Kumdan Kaleler Gibi

[Jessica]

Hayat bir kumdan kale,
Ve dalgaların kaleleri devirdiği gibi,
Her seferinde daha da acı çektirerek,
Yıkılıyor herşeyin...
Hiçbirşeyin kalmıyor artık...
Herşeyin sürükleniyor denizle beraber...
Ne kadar mutluluk duygun varsa,
Emiliyor gitgide,alınıyor senden zorla,
Artık düşünemiyorsun,hayatın kayıyor...
Ağlıyorsun,umutlar tükeniyor.
Ama hiçbirşey yapamıyorsun...
Çünkü kumdan kalelerin denize gömülmüş,
Birdaha bulamazsın...
Ve işte o zaman anlıyorsun,
En baştan başlamak için çok geç...
Hiçbirşeyin kalmamış...
Sevdiklerin birer birer denizde sürükleniyor,
Hepsi aynı kumdan kaleler gibi yıkılıyor.
Artık mutlu olacak birşeyin kalmıyor...
Kumdan kaleler gibi sende sürükleniyorsun...
Çünkü artık hiç umut yok,
Yaşama sevincin yok,
Ölmek istiyorsun,
Hayattan kopmak istiyorsun.
Kumdan kaleler gibi sende gömülüyorsun kumlara...

[Ruh]

voov senin eserin sanırım +bal ve bu gercekten iyiydi ama fakat ;

Hayat bir kumdan kale,
Ve dalgaların kaleleri devirdiği gibi,
Her seferinde daha da acı çektirerek,
Yıkılıyor herşeyimi..

Gibi kafilelerle bağlarsan şiirlerini okuyucunun gözüne daha hoş gözükecektir

NOT: İllaki böle olsun demedim sadece bir fikir

[Jessica]

Zaten

Hayat bir kumdan kale,
Ve dalgaların kaleleri devirdiği gibi,
Yıkılıyor herşeyin

Böyle olunca daha hoş oluyor sanki anlatırmış gibi...

[Ruh]

Bilmem senin şiirin senin taktirine bırakıyorum ben sadece düşüncelerimi sundum

[Punky]

buda diğer yazın gibi çok güzel..
acemi yazıları her zaman beğenmişimdir
bana başarının sarfedildiğini anlatıyor gibi galiba bu yüzen daha çok hoşuma gidiyor
sakın not defteri bölümünden ayrılma

[alavigne]

woaawww
süperr yhaa 
ciddn çok sevdmm
tebrkler güsel iş çıkarmışsn