Terk Ediyorum [+16]

[Weesel]

Heryer gerçekten siyah mı yoksa gözlerimi örten bu geceler mi öyle düşündürüyor bana?
Gece yarısını geçti mi bilmiyorum, zaman kavramını birkaç milyon yıl önce yitirmiştim sanırım. Hangi zamandayım? Bedenim nerede?
Gözlerimin önünden bu siyah geceleri çekmek için kaldırıyorum ellerimi, bir ıslaklık, tenime değen saç telleri...
Saçlarım örtmüş yüzümü, bakamıyorum, duyamıyorum, terlemiyorum bile!
Ellerim ıslanıyor, ne zaman ıslandım ben böyle?
Saçlarımı geriye sıvazlıyorum, olmuyor işte... Olmuyor ki! Islakken bile niyetliler yüzümü örtmeye...
Yine de görüyorum etrafı, tanıdık sanki.
Bulanık anılar, hatıralar, çok eskimiş olan gülüşler ve çok eskiden mırıldanılmış olan bir şarkı. Hatırlıyorum burayı sanki.
Gözlerim tavana dikiliyor, odada bir ışık kaynağı var ama ne? Avize değil, o kim bilir ne zaman patlamış olan ampülleriyle tozlu bir biçimde sarkmakta yukarıdan.
Bulmaya niyetlenmiyorum sonra, umrumda değil.
Bedenimi hissetmeye başlıyorum, yerdeyim. Ne zaman düştüm ben yere?
Islaklık git gide artıyor, göremiyorum. Neden ıslak olduğumu bile bilmiyorum. İçim ürperiyor, bu soğukluğun sebebi nedir, bilmiyorum. Ayaklarım çıplak olmalı, halının o sert yüzeyini hissediyorum. Ayaklarım çok üşüyor...
Kafamda uçuşan *Neredeyim*ler kayboluyor yavaş yavaş.
Burayı tanıyorum.
İşte, işte şu köşede zorlukla seçilen yatak! Dün gece arsızca kapanıp zırladığım o yatak... Kalkmaya çabalıyorum, olmuyor.
Bir yansıma giriyor gözümün içine, ürküyorum, korkuyorum... Parlayan bir çift göz, ıslak saçlar... Fazlası seçilemiyor. Loş bir ışık kaynağı var burada ama nasıl, nerede?
Yansımaya alışıyor gözlerim, tenimi göremiyorum. Peki bu ayna neden kırık?
Kalkmalıyım, içgüdüsel birşey bu. Kalkmam lazım. Belki ellerimi yere koyup destek alırsam başarırım.
Ellerimi bulamıyorum, oysa az önce saçlarımdaydılar... Hissetmiyor muyum yoksa?
Hissettiğim tek şey ıslaklık.
Emir veriyorum kahrolası beynime, ellerimi bulmalıyım!
Birazdan bir his doluyor içime, parmaklarım buradalar... Uçları sırıl sıklam; halı yünü...
Sıkıca bastırıyorum onları yere, önce ellerim, sonra dizlerim, sonra vüducum oynuyor yerinden. Bileklerim kırılacakmışcasına acıyor. Bileklerim ıslak. Su değil sanki.
Doğruluyorum... Kalkıyorum... Dikiliyorum...
Kollarım iki yanıma düşüyorlar. Sanki ölmüşler, son bir çabayla kullandım onları ve artık öldüler...
Yatağımı görüyorum, yorganlar dağanık...
Bu loşluğa alışıyor gözlerim, artık seçebiliyorum etrafı.
O yerdeki de ne, parlak, ıslak, kırmızı...
Bedenim ölmüş sanki...
Yansıma yeniden giriyor gözbebeklerime.
Bedenimi görüyorum.
Saçlarım düşüyor omuzlarımdan aşağı, sırılsıklamlar.
Üzerimde en sevdiğim tişörtüm ve yine en sevdiğim yazlık şortum.
Oysa kış ayındayız sanıyordum ben? Ya da en son öyleydik, ben birkaç milyon yıl önce zaman kavramımı yitirmemişken...
Bacaklarım çıplak, çamurlu.
Ayaklarım simsiyah.
Kollarımda morluklar...
Son eroin şırıngamı fark ediyorum birden, orada, tahta döşemenin üzerinde yatıyor.
Bileklerim neden oynamıyorlar?
Bileklerimden damlayan şey ne?
Göremediğimi hissediyorum. Son bir gayretle yatağımı buluyor ayaklarım. Dağanık yorganların arasında kalemler, kağıtlar...
İşte son yazdığım mektup, O'na yazmıştım. Hatırlıyorum.
Bileklerim sızlıyor, bileklerim üşüyor. Her hücremden daha fazla üşüyor bileklerim...
Kırık ayna parçası orada, uzanamıyorum. Üzerindeki katran olamaz, üzerindeki kan.
Bir çığlık kopuyor dudaklarımdan, bu dudaklar hâlâ bana mı ait?
Birden oda aydınlanıyor, pencerenin camları kırılacakmışcasına şangırdıyorlar, odaya dolan aydınlık sanki ruhumu almaya gelmiş olan zalim Ölüm Meleği'nin ışığı... Korkunç, tiksinti verici...
İçeri giren yağmuru fark ediyorum...
Aydınlığın odaya dolduğu süre içinde oluyor herşey... Ve ben... Ben görüyorum... Bileklerimde kesikler, bileklerim kan içinde...
Ben kandan korkarım, çok korkarım.
Annemi hatırlıyorum. Yıldırım düşerken bazı geceler bu şehre, tek sığınağım olan onun yatağı geliyor aklıma. Sıcacık, nahoş...
Oysa şimdi üşüyorum...
Kim kesti bileklerimi! Ben kandan çok korkarım...
Gitmem gerek, bir yere gitmeliyim... Bunu hissediyorum.
Gitmem lazım, evet.
Bu sefer annem olmayacak yanımda, onu birkaç milyon yıl önce terk etmiştim.
Babamsa, daha uzun dayandı ama o da olmayacak biliyorum.
Nereye gideceğim, kestirmek güç.
Bu boktan yaşam taşıyamacağım kadar ağırdı belki de.
Kim kesti bileklerimi?
O olmayacak yanımda biliyorum.
O, bir sözden öteye geçememişti zaten benim için. O içtiği vodka kadar bile sevmemişti beni. O'nu, o kadar sarhoş edememiştim belki de.
Oysa O, beni tüm içkilerden daha fazla sarhoş edebilen tek şeydi.
Sözden ibaretti, evet.
Dokunmamıştım O'na, öpmemiştim, tenini hissetmemiştim, sesini duymamıştım, tatmamıştım.
Belki de hiç yaşamamıştım O'nu.
Bilmiyorum.
Bedenim güçsüzleşiyor, gözlerimi hissetmiyorum. Ağlamışımdır belki de, bilmiyorum.
Ölüm insanın canını hiç acıtmıyormuş...
Bileklerim bile yok artık, üşümüyorum.
Dünya dönüyor gözlerimin önünde, ilk arkadaşımın sesi çalınıyor kulağıma, annemin kolları, babamın gülüşü, O'nun yüzü...
Üzgünüm anne, gitmem gerekiyor...
Kayboluyor yaşam, siliniyor.
Bitiyor.
Ölüyor.
Ölüyorum.
Bu sefer kimse beni değil, ben herkesi terk ediyorum.
Terk ediyorum...

