5 Ocak 2006
Yeni Yıldaki Yazma Planlarım
1. Çalışma odamı temizlemek.
Çalışma odam tartışmasız evdeki, hatta muhtemelen bu sokaktaki en dağınık oda; bütün Edinburgh'taki en dağınık oda demeyeceğim, çünkü bir yerlerde daha kötü durumda olan bir gecekondu olmalı. Dürüst olmak gerekirse, tüm o düşmeyi bekleyen süprüntü yığının en dibine vardığımda ne bulacağımı düşününce korkuyla ürperiyorum. Ancak şu anda sadece masama ulaşmak için bile bir taaruz planı yapmam gerekiyor. Sanırım yıllık temizlik/derlenme/toplanma zamanım geldi.
2. Artık defter kaybetmemek.
Biraz panik içinde geçen birkaç haftadan sonra nihayet kayıp bir defterimi buldum. Bu şeyleri her kaybettiğimde olduğu gibi, yokken içinde bir daha asla aynısını düşünemeyeceğim kadar yaratıcı ve son derece gerekli notlar olduğunu "hatırlıyordum" ve eğer onu hiç bulamasaydım yeni kitabımın içi bomboş kalacaktı. Şimdi o defter masamın üzerinde duruyor ve içinde bir sürü gereksiz süprüntünün ortasında birkaç yararlı bilgi topağı olduğunu görüyorum. Yine de, o defterin Kutsal Kitap olduğuna inandığım sırada yaşadığım stres bana çalışma materyallerimi daha iyi korumam gerektiğini hatırlatmaya yetti.
3. Yazma günlerini korumak için acımasız olmak.
Yani, bu günlerde "mutlaka gerekli" ve "çoook gecikmiş" toplantılar yapmakla ilgili sonu gelmeyen ricalara boyun eğmemek. İşin komik tarafı, artık birkaç yıldır asıl işim yazı yazmak olmasına rağmen, daha bunu yapacak zaman bulmak için savaş veriyorum. Bazı insanlar benim hala huzur içinde oturup kitap yazmam gerektiğini kavrayamıyor görünüyorlar ve anlaşılan kitapların benim iradem dışında mantar gibi bittiğine inanıyorlar. Dolayısıyla yazmaya ayıracağım zamanı bir Macar Boynuzkuyruk'un ilk doğan yumurtasını koruduğu gibi korumam gerekiyor.
4. Daha iyi bir yazar olmak hakkındaki eleştirileri ciddiye almak.
Yapıcı eleştirilere her zaman açık olmaya çalışırım. Başaramadığım zaman, hatalarımı kucaklamaya çalışırım ve onları kendi "tarzım" olarak adlandırırım.
5. Çocukların sağlıklı olması ve böyle kalması için çaba göstermek.
Bu ailenin geçirdiği en hasta kışı geride bırakırken, çocuklarımın hiç değilse bir hafta burnunun akmaması için dua ediyorum, böylece azından birkaç saat uyumuş olarak ciddi bir şekilde yazı yazabilirim.