Yürürken

[Elentari]

YÜRÜRKEN
 
Karanlığın içine doğru yürüyorum, keşke sebebini bilsem.

Aklı olan hiçbir kadının denememesi gereken şansımı deniyorum ve şansımı gözlerimi dört açarak deniyorum.

Keşke sebebini bilsem.

Bir adım. İki adım. Üç adım. Artık gerçi dönmek için çok geç. Karanlık Lord’un iç çemberinin içinde duruyorum, uzun zamandır direnip savaştığım şeye rağmen onun isteği karşısında teslim oluyorum. Ayaklarım, bu seçimden pişman olacağımı bile bile beni ileriye taşıyorlar. Benim seçimimim olmasına rağmen bunun yanlış seçim olduğunu biliyorum. Bunu şimdi  yaptım.
 
Nedenini biliyorum. Keşke bilmiyormuş gibi davranabilsem.

Başka bir seçeneğim yok, diyebilsem keşke, ama hep başka bir seçenek vardır. Durup, karanlık ve aydınlığın arasındaki gittikçe incelen çizgide yürümeye devam edebilirim. Basitçe, bildiğim her şeyden kaçabilirim çünkü tek istediğim şeyi kaybettim – ama nasıl kaçılacağını bilmiyorum. Asla sözümden nasıl döneceğimi bilmedim.; bunu düşünmek için bile çok fazla gurura sahibim, bunu yapmam gerektiğini bilsem bile. Kaçmalıyım ama onun yerine karanlığa dönüyorum.
 
Dön. Yürü. Başım dik tutup sanki bu benim seçimim, benim arzum gibi uzun adımlarla yürü. Artık ne istediğimi bilmesem bile, bu benim seçimim. Tek bir şey istedim, ama reddedildim. O umut uçtu gitti. Ve sanıyorum ki o öldüğünde, benim de büyük bir parçam onla öldü.
 
Remus asla çıkıp da Sirius Black'in öldüğünü söylemedi. Asla zorunda kalmadı.
 
Remus Lupin’in kapıma geldiği zamanı hatırlıyorum. Kemikli yüzündeki soluk ifade bana bilmem gereken her şeyi söyledi. Dünyamın yıkıldığını söylemesi için bir kelime bile söylemesine gerek yoktu, ama yine de söyledi. “O gitti, Julia.” Dedi Remus sakince. Bunları söylemenin onu öldürdüğünü söyleyebilirim, ama yine de söyledi. Daima onun gücüne hayran olmuşumdur. “Kaçırıldı…” İşte burada, sesi sonunda çatladı. “İki gece once.”

Ve bir zombi gibi hayata doğru yürüdüm. Elindekilerinin değerini kaybedene kadar anlamazmışsın derler; o güne kadar, 14 Kasım’a kadar, bu eski sözün doğruluğundan şüphe ederdim. Sirius’a değer verdiğimi, ne kadar özel olduğunu ve hayatımda ona sahip olduğum için ne kadar kutsanmış oluduğumu iddaa ederdim 1981’deki fırtınalı akşamda, kendime yalan söylediğimi bildim. Ruhum, Sirius’la birlikte öldü. Ve kendimle ne yapacağımı bilmiyorum.

 Dört ay boyunca merak ettim.   Kendimi işimde kaybetmeye çalıştım. Sevdiğim adamı alan savaştan mahvolmuş ülkeyi terketmeye çalıştım. Amaçsızca sürüklendim ve sendeledim kafamı dağıtmak için bütün muhtemel yolları denedim. Dört ay boyunca, İngiltere’yi geride bırakmayı başardım, bunu yaparken de hep acımın yolda beni bırakacağını umdum. Bir şekilde, yönümü değiştirirsem boş kalp kırıklığım erir gider zannettim. Ama gitmedi.

Ve sonunda eve geldim.

Ev, diyorlar, kalbinin olduğu yerdir. Benim durumumda, ev kalp kırıklığımın başladığı yerdi.

Ayrıca ev terkettiğim tek şeydi. Mart geldi, ve Sirius beş aydır kayıp, beş aydır ölü. Hayatımda istediğim tek şey şimdi asla sahip olamayacağım bir şey, ve unutmaya çalışmakla geçen beş ay da bunun asla sahip olmadığım bir şey olduğunu öğretti. Gururum devam etmemi söyledi, bir şekilde acıyla savaşmam gerektiğini…ama kayıp ve yalnız bir şekilde, dönecek kimsem yok. Ailem dışında.

Güçle birlikte mecburiyet gelir.

Onur gücü yetiştirir.

Aile asla sırtını dönmez.

Öndört’ün İlkeleri. Bu sözleri ilk duyduğum yaşı asla hatırlamayacağım. Ama onlar benim ruhumdalar, kanımdalar ve kalbim daha fazlasının çağırılmasının ötesinde  parçalandığı zaman, bunu hatırladım. Aile, annem dedi bana pek çok kez, asla sırtını dönmez. Aile güçlü kalır. Aile birlikte kalır ve asla ve asla ötekini tek başına bırakmaz.
 
Lucius en az benim kadar duydu bu sözleri, tabii ki – belki daha fazla, çünkü o varisti – ama bunların ona herhangi bir şey ima ettiğini asla düşünmedim. Soğuk ve kararlı abim benim yalnız olmadığımı hatırlatana kadar bunları hatırlayabileceği asla aklıma gelmedi, ve şimdi geçtiğim, başım dik tutulmuş ve onursuz seçimimi yaptığım kapıyı açtı. Aile asla sırtını dönmez. Ve ben ileri yürüyorum. bir adım attım, kendimi yanımda duran kişilerle kalmak için kalan küçük ruhumu feda etmeye hazırlıyorum.