~Weesel

[derhavril]

Heryer gerçekten siyah mı yoksa gözlerimi örten bu geceler mi öyle düşündürüyor bana?

Bulmaya niyetlenmiyorum sonra, umrumda değil.
Bedenimi hissetmeye başlıyorum, yerdeyim. Ne zaman düştüm ben yere?

Son eroin şırıngamı fark ediyorum birden, orada, tahta döşemenin üzerinde yatıyor.
Bileklerim neden oynamıyorlar?
Bileklerimden damlayan şey ne?
Göremediğimi hissediyorum. Son bir gayretle yatağımı buluyor ayaklarım. Dağanık yorganların arasında kalemler, kağıtlar...
İşte son yazdığım mektup, O'na yazmıştım. Hatırlıyorum.
Bileklerim sızlıyor, bileklerim üşüyor. Her hücremden daha fazla üşüyor bileklerim...
Kırık ayna parçası orada, uzanamıyorum. Üzerindeki katran olamaz, üzerindeki kan.
Bir çığlık kopuyor dudaklarımdan, bu dudaklar hâlâ bana mı ait?
Birden oda aydınlanıyor, pencerenin camları kırılacakmışcasına şangırdıyorlar, odaya dolan aydınlık sanki ruhumu almaya gelmiş olan zalim Ölüm Meleği'nin ışığı... Korkunç, tiksinti verici...

