Kırılmayan / (Robin'den)

[missmurder]

KIRILMAYAN

Bunu ben istemedim.

Tek istediğim arkadaşlarımı korumaktı....ve sonra tek istediğim hayatta kalmaktı. Kontrol edemeyeceğim bir olaylar zinciri oluşturabileceğimi hiç düşünmemiştim. Asla her şeyi değiştirmeyi beklemedim.

Ama şimdi bekliyorum.


Kendimle ne yapacağımı bilmiyorum. Beni izleyen pek çok insan var, harekete geçmemi bekliyorlar. Ben, düşüncesiz, başkalarını ve kendini tehlikeye atan ve bazen aptal Sirius Black. Aceleci ve ne yapacağı kestirilemeyen. Bazen neyin içine girdiğimi bilmediğimi söylüyorlar. Beni hep başta görevi olan ve neler olacağı konusunda aldığım riskleri sürekli düşünen biri olarak görmeyi seviyorlar..

Ama yanılıyorlar. Düşündüm, biliyorum. Biliyorum ki pekala ölebilirim çünkü James'in Sır Tutucusu olmayı seçtim.  Voldemort’un onları ne pahasına olursa olsun aramayı bırakmayacağını biliyorum. Onun Harry’ye ihtiyacı olduğunu biliyorum – ah, James bana kehaneti söylemedi, ama yine de ben bildim. Bir aptal değilim, kör de değilim. Hayatımın onların hayatını kurtarmak için bedel olabileceğini biliyordum.

Ve bunu neredeyse yapmıyordum. Kendi hayatım için korktum, biraz ama daha çok onları kırmaktan ve onlara ihanet etmekten korktum.Bunun olası olduğunu biliyordum. Bütün hayatımı tam bir güven içinde betimlememe rağmen, ben bir insanım. Yanılmaz biri olmadığımı biliyorum. Kırılabileceğimi ve arkadaşlarıma ihanet edebileceğimi biliyorum. Ama James bana güvendi ve ben bunu bir şekilde başardım.

Şimdi bana soruyorlar, niye kırılmadım diye. Şunu söylemeliyim ki bilmiyorum.

Bana büyümüş gözlerle bu kadar uzun süre dayanmama inanamaz bir şekilde bakıyorlar. On yıl. Baskı, işkence ve acı dolu on yıl. Beni ölüme terk edip yaşamlarına dönen arkadaşlarım için tutunduğum on yıl. Değer miydi? Elbette değerdi.

Böyle söylediğimde, beni kırılmaz olarak görüyorlar. Bu, onları bana tapılası-kahraman bakışları içeren geniş gözlerle baktırıyor ve beni yanılmaz olduğuma inandırıyor.

Ama değilim.

Bunu biliyorum.

Olabilmeyi dilerdim.

Bir gün, bir şekilde bütün bunlar bende bir hayal kırıklığı oluşturacak. Nasıl olduğunu sorma, ama biliyorum. Seçimim her şeyi değiştirdi ve ben birden çok seçim yaptım.

Önce, James'in Sır Tutucusu olmayı seçtim, bunun bana neye mal olabileceğini bilerek seçtim. Bu, her şeyi başlattı. Ama köşeyi dönüp de gelmiş geçmiş en güçlü karanlık büyücüyle karşılaştığımda, bitti.

Şimdi kimse bana ölebileceğimi söylediğimde inanmıyor. Alçakgönüllü davrandığımı düşünüyorlar.

Saçmalık.

Sadece James, Remus ve Peter anlayabilir ve bazen onlar bile bana farklı bakıyorlar. Bazen gözlerinde görebiliyorum - Azkaban'ın beni değiştirdiğini görüyorlar, büyüdüğümü ve değiştiğimi. Ama o kadar da farklı değilim, gerçekten ve bazen keşke böyle düşünmeseler diyorum çünkü bazen değiştiğimi düşündüğüm kadar da değişmedim. Mantıklı geliyor mu? Hayır. Tabi ki hayır.

Henüz seçimimi  yaptım. Acı sonra kadar yanımda duracaklarını biliyorum ama bazen o anın sadece benim olacağını düşünüyorum. Bu benim ruhumun Casa Serpente ve Azkaban'dan beri iyice tanıdığım karanlık bir köşesindeki derinliklere oturan bir bilgi. O köşe, acının dayanılmaz olduğu yerde sığındığım bir köşe, kalbimin hep benim kaldığı köşe. Bir şekilde, biliyorum, acı son benim olacak.

Yalnız başına, bir fırtınada, diyor Remus ve ben nedenini biliyorum.

Ah, evet. Biliyorum. 12 Kasım 1981. Ölüm Yiyenler kapımı kırıp beni götürdüler. İyi dövüştüm tabi ki ama yeterince iyi değildi. Kim ve ne olduğumu biliyorlardı. O yüzden en iyileri Deli-Göz Moody'nin gözde öğrencisini, gelecek nesilin Seherbaz'ını, götürmeye geldi. Bu, benim sonradan olacağım şeydi.

