Ufak Şeyleri Dert Etmeyin, Hepsi de Ufak Şeylerdir!

[Punky]

çok hoş bir kitaba benziyor palyaşım için çok teşekkür ediyorum +kpp
sadece konuya cevap yazmak için yorum yapmamalıyız!!emeğe saygı
hayatımızdaki bizi rahatsız eden küçük dertleri çoğu zaman sanki yaşamımızın sonunu getirecek sorunlar gibi görüyoruz ve kendimizi yıpratıyoruz
bunun yerine olduğu gibi kabullenmeli ve akışına bırakmalıyız bazen..
istediklerimizi beklemek yerine ilk adımı biz atmalıyız
15.Sevgi elini önce siz uzatın
gibi..
sonuncu maddeyide çok sevdim..
100.   Bugünü son gününüzmüş gibi yaşayın. Öyle olabilir!
her günü değerini bileek yaşamalı,tadını çıkartmalıyız...

bu yazıyı okurken kendimi rahat hissettim,rahatlamış..

[*luna*]

8.   Birisine bir iyilik yapın…. Ve kimseye bundan bahsetmeyin.
16.   Kendinize sorun: Bir yıl sonra bunun bir önemi olacak mı?
23.   Zihninizde özel bir bölüm açın.
24.   Her gün bir dakikanızı teşekkür edecek birini düşünmek için harcayın.
50.   En inatla savunduğunuz beş iddianızı sıralayın ve bu konularda yumuşamaya çalışın.
51.   Sırf gırgır olsun diye, size yöneltilen eleştiriyi kabul edin. [Göreceksiniz canınız acımayacak.]
76.   Bilmemenin rahatlığını duyun.

hepsini okudum ve gerçekten birkaç önemli nokta olduğunu farkettim.ama bunların hepsini yapsaydk ki ben heralde yapamam. süper insan ve daha başka ir deyişle mükemmel insan olurduk ki mükemmel insan yoktur.. ama ne kadar fazla yapsak okadar iyi.. sağol paylaşım için.. + kiraz

[first_me]

Ufak şeyleri dert etmeyin- Bu kitabı okudum ve gerçekten çok hoşuma gitti.. Hatta içinde yazılanları uygulamaya çalıştım. Senin de söylediğin gibi insan okuyunca birçok konuya farklı yönlerden bakabiliyor.
Buraya yazdığın 100 konu başlığı da bence yaşam felsefesi olarak benimsememiz gereken 100 temel kural niteliğinde......

[Olwen]

valla orda yazanların %90'ını yapamam herhalde.. amcam aklına geleni yazmış ama kolay şeyler değil yani..

eueheuheu, hiç çabalamıosun ki gla, direk yapamam diyosun, ama cidden yapmaya çalıştığında içini koskoca bi huzur kaplıyo ^^

neyse, sen hiç yoktan %10'unu yap

valla uğraşamam cnm,, hep ben uğraştım yoruldum diyelim yada bıktım değişen nooldu? hiçbirşey.. eh artık yeter bundan sonrası umrumda bile değil..

yaa glaa sana uuraş diyen yok zati, sadece o %10luk kısmı yap belki o kısmı yaptıkça diğer kısım da kendliğinden gelecek...

------

Cho_Chang: eueheuheueh, okuyup da burdakilerden bişiler çıkartman daha hoş bişi, ben tşkr ederim ^^

------

bb1_girl: ben tşkr ederim, yaws başaramıycam diye bi işe girersen zati başaramazsın... yine bu tür kitaplardan okuduum ilk kitap olan [zati iki kitap okudum ] Negatif Limanlardan Pozitif Sulara adlı Oğuz SAygın'ın kitabında da, bir şeye girişmeden önce o şeyi yapıp başaracağına inanmanın, güvenmenin ne kadar önemli olduğunu bahsediyodu... her şeyin başı inanmak ^^

