Mezarın soğuk kollarından kalk da gel sevgilim...
Gözlerini hatırlıyorum bir tek,
Bir de.. bir de aşık olduğum gülüşünü.
Kokun her geçen gün uzaklaşıyor benden...
"Unut!" diyorlar bana "Unut, o gitti!"
Unutmak kolay mı söylendiği gibi?
Kim unutmuş sevdiğini...
Hayatımdın sen,
Beni de götürdün giderken, ruhumu da...
Ya ben ne olacağım?
Umrunda mı sensiz ne yaptığım!
Hayır, sitem etmiyorum sana, kızmıyorum
Kızabilir mi Ay Güneş'e?
Muhtacım sana, Ay'ın parlamak için Güneş'e olduğu gibi.
Muhtacım gülüşüne, gözlerine!
Mezarın soğuk kollarından kalk da gel sevgilim...
Sar beni, bastır bedenine, kes nefesimi,
Hissettir tüm benliğimde kendini.
Aşk değil bunun adı, tutku bu!
Ben san tutkunum, ben sana bağlıyım,
Ben sana bağımlıyım, bir keşin esrara olduğu gibi!
O bırakır da ben bırakamam ama...
Mezarın soğuk kollarından kalk da gel sevgilim...
Gece yıldızlar şahidimiz olsun,
Saklasınlar küçük sırrımızı seninle..
İki kol düğmesiydik biz,
Düğmelerden biri kırıldı, diğerinin değeri kalmadı.
Uzansam ben de senin yanına usulca,
Çok görürler mi sevgilim bu saadeti bana?
Ayırırlar mı bizi ikinci defa?
Sen gelme sevgilim, ben gelirim oraya.
Sen gözlerini açık tut bir,
Bir de fısılda kulağıma;
"Seni bırakmam! Gitmem bir daha!"
01:35 --- 26.06.2008