Casa Serpente ve Azkaban'daki on yıl bunu değiştirmiş gözüküyor. Kaybedeceğimi bile bile buna karşı savaştım. Ah, evet, biliyordum. Kim bilmez ki? En inatçı insanlar bile ( ki ben kesinlikle onlardan biriyim ) o karanlık cehennemin derinliklerinde değişmek zorunda kalırdı. Orada, hayata tutunmak için olan her şey elinizden alındığında, kendinizi tanıyorsunuz ve gerçekten kim olduğunuzu görüyorsunuz. Ne olabileceğinizi  görüyorsunuz.

Orada geçirdiğim her gün kendime ettiğim bir yemin vardı. Başarısızlığa uğramayacağıma yemin ettim. Arkadaşlarımı hayal kırıklığına uğratamazdım. Diğerlerini kıramazdım.

Bu benim kırılmamı engelledi.

Benim seçimim. Benim sorumluluğum. Kibirliliğim, kendini beğenmişliğim, Voldemort'un yüzüne kızgın kelimeleri tükürüşüm ve karşılığında acıyı hissedişim.  Bu, bana verdiği her şey değildi. O benim içime bakmamı sağladı. Beni, Sirius Black'i görmem için zorladı. Patiayak'ı değil. Peter'ın James'in Remus'un her zaman bildiği arkadaşını değil. Voldemort bana daha eski ve daha derinlerde bir şey gösterdi ve sanırım ben bir şekilde ona bunu borçluyum.

Dört oğlan 1971'de bir antlaşma yaptı. Kardeş olmaya yemin ettik. Birbirimize ihanet etmemeye yemin ettik.Birlikte durmaya yemin ettik, nasıl olursa olsun sonuna kadar - ve Voldemort'a ne zaman baksam, kaybetmeyeceğimize yemin ediyorum.James'in Sır Tutucusu olmasaydım neler olurdu diye düşünmedim bile hiç. Asla acısız ve mutlu bir hayata sahip olabileceğimi düşünmedim. Sadece dayandım, gün be gün, an be an. İşte o zamanlar, daha sonra değil, çocukça yeminimizin dünyayı nasıl yerinden oynatabileceğinin farkına vardım. Yeminimiz, kaderi değiştirebilecek kararlılığa sahipti.

Böylece seçimi yaptım. Şansımı denedim. Ve bunu yaparak, dünyamızın kaderini açıkça kendi avuçlarımın içine aldım. Arkadaşlarım yaşayacaktı: sonuçlarını düşünmeden bu yemini ettim. Bunun beni nasıl etkileyeceğini hiç düşünmedim, ölebileceğim gerçeğini hiç düşünmedim.

Ama şimdi seçim benim seçimim. İstediklerini söyleyebilirler ama ben gerçeği biliyorum. Seçimi yaptım ve bunun sonuçlarına katlanacağım. Nasıl başaracağımı bilmiyorum ya da yapabileceğimi. Ama yapacağım.

Bunu hiç istemedim.

Başarısızlığa uğramayacağım. Düşüp düşmemem önemli değil, şimdi değil. Seçimi yaptım ve üstesinden geleceğim.

Çünkü eğer Voldemort'un bana öğrettiği tek bir şey varsa, o da arkadaşlığın gücü. O Ölüm Yiyenlerinin "gerçek ailesi" olduğunu iddaa ediyor, ama bu onun anlayabileceği bir his değil. Kelimelerin anlamını bilmiyor- ve asla bilmeyecek. Bir çok defa, onu bana bakarken gördüm- niye bu kadar anlamsız bir şeye tutunduğumu merak ediyordu. Ama anlamsız değildi. Sonuna kadar birbirimizin yanında duracağımız  sözü de anlamsız değildi- ve bu söz hala geçerliliğini yitirmedi. Ne olursa olsun, bir şeyi açıklığa kavuşturacağım, önemli olan tek şeyi : Çapulcular birlikte sonra erecek. Zaferde ya da ölümde, birlikte duracağız. Bu birimizin birini yalnız bırakmasıyla bitmeyecek.


Robin'in UU hikayelerinden ufak bir yazı. Hoşuma gitti, çevirip sizle paylaşmak istedim Umarım beğenirsiniz 

[JuliaSirius]

çok güzel yazılmış ve çok güzel çevrilmiş:) peki bu uu.nun bölümlerinden bir alıntı mı yoksa kitap dışında kitapla ilgili mi yazılmış

[Dame]

On yıl. Baskı, işkence ve acı dolu on yıl. Beni ölüme terk edip yaşamlarına dönen arkadaşlarım için tutunduğum on yıl. Değer miydi? Elbette değerdi.

Off tüylerim diken oldu. Sirius'un bu durumu beni çok etkiliyor. Adam öyle bir yazıyor ki sanki acı çeken benmişim gibi hissediyorum bazen. Azkaban'da on yılın ardından hala güçlü kalan benmişim gibi. Saçmaladım ama gerçekten ne zaman Sirius'un adı geçse ağlayasım geliyor.