Bunun pek de önemi yok, her neyse. Kaybedecek bir ruhum kalmadı. Karanlık Lord’un zar zor ayartabildiği masumlardan biriyim. Ben bir Malfoy’um, daha iyisi ya da daha kötüsü, ve dünyanın sunduğu karanlığı gördüm. Geri bakmıyorum.

Belki de bu daha iyidir. Çelişen sadakat yok. Diğer tarafa bağlar yok. Bundan önce, başka yola sapmaya cüret eden, aileme karşı savaşan bir Seherbaz’ı seven tek Malfoy’dum, Daha fazlası değil.

Aile asla sırtını dönmez, ve ben ileri yürüyorum, karanlığa doğru.

Yürüyorum.


İşte yine Robin (klasik bir cümle oldu artık ) Bu sefer Julia'yla ilgili.
İşte size Julia, iyi okumalar  
Dipnot: 2 gün önce yollayacaktım ama işler düşündüğüm gibi gitmedi, o yüzden bekleyenlerden özür diliyorum

[Dame]

Ayy çok fena oldum ya. Julia2nın olduğu bölümleri okurken ve çevirirken çok duygulanıyorum. Keşke biraz daha yakın bir tarihten olsaymış bu yazı Sirius'un dönüşü gibi mesela çünkü o döndükten sonra Sirius'a veda bile edemeden gitmek ruhunu Voldemort'a vermesinden daha çok koymuştu Julia'ya. Şey bir de

Remus never came out and said that Sirius Black was dead.  He never had to.

Burası ingilizce kalmış. Remus asla ortaya çıkıp da Sirius Black'in öldüğünü söylemedi. Zorunda kalmadı. Sanırım böyle yani devrik cümle gibi oldu biraz ama 

Bu arada yine süper bir çeviri olmuş ve yine Robin'in harika bir yazısı elbette Ellerine sağlık

[aktas]

ellerine sağlık çok güzel bi çeviri

[Elentari]

Ooops! Kaçmış oraya bir İngilizce cümle Bir de güya kontrol ettim Nasıl ettiysem artık
Sağol haber verdiğin için Dame
Evet yazık oldu Julia'ya göremedi bile

Sana da teşekkürler aktas

[JuliaSirius]

bir yandan sirius bir yandan Julia..ouff ouff.. yazık ya..okurken insan kendini onn yerinde hissediyo ve bi umut istiyorum..bi kapı..bi ışık..belki sonradan herşey olucak ama Sirius dönmeden değil

çeviri için tşk

[Sydney]

oy oy oy... bu Robin beni ağlatacak ya.. bu nasıl bir yazıdır böyle.. klavyene sağlık missmurder ellerin dert görmesin

[Elentari]

Rica ederim efenim

[daniel_SB]

anlamıyorum... bu julia denen kişi gerçekten yok değil mi? yani sadece bir öykü o kadar değil mi? lütfen öyle olsun... Ben dayanamam sirius u başka bir kadınla görmeye yani düşünmeye. olmamalı. kitapta nasılsa öyle kalmalı ... lütfen yanlış anlamış olayım ve böyle biri olmasın...julia da kim yaa

[Anka_kuşu]

Hım hımm. Çok güzel olmuşş. Ellerine sağlık.

[Dame]

anlamıyorum... bu julia denen kişi gerçekten yok değil mi? yani sadece bir öykü o kadar değil mi? lütfen öyle olsun... Ben dayanamam sirius u başka bir kadınla görmeye yani düşünmeye. olmamalı. kitapta nasılsa öyle kalmalı ... lütfen yanlış anlamış olayım ve böyle biri olmasın...julia da kim yaa

Julia UU'da yazarın kendi hayal gücünden eklediği bir karakter ve Lucius Malfoy'un kızkardeşi. Yani gerçekte yok üzme kendini. Hem zaten ölmüş adam, geçmişte kim bilir neler yaşamıştır yani ne kadar kassan da kız arkadaşı mutlaka olmuştur çünkü kitapta çok yakışıklı olarak betimleniyor gençken de

[Elentari]

Evet, mutlaka Sirius'un(Rowling'in Sirius'unun ) bir kız arkadaşı olmuştur, ama kimdir ki bu? Geçen gün onu düşündüm, çok merak ettim. Remus Tonks'la evlendi, onu geç Peter'ı tamamen salladım zaten, arkadaşlarını satarken iyiydi, onun kız arkadaşını mı düşüncem....  Rowling'e hiç soruldu mu acaba kim Sirius'un büyük aşkıydı diye?...

ve evet daniel_sb boşuna üzme kendini Julia, Robin'in(Unbroken Universe yazarının) karakteri

[MaRaUdEr]

ayyyy yazık kızaaa kötü oldum yhaaa nasıl olabileceğini tahmin edebiliorum ama asla yaşamak istemm her neyse ellerine sağlık saol

[daniel_SB]

Şükürler olsunn...Valla bi an çok kötü hisseettim neyse J.k. sağolsun henüz sirius la ilgili bi açıklama yapmadı ya da sevgilisiyle ilgili.. ii de oldu rahatım en azından
bilgilier için sağolun

[Raziel Neith]

missmurder wala sana nasıl tesekkur ediceğimi bilemiyorum =) çok saol. çok güsel bir yazıydı Julia çok manalı cümleler kurmuş, Robin'nin duygusal biri olduğunu aklıma bile getrmez işte aşk insanı nerelere getiriyor yazık Julia'ya böyle güçlü bir kadın zayıflığa, aşka yeniliyor tee uçurumun hatta kanyonun ucuna geliyor o yüzden her zman derim ki aşktan uzak durun kardeşim

[rowena rawenclaw]

harikaydı. çok duygulandm