25 Ocak 2005
Bazen yazı çok akıcı gider ve sen de dikteyi sanki ilham perinden alıyormuş gibi hissedersin. Bende ise bu olay yazmayı beceremediğim bir dönemden sonra olur -Noel Zamanında olduğu gibi (daha önceki günlük sayfasında bahsedilen ve bu yılı kötü bir hale getiren çocukların soğuk algınlığı yaşadığı zamandaki gibi). Çalışmak için birkaç saat bulduğumda, geçen birkaç hafta içinde her zamanki gibi azar azar sızması gereken tüm fikirler sanki birden kalemimden fışkırdı. Çoğunlukla çalışmak için kısıtlı zamanım olduğunda (özellikle son zamanlarda) daha üretken oluyorum.
Elbette bu eşsiz ilişkiler sona ermeyecek, asla ermez. Bütün bu karışıklığı yumak haline gelmiş bir tema içinde toparlamak zorundayım, yoksa kendimi öyküdeki kocaman bir boşluğun kenarında sallanırken bulurum. Ancak o zamana dek bu ilham seli içinde yüzmenin keyfini çıkaracağım.