[ Not Defteri Tavsiyeli ] Gotik Özentisi Küçük Kız

[Dame]

Göz yaşına muhtacım. O kadar uzun zamandır ağlayamıyorum ki bağımlılara döndüm adeta. Çaresizce üzüntü arayan bir ruha, üzülmek için zaman kollayan, gözyaşlarının belki de tüm yalanları, entrikaları yıkayıp temizleyeceğini umarak kurak çöllere dönen yüreğime umut serpiyorum. Hep; bir gün yağmur yağacak her şey düzelecek, mutlu olacağız, son kez üzüleceğiz. Son kez öyle bir yağmur yağacak ki sonsuza dek mutlu olacağız diye masallar anlatıyorum ona. Sonra kendim de kapılıyorum bu hayallere. Belki de onu bulurum bir gün, belki de mutlu olurum, belki de mutluyumdur, belki de dünyada kötülük yoktur.

Bez bebeğiyle konuşan, ona hikayeler anlatan bir çocuk edasıyla kendimi avutuyorum, ama sonra çocuk bebeğini düşürüyor. Minicik bez bebek daha yepyeniyken, taze ve kirlenmemişken çamura düşüyor. Acı ve kötülüklerin dünyasında kayboluyor. Yaşamaması gerekenleri yaşıyor, görmemesi gerekenleri görüyor ve o da yağmuru beklemeye başlıyor. Yenilenmek temizlenmek için; yağacak olan şiddetli sağanağı bekliyor. Belki de sadece göz yaşlarımı