Gitmem gerek, bir yere gitmeliyim... Bunu hissediyorum.
Gitmem lazım, evet.

Üzgünüm anne, gitmem gerekiyor...
Kayboluyor yaşam, siliniyor.
Bitiyor.
Ölüyor.
Ölüyorum.
Bu sefer kimse beni değil, ben herkesi terk ediyorum.
Terk ediyorum...

tek kelimeyle mükemmel olmuş 
okurken aklıma neler geldi bir bilsen 
neyse   
ellerine sağlık 

[Weesel]

tek kelimeyle mükemmel olmuş 
okurken aklıma neler geldi bir bilsen 
neyse  
ellerine sağlık  [/b]

Çok teşekkürler.
Benim yüzümden tuhaf şeyler gelmesin aklına ya. Murat Kekilli gibi hissediyorum.

[miss-potter]

Oysa O, beni tüm içkilerden daha fazla sarhoş edebilen tek şeydi.

Mervecim her zamanki gibi süper olmuş cnm ellerine sağlık.Sabah sabah böyle şeyler pek iyi gitmiyor aslında.İçim bir tuhaf oldu...O kadar güzel yazmışsın ki....Tekrar ellerine sağlık

[Weesel]

Oysa O, beni tüm içkilerden daha fazla sarhoş edebilen tek şeydi.

Mervecim her zamanki gibi süper olmuş cnm ellerine sağlık.Sabah sabah böyle şeyler pek iyi gitmiyor aslında.İçim bir tuhaf oldu...O kadar güzel yazmışsın ki....Tekrar ellerine sağlık

Teşekkürler Tuğçe'ciğim. ^^
Doğru sabah sabah pek iyi gitmiyor sanırım. O.o

[Green Night]

Yok sana yorum filan çok kötü olmuş yorum yapmam (Şaka şaka gayet güzel bir yazı)

Yine yeni yazınla karmışdasın ve yine muhteşem olmuş...

Not: alınmadın dimi, 1 Nisana 1 gün erken girmiş gibiyimde...

[Sargonas]

hayretler içerisindeyim böyle bir olayı bu kadar güzel tasvir eden çok az yazı okudum şimdiye kadar gerçekten tebrik ederim;) ama bişi sorcam nası hayal ettin bunları çok merak ettim...

[Weesel]

Yok sana yorum filan çok kötü olmuş yorum yapmam (Şaka şaka gayet güzel bir yazı)

Yine yeni yazınla karmışdasın ve yine muhteşem olmuş...

Not: alınmadın dimi, 1 Nisana 1 gün erken girmiş gibiyimde...

Eheh teşekkürler Çağla.

hayretler içerisindeyim böyle bir olayı bu kadar güzel tasvir eden çok az yazı okudum şimdiye kadar gerçekten tebrik ederim;) ama bişi sorcam nası hayal ettin bunları çok merak ettim...

Çok teşekkür ederim.

Aşırı dozda bunalım yetiyor gerçekten. Bunu önceden yazmıştım, şuan o kadar koyu bir bunalımda olmadığımdan yazamıyorum.
Biraz hayal gücü, biraz Kurt Cobain falan...

[Herne Peş]

Yansıma yeniden giriyor gözbebeklerime.
Bedenimi görüyorum.
Saçlarım düşüyor omuzlarımdan aşağı, sırılsıklamlar.
Üzerimde en sevdiğim tişörtüm ve yine en sevdiğim yazlık şortum.
Oysa kış ayındayız sanıyordum ben? Ya da en son öyleydik, ben birkaç milyon yıl önce zaman kavramımı yitirmemişken...
Bacaklarım çıplak, çamurlu.
Ayaklarım simsiyah.
Kollarımda morluklar...
Son eroin şırıngamı fark ediyorum birden, orada, tahta döşemenin üzerinde yatıyor.
Bileklerim neden oynamıyorlar?
Bileklerimden damlayan şey ne?
Göremediğimi hissediyorum. Son bir gayretle yatağımı buluyor ayaklarım. Dağanık yorganların arasında kalemler, kağıtlar...