------

animagi_black: evt sen de oku walla

------

ozlem: okuduğun için ben tşkr ederim ^^

------

punky: hehe, saol cnm, ben de kitabı okuduktan sonra daha önce belirttiğim gibi, çevremdeki olan oalylara sanki daha bi duyarlı oldum, böyle ne biliyim, ben annemi çok sık eleştiririm, ve sankib u kitabı okuyunca bunun katsayısı azaldı, düşünerek yorum yapıyorum ^^

------

*luna*: evt ne kadar yapsak o kadar iyi.. bir şeyi yapamam diye başlamak, zati onun olmasını istememktir, gerçekten isterse insan her şeyi yapar... [bunu söylemek için söylemiyorum ^^]... ben tşkr ederim okduun için

------

first_me: walla öyle yaaa ^^

[bb1_girl]

bb1_girl: ben tşkr ederim, yaws başaramıycam diye bi işe girersen zati başaramazsın... yine bu tür kitaplardan okuduum ilk kitap olan [zati iki kitap okudum ] Negatif Limanlardan Pozitif Sulara adlı Oğuz SAygın'ın kitabında da, bir şeye girişmeden önce o şeyi yapıp başaracağına inanmanın, güvenmenin ne kadar önemli olduğunu bahsediyodu... her şeyin başı inanmak ^^

------

haklısın aslında
inanmak başarmanın yarısıdır demişler
bi insan işe başlamadan büle derse ohoo o işten hayır gelmes

[kuubii]

saol paylaşımın için +rep                          

[MRPOYRAZ]

valla orda yazanların %90'ını yapamam herhalde.. amcam aklına geleni yazmış ama kolay şeyler değil yani..

 bende katlıyorum bunlar aslında hepimizin yapması gereken hareketler ama şahsen ben hepsine değil birçoğuna uyamadığımı itiraf ediyorum ama elimden geleni yapıyorum bu kurallara uymak için paylaşım için teşekkürler:)

[hp-95]

off çok uzun ya okumaya üşendim ama okuduğum kadarıyla güzeldi

aynen ya vaktimde az o yüzden okuyamadım ama güzel gibi

vaktim olduğunda satırı satırına okuyacağım

[Patronus]

ewt bunlar önemli

saol

[Anka_kuşu]

17. Gerçeği kabul edin: Hayat adil değildir.

Keskinlikle KA-TI-LI-YO-RUMMMMMM
Çok güzel bir yazı olmuş bence.Bizimle paylaştığın için sağol

[Isabelle Bristow Vaughn]

