İçim acıyor nefes alamıyorum..
Yalnızken sanki kendimle savaşıyorum
Bitmek bilmez bir acı, hep kendim kaybediyorum Güzel bir şiir, beğendim. Bilirim canın acısından nefes alamamayı kendinle savaşmayı.
Anladığım tek şey bu sahte yaşamdan..
Ölmem gerek, gerçek mutluluk elimden kaçmadan.. Ölüm ve gerçek mutluluk ? Ölüm belirsizliktir, nereden bilebiliriz