Ne yapmışın böyle yani bence yazdklarının arasında açık arayla en iyi bu tebrikler ve teşekülrer

[|Nrsd@|]

Oysa O, beni tüm içkilerden daha fazla sarhoş edebilen tek şeydi.
bu sözü sewdim
güzel olmuş gerçekten çok beğendim
 yha ama madem kandan korkuosun iç ilacını uyu(sonsuza kadar) di mi ama

[lostsoul]

vaahhyy bee süpper olmus ellrne sağlık! Aklına, zihnine, hislerine sağlık...

[Ra1deN#]

vallaha mütiş olmus obür yorum yapan arkadaşlar yuzunde iltifat edecek söz bulamıyom ama gerckten nerden aklına  geldı ya dıcem uste sormuşlar senden cewap lamıssıın tskr ederımkı sana bana  boyle bısey okuttun wede ben tanıdıgım herkeze okutucam paylaşım ıcın cok sagol

[Weesel]

Yansıma yeniden giriyor gözbebeklerime.
Bedenimi görüyorum.
Saçlarım düşüyor omuzlarımdan aşağı, sırılsıklamlar.
Üzerimde en sevdiğim tişörtüm ve yine en sevdiğim yazlık şortum.
Oysa kış ayındayız sanıyordum ben? Ya da en son öyleydik, ben birkaç milyon yıl önce zaman kavramımı yitirmemişken...
Bacaklarım çıplak, çamurlu.
Ayaklarım simsiyah.
Kollarımda morluklar...
Son eroin şırıngamı fark ediyorum birden, orada, tahta döşemenin üzerinde yatıyor.
Bileklerim neden oynamıyorlar?
Bileklerimden damlayan şey ne?
Göremediğimi hissediyorum. Son bir gayretle yatağımı buluyor ayaklarım. Dağanık yorganların arasında kalemler, kağıtlar...

Ne yapmışın böyle yani bence yazdklarının arasında açık arayla en iyi bu tebrikler ve teşekülrer

Çok teşekkür ederim. ^^

Oysa O, beni tüm içkilerden daha fazla sarhoş edebilen tek şeydi.
bu sözü sewdim
güzel olmuş gerçekten çok beğendim
 yha ama madem kandan korkuosun iç ilacını uyu(sonsuza kadar) di mi ama

Ehe, haklısın aslında. İntihar edecek olsam ilaçla ederdim hatta betimlenen kız kendimim ama kandan korktuğum için böyle öldürttüm kendimi.

vaahhyy bee süpper olmus ellrne sağlık! Aklına, zihnine, hislerine sağlık...

Teşekkürler, teşekkürler.

vallaha mütiş olmus obür yorum yapan arkadaşlar yuzunde iltifat edecek söz bulamıyom ama gerckten nerden aklına  geldı ya dıcem uste sormuşlar senden cewap lamıssıın tskr ederımkı sana bana  boyle bısey okuttun wede ben tanıdıgım herkeze okutucam paylaşım ıcın cok sagol

Aiiiy teşekkür ederim

[bushu]

aman tanrım demek istiyorum çok güzel olmuş

Aydınlığın odaya dolduğu süre içinde oluyor herşey... Ve ben... Ben görüyorum... Bileklerimde kesikler, bileklerim kan içinde...
Ben kandan korkarım, çok korkarım.
Annemi hatırlıyorum. Yıldırım düşerken bazı geceler bu şehre, tek sığınağım olan onun yatağı geliyor aklıma. Sıcacık, nahoş...
Oysa şimdi üşüyorum...
Kim kesti bileklerimi! Ben kandan çok korkarım...
Gitmem gerek, bir yere gitmeliyim... Bunu hissediyorum.
Gitmem lazım, evet.

bu kısım çok hoşuma gitti neden bilmiyorum 
gerçekten harika olmuş

[Weesel]

aman tanrım demek istiyorum çok güzel olmuş

Aydınlığın odaya dolduğu süre içinde oluyor herşey... Ve ben... Ben görüyorum... Bileklerimde kesikler, bileklerim kan içinde...
Ben kandan korkarım, çok korkarım.
Annemi hatırlıyorum. Yıldırım düşerken bazı geceler bu şehre, tek sığınağım olan onun yatağı geliyor aklıma. Sıcacık, nahoş...
Oysa şimdi üşüyorum...
Kim kesti bileklerimi! Ben kandan çok korkarım...
Gitmem gerek, bir yere gitmeliyim... Bunu hissediyorum.
Gitmem lazım, evet.

bu kısım çok hoşuma gitti neden bilmiyorum 
gerçekten harika olmuş

Vuhuu, çok teşekkür ederim efenim.