"Gerçekten önemli olan"ı bilip, ona inanmak, onu çok istemek, onun için haysiyetinizi hiçe sayarak millete yağcılık yapmak, hatta sonunda istediğini almak, ama aldığınız şeyi birlikte yapmak istediğiniz insanın onu alamaması. Kahrınızı çekecek, sizi anlayacak, sizi bilen belki de tek kişinin sizden ayrı olması. Oysa öyle hayalleriniz vardı ki. Zirveye gidecektiniz birlikte. Belki de "on yıl sonra, birlikte koyun klonlayacaktınız  Hayatı değiştiren şeyler bunlar. Bunlara birileri karar veriyor, o birileri sizi tanımasa bile, düşüncelerinizi bilmese bile o karar veriyor işte. Hayat gerçekten adil değil. Ve o karar veren adamın, size pislik yapışı ilk olmsayan adamın, hayatınızı değiştirecek bir şey üzerine böyle kararlar vermesi. Hakikaten de ipin ucunu bırakmak lazım bazen. Zamanının ayrdına iyi vararak tabii. Ağlamak, koyvermek kendini.. Sonra tekrar ne yapacağını düşünmek.. Bu da geçecek tabii.. Belki de bir yıl sonra, bunlara gülerek bakacağız ama o zaman herşey buna göre şekillenmiş olacak zaten. Peki ya bir yıl sonra o gerçekliği değil de kendi istediğim gerçekliği yaşamak istiyorsam? Benim hayatımı nasıl yaşayacağıma, sevmediğim bir insan mı karar verecek? o mu ayıracakbeni dostumdan? O mu bizi koyunlar gibi ayırıp"Sen şuraya, sen buraya" diyecek bize? İnsanlara içinizden küfür ederken aslında odasında o insana gülmek, odadan çıktığınızda ise hemen önünde küfretmek.. Ama sonuçta yüzüne güldünüz bir kere.. Günü kurtardıunız belki ama ya sonrası? Sahte değil mi ki bu? Üzgünüm.. Keşke her şey bu kadar kolay olsaydı, düşündüm bitecek olsaydı, keşke hepimizin içinde birer Polyanna olsaydı.. Ama benim Polyannam, sizinkiyle aynı değil büyük ihtimalle.. Fazla saf, aptallık derecesinde enayi, sahteci insanın teki. Acı çekmek,mutsuz olmak tabii ki iyi değildir, ama herşeyin iyi olduğunu düşünmek, bir gün sizi bir yalan dışında hiç birşeye sürüklemeyecektir.. Bir yalanı yaşamaktansa, acıyla yaşamak daha iyi değil midir? Hiç olarak ölmek yerine acıyla yaşamak, ama sonunda iz bırakabilmek daha iyi değil midir? herkes için farklıdır bu cevaplar, bu yüzden böyle pozitifçilik, Polyannacılık oynanmamalı... Tüm hayatı bildiğini düşünüp insanlara böyle nasihatler verilmemeli..

[~~PR£N§£§~~]

okuduğum ve yazarın düşüncelerine hayran kaldığım bir kitaptı dünyada satış rekorları kırmış bi kitp. anneme babama teyzeme de okutturdum bu kitabı. he rinsann okuması gerekr

[Olwen]

bu yüzden böyle pozitifçilik, Polyannacılık oynanmamalı... Tüm hayatı bildiğini düşünüp insanlara böyle nasihatler verilmemeli..

birileri bir şeyler yaşamış.. sen bunu polyannacılık olarak adlandırsan da hayatta üzülmemeyi dert etmemeyi öğrenmeye çalışmış, belki de öğrenmiş de... ama bu demek değildir ki oyun oynamış, iki yüzlü davranmış, aslında her gee o gülümsediği insanlara lanet ediyormuş... yok hiç sanmıyorum... bu kitabı ilk okuduğumda bende o kadar büyük bir etkisi olmuştu ki en hoşlanmadığım insanlardan birinin bile kusurlarını görmemeye başlamıştım.. tabi bunu kendime yalan söyleerek de yapmadım, yaklaşık bir aylık keyifli süreçte dert edecek şeyler bulmadığım için inan bana mutluydum, sonra bazı şeyler yine eskisi gibi oldu ama bazıları hala vücudumun ya da aslında ruhumun bir parçasını oluşturuyordu...

her neyse, insanlar sadece kendi yaşadığı hayatları en iyi bilir o zaman, birinin kendisini dünyadaki en bahtsız insan olarak düşünmesi de acınacak durumda olduğunu gösterir... tabi gülmeyi unutmuşsa, mutluluğa karşı büyük bir güçle ayakta durup, onu kendi bedeninin içerissne sokmuyorsa işte o zaman en bahstsızdır; ama her ne kadar bu söylediklerim böylediyse de yazarın ben çok biliyorum havasıyla insanlara nasihat vermek için bu kitabı yazdığını sanmıyorum, kaldı ki uygulamak yine kişiye kalmıştır. NLP kitapları benzerdir ve birçok kişi tarafından nefretle karşılanır.. o insanlar kitaplarda yazan her şeyi bildiklerini söyleyip, hayatlarının da en kötü olduklarını söyleyip dururlar nedense, peki kime göre, neye göre???