[Raziel Neith]

Kırılabileceğimi ve arkadaşlarıma ihanet edebileceğimi biliyorum.
bunu sakın yapma, yapmamışsın zten ilerleyen zamanlarda da yapma nolur Sirius

On yıl. Baskı, işkence ve acı dolu on yıl. Beni ölüme terk edip yaşamlarına dönen arkadaşlarım için tutunduğum on yıl. Değer miydi? Elbette değerdi.
Böyle söylediğimde, beni kırılmaz olarak görüyorlar. Bu, onları bana tapılası-kahraman bakışları içeren geniş gözlerle baktırıyor ve beni yanılmaz olduğuma inandırıyor.

Ama değilim.

Bunu biliyorum.

Olabilmeyi dilerdim.


ah ah ne acılar çektiğini biliyorum böhü böhü böhü  çok çok çok tüyleri diken diken yapan bir ayzı olmuş ya Sirius'un yerine koyabilmemi sağladı kendimi.
paylaştığın ve çevirdiğin için tesekurler missmurder 

[missmurder]

çok güzel yazılmış ve çok güzel çevrilmiş:) peki bu uu.nun bölümlerinden bir alıntı mı yoksa kitap dışında kitapla ilgili mi yazılmış

teşekkürler
kitaptan bir alıntı değil, kitapla ilgili ayrı yazılmış bir parça sadece..

ah ah ne acılar çektiğini biliyorum böhü böhü böhü  çok çok çok tüyleri diken diken yapan bir ayzı olmuş ya Sirius'un yerine koyabilmemi sağladı kendimi.
paylaştığın ve çevirdiğin için tesekurler missmurder 

önemli değil, ne demek.

[holy_solemn]

Bunu ben istemedim.

Tek istediğim arkadaşlarımı korumaktı....

Kendi hayatım için korktum, biraz ama daha çok onları kırmaktan ve onlara ihanet etmekten korktum.

canım srius'um benim yaaa işte o böyle hissettiği için böyle her şey çünkü  çoğu insan önce kendini düşünür malesef

On yıl. Baskı, işkence ve acı dolu on yıl. Beni ölüme terk edip yaşamlarına dönen arkadaşlarım için tutunduğum on yıl. Değer miydi? Elbette değerdi.

Dame   demek ki yanlız değilmişim , çünkü bende  Sirius acı çekerken aynı şeyi hissediyorum sanki benim o ve ben yaşıyorum [ onun kadar sadık olmak ... işte dostluk bu ]  o yüzden de o kadar ağlasım geliyor hele Voldemort onun içindeyken o ASLA kırılmayacak bunu o da anlayacak elbet...

Orada geçirdiğim her gün kendime ettiğim bir yemin vardı. Başarısızlığa uğramayacağıma yemin ettim. Arkadaşlarımı hayal kırıklığına uğratamazdım. Diğerlerini kıramazdım.

Bu benim kırılmamı engelledi.
...
Seçimi yaptım ve bunun sonuçlarına katlanacağım. Nasıl başaracağımı bilmiyorum ya da yapabileceğimi. Ama yapacağım.

ne diyeyim ki atrık   Siriu'un içini öyle güzel anlatmış ki okurken içimden habire dayan sirius dedim [ sanki gerçekte  ] neyse çoook teşekkürler çevirdiğin için çoook hemde  

[missmurder]

ne diyeyim ki atrık   Siriu'un içini öyle güzel anlatmış ki okurken içimden habire dayan sirius dedim [ sanki gerçekte  ] neyse çoook teşekkürler çevirdiğin için çoook hemde  

Değil mi çok iyi anlatmış...
Rica ederim...
Bunun bir de Peter içini var "Kırılan" diye ama Peter'ı pek takan olmaz herhalde

[holy_solemn]

onu da isteriiiiz [ eh o kadar etkilenmeyiz ama ] olsun aslında keşke siriusun fedakarlığı hakkında neler hissettiklerini de öğrenebilsek...

[missmurder]

Sirius'un fedakarlığıyla ilgili ne hissettiğini yazan bir yazı bulamadım ya da var ama göremedim bilmiyorum
Bu arada Peter'ı çevirdim. "Kırılan" başlığı altında...

[iposh]

off Sirius varya...
okurken tüylerim diken diken oldu ya içime işledi resmen yazı
iki çeviri de çok güzel olmuş missmurder ellerine sağlık çok teşekkürler

[Marissa]

müthiş olmuş  eline sağlık canım böhüü Sirius

[missmurder]

UU paylaşımı boynumuzun borcu oldu artık

[MaRaUdEr]

ah siriusum benim yha çok üzülüorum çapulculara offff çeviri için çok saol

[Fantasticc]

biz bu özel bölümleri yayınlayacaktık zaten, senin çevirmen çok daha güzel olmuş missmurder

[missmurder]

Haha, sizden önce davranmışım
Neyse canım, ben de bir işe yarıyorum Cafe'de boş boş gezmektense, otur çeviri yap