Ah, ama sen zaten yalnızsın. Kim bilir karanlıkla neler konuşuyorsun... ...o amansız gece nöbetlerinde... ...tüm hayatın büzülüp küçülüyormuş gibi geldiğinde. Üzerine kapanan kadın odasının duvarları.
Vahşî bir şeylerin girmesini engelleyen bir kafes.
Öylesine lekesiz. Öylesine soğuk.
Geçkin bir bahar sabahı gibi... ...hâlâ kışın soğuğuna sadık kalan.
Tolkien |