[Isabelle Bristow Vaughn]

bu yüzden böyle pozitifçilik, Polyannacılık oynanmamalı... Tüm hayatı bildiğini düşünüp insanlara böyle nasihatler verilmemeli..

birileri bir şeyler yaşamış.. sen bunu polyannacılık olarak adlandırsan da hayatta üzülmemeyi dert etmemeyi öğrenmeye çalışmış, belki de öğrenmiş de... ama bu demek değildir ki oyun oynamış, iki yüzlü davranmış, aslında her gee o gülümsediği insanlara lanet ediyormuş... yok hiç sanmıyorum... bu kitabı ilk okuduğumda bende o kadar büyük bir etkisi olmuştu ki en hoşlanmadığım insanlardan birinin bile kusurlarını görmemeye başlamıştım.. tabi bunu kendime yalan söyleerek de yapmadım, yaklaşık bir aylık keyifli süreçte dert edecek şeyler bulmadığım için inan bana mutluydum, sonra bazı şeyler yine eskisi gibi oldu ama bazıları hala vücudumun ya da aslında ruhumun bir parçasını oluşturuyordu...

her neyse, insanlar sadece kendi yaşadığı hayatları en iyi bilir o zaman, birinin kendisini dünyadaki en bahtsız insan olarak düşünmesi de acınacak durumda olduğunu gösterir... tabi gülmeyi unutmuşsa, mutluluğa karşı büyük bir güçle ayakta durup, onu kendi bedeninin içerissne sokmuyorsa işte o zaman en bahstsızdır; ama her ne kadar bu söylediklerim böylediyse de yazarın ben çok biliyorum havasıyla insanlara nasihat vermek için bu kitabı yazdığını sanmıyorum, kaldı ki uygulamak yine kişiye kalmıştır. NLP kitapları benzerdir ve birçok kişi tarafından nefretle karşılanır.. o insanlar kitaplarda yazan her şeyi bildiklerini söyleyip, hayatlarının da en kötü olduklarını söyleyip dururlar nedense, peki kime göre, neye göre???

Evet ben o sonda dediğin insanalra da sahte diyorum  Hayatıma kötü demiyorum, sadece, burda yazanlar kadar basit ya da kolay olm adığını söylüyorum. İKi grup insan yok ama. Birinci grup gülenler, pozitif düşünenler, mutlular ve ikinci grupgülmeyi bilmeyenler, hayatının kötü olduğunu düşünenler, herşeye lanet edenler, 15-16 yaş gençleri diye  Sadece gülünür buna.. Kendi adıma konuşayım, içimden gele gele çok gülerim, içimden gele gele ağlarım, hayatımın gerçekten iyi olduğunu biliyorum, ama bu demek değil ki herşey güzel, ve bu demek değil ki pozitif düşünmeliyim. Benim dediğim, o kitaplarda yazan herşeyin doğru olamayabileceği, onları yazanın da gayet insanlar olduğunu, ve kimsenin hayatı bilemeyeceğini, başkasının hayatını bilemeyeceğini o yüzden hayat hakkında tavsiye vermemeleri gerektiğini söyledim.. 

[Olwen]

yazar zaten yukardaki bir alıntıda belirtiildiği gibi hayatın acımasız olduğunu belirtmiş, bunu kimse inkar edemez tabiiki de... kitap adı üstende "ufak şeyleri dert etmeyin" diyor

mesela bir tabak kırıldığında annenin çocuğuna bağırmaması gerektiği gibi, genelde anneler kızar, ama bu ufak şeydir, onu eninde sonunfa toparlayacak, niye karşısındakinin ve kendinin canını yakıyor ki?

sonuçta başına çok kötü bir şey geldiğinde de üzülme de denmiyor ki, canını sıkabilcek ufak şeyleri takma kafana diyor hepsi bu, böylelikle hayatanın gülerek geçirdiğinin oranı daha fazla olacak