Ben, işe yaramaz bir boşlukla doluyken bir şey olamaycak konumda dolanıyorum. Gel gitlerimle, değişmemle yıktıklarımın haddi hesabı yok.
Huzur ve hüzün, ikisini biliyorum ve ikisi için yaşıyorum. Bir de aşkı ve aşk ile deli gibi sevişmeyi biliyorum. Bunların dışında bir hiçim ve hiçliğimi kabul ediyorum.
Bir varlık olmamın bile beni şaşırtması bir yana, hiç bir amacım yok şu dünya üzerinde. Kendimi sürekli sahte amaçların rüyaları ile süsleyip, kendimi korumaya çalışıyorum.
Başımın arısını dindirmemekten zevk alıyorum çünkü beynimin artık durmasını istiyorum. Deli gibi korksam da o sonsuz boşluktan, içinde olmak çekiyor beni . Karamsarlıktan uzak sınırın, kara kısmındayım.
Uyurken neden hala yaşıyorum ?
Aynı hisler. Tekrar ve tekrar geliyorlar. |
Özet - Arna Belorn
