Aslında şöyle,lise 1'de durum hemen hemen herkes için aynıdır.Birçok kişi birbirini tanır veya tanımaz, ama her iki durumda anında kaynaşmazlar.
Üst sınıflar sanki senin benim gibi insan değilmiş, okulun demirbaşı, yüzyılın en popüler insanlarıymış gibi görünür.(Aşırı hareketlerden ziyade her birinin arkadaşlarının oluşu özendirmişti beni

Zira yalnız bir öğrenciydim geçen sene

)
Benim bırak iki ayımı, 9 ayım berbat geçmişti.Nefret ettim okuldan.
Bu sene de büyük travmalarla, zorlamalarla gittim okula.Geçen seneden farklı birşey beklemiyordum doğrusu.
Ama gittiğimde bölümler seçilmiş, 18 mevcutlu sınıfımda veya okul çamlarının arkasında çiğnenmek için koyulmuş kurallar çiğnenirken ve hocalardan saklanmaya çalışırken aynı anlattığın köklü arkadaşlıkların temeli atılmış, sınıfında en uzak olduğun kişiye bile arama vb. şeylerde güvenebileceğin hale gelmiş, öğle aralarında, çıkışlarda aynı yerde buluşulmasına ramen her gün aynı keyif alınmaya başlanmıştı.
Dersler konusunda da hem bölüm seçeceğin için hem de öğretmenlerini daha iyi tanıyacağın için daha çok zorlansan da nasıl çalışman gerektiğini bilir, tecrübeli olursun

Dediğim şu, okulda yalnızlık veya öğrenciler arasında kopukluk hissediyorsan sadece sabret.Bunun o sene yenilmesi zordur.Olmadı, yaz tatiline geldiğinde hala yenilmemişse gayet normaldir.Ama unutma Eylül'de dönünce herşey çok farklı olur.
Belki sıkılmışsındır şu "Daha kaynaşamamışsınızdır" muhabbetinden ama, 9. sınıftayken ortaokula duyulan özlem ileride unutulacak, aynı hayal ettiğin gibi bi' lise hayatı çok hızı geçecek ama muhtemelen kolay kolay unutulmayacaktır

Öncelikle teşekkürler yorum için..

Ya senin anlattığın her şeyi kelimesi kelimesine yaşadım. Aslında benim durumum farklı. Ben birlikte bir sene boyunca hazırlık okumuş bir sınıfın arasına girdim. (Hazırlık sınıfını geçme sınavı vardı bende nasıl olduysa geçtim...

) Zaten okuldaki kişi sayısı az. 3 tane 9. sınıf var. Herkes birbirini fazlasıyla tanıyor. Benim durumum şöyle... Hani gruplar olur sınıf içerisinde herkesin çok belli olmasa da bir grubu vardır ama ben mal gibi kaldım...

Gerçi o durum geçti gibi yavaştan ama...

Ben ciddi anlamda nefret ediyorum okuldan. Geçen sene sabah olsunda okula gitsem diye erkenden yattığımı biliyorum.

Ama şimdi hiç gitmek istemiyorum okula. Okulu görünce moralim bozuluyo. Aslında ders zamanında zevkli ama teneffüsler farklı... Böyle bi yanlızlık... Yanlızlık olmasa bile yine bir grubun içine girersin ama onlarla aynı kafada değilsindir ya... Aynı öyle yani benim durumum. Şey gibi... Nasıl yabancıların espri anlayışı farklı bizimkiler farklı... Aynı onun gibi...
Dersler konusunda haklısın... Bazı hocalara alıştım zaten. Çoğu da seviyo beni... İlk kez hocalarla aram bu kadar iyi oldu ki bu da sınıfa alışamamam ve bundan dolayı doğan sessizliğimdendir.

Benim içimden Eylül'de bile yenilemeyecek gibi geçiyor ama... Kader işte... Aslında kadere de inanmam...

Evet belki de unutulacak orta okul özlemi ve senin dediğin gibi lise hayatı unutulmayacak ama... Şu zamanları yaşamış birisiyle konuşmanın iyi geldiğini belirtmeliyim...
İlgin, alakan, yorumun için teşekkürler...
