Bunun yanında Snape'in ölmeden nce söylediği son lafları iğrenç görüyorum... Harry'ye "bana bak" deyip Lily'nin gözlerine bakarak ölme isteği aşk değil, saplantıdır
Hoş zaten onca yıl saplantılı olduğu belli zaten ama yine de söyleyeyim dedim.
bence haksızsın bu konuda ne zamandan beri bi insana deli gibi aşık olmak saplantı yapmak anlamına geliyo. bence saplantı yapan snape değil sensin . heralde snape e karşı duyduğun öfke 7. kitapta da geçmemiş. adam aşık oluyo yine suçlu o oluyo. snape in lily nin gözlerinden etkilendiği çok bariz diilmi dumbledore da onu böle etkiliyodu snape de ölmeden önce son bi kez lily nin gözlerini görmüş oldu işte kötümüü??
Arkadaşız sanırım beni iyi tanıyorsun ama çıkartamadım?
Snape'e öfekliymişim geçmemiş falan
Bir de arkadaşlar birisi fikrini belirttiğinde hemen bunu kişiselleştirmeyin (tabi tam olarak size hitap etmiyorsa) Buna literatürde "ad hominen" denir ve bir tartışmada komik olmak için yeterli sebeptir
ayrıntılı bilgi için :http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=ad+hominem
Ayrıca normal düzeydeki her insan fikirlerini yazmadan önce (ki burada kamuya kendinizi anlatıyorsunuz sonuç olarak, içinizden konuşmuyorsunuz) kendinden öncekilerin ne demek istediğini okuyup,kendi fikirlerini daha temelli yazma içgüdüsüne sahiptir.
Misal: Bir karakteri çok sevdiniz. "Siz kitabı onun için okumuşsunuz da nasıl olur biri onu sevmez!!! Üstüne üstlük sizin bayıldığınız, bittiğiniz bir hareketine iğrenç der!!! Olamaz bir şey" diye düşünmek yerine böyle şöyleri sakin sakin düşünüp fikrinizi belirtip geçmeniz sizin bir tartışmada mantıklı taraf olmanız için temel davranıştır.
Şöyle ki sizin bayıldığınız bittiğini karakter başkaları için beş para etmez, pespaye, iğrenç, yağlı saçlı, aptalın önde gideni bir moron olabilir. Ya da umrunda bile olmaz, dolaylı olarak başka karakerlere göre değerlendirmiş olabilir :p Misal olarak ben bir Sirius hastasıyken, Fantasticc onu aptalın, kendini beğenmiş bir züppenin teki olarak görür ve arkadaşı olsa suratına tükürmez
Önce bunu sindirmek lazım.
Sonracığıma bir tek doğrunun dünyada olamayacağı (size ne öğretilirse öğretilsin tek doğru, tek düşünce, tek yol yoktur) ve başkalarının fikrinin varlığını ve savunulabilirliğini kabul etmek gerekir.
Gelelim asıl olması gereken duruma: Benim bir Snape düşmenı olmamın ya da olmamamın konuyla uzaktan yakından alakası olmadığı gibi fikrimin değerlendirilmesi bu kritere göre yapılamaz, bu kritere göre yok sayılıp bazı kişisel çıkarımlarda bulunulamaz.
Ben Harry yerinde olsam, benim babamı deli gibi sevmiş, evlenmiş, beni doğurmuş ve ölene kadar da babamla mutlu yaşamış anneme hala aşık olup da bir de ölmeden önce benim gözlerim anneminkine benziyor diye bana bakıp ölmek isteyen adamın alnını karışlarım
Ağzını burnunu kırarım. İğrenç adam gelir bana o. Terbiyesiz adam, birbirini seven iki çiftin arasında kara kedi üçüncüden öte değildir
(Bu örneği her şeye uyarlayabilirsiniz. Benim bir arkadaşım bana gizliden gizliye aşık olsa ve ben sonra hangi sebeple olursa olsun arkadaşlığımı bitirsem ve başka bir adama aşık olup onunla evlenip mutlu olarak ölürsem, ilerde bu çocuğuma hala bana benziyor diye saçma sapan - ki aşka saçma demedim, böyle seni sevmeyen, istemeyen bir insana bu kadar yıl saplanıp kalmaktan bahsettim ki en nefret ettiğim şeydir - bakıp ölmek istese sinirden deliye dönerim. Cehennem git, pis hasta ruhlu sapık derim. Yani olayın Snape'le alakası yok, birbirini seven iki insanın arasına uzaktan giren üçüncü bir dış kapının mandalı olayı var bende
)
Bu lafları beni öldürmek istemeden sindirdiniz mi?
Sindirdiyseniz tartışma güzelce devam edebilir, piç olmaz demektir.
Böyle bir fikirde haksız maksız olunmaz çünkü hak olacak bir şey yoktur
Bu tıpkı "rap müzik bana iğrenç geliyor, dinlemek istemiyorum" diyen insana "sen haksızsın, rap aslında şöyle iyidir, böyle iyidir" demek kadar komiktir çünkü. Bu iki görüş tamamen kişiseldir ve kimse haklı maklı değildir olamaz
(Anlayamayanlar için: "ben haklıyım, siz haksızsınız. Benim dediğim doğru, aslında bu bu" demiyorum kesinlikle ben
İlk mesajı da okursanız anlayacağınız gibi "bence" lafını gayet de düzgün bir şekilde kullandım yani)
Alakasız olarak da başka biri "Snape, Lily ve James yüzünden Ölüm Yiyen oldu" gibi bir şey demiş. Ben buna katılmıyorum. Herkes kendi yolunu kendi seçer. James, Lily ona aşık olmasaydı Ölüm Yiyen olmazdı mesela bence. Birisi birilerini sevmedi, arkadaş olmak istemedi diye birisi kötü yola sapıyorsa (ki bu benim açımdan kötü yoldur) suçu diğerlerinde değil, kendi zayıflığında, karaktersizliğinde, kişiliksizliğinde aramalıdır. Sonuçta kimse kimseyi sevmek zorunda falan değildir bence
Yürekler alınmaz pulla parayla hatta
(Şebnem Ferah) Kimse kimsenin yanlış yolda olduğunu da hatırlatmak zorunda değildir bence. Hatta zekaya hakarettir
Eğer bunu anlamayacak kadar kalın kafalıysa bırak kalsın derim ben
Her koyun kendi bacağından asılır yani, en ufak bile kimsenin etkisi olduğunu düşünmüyorum bu konuda. Suç bence tamamen Snape'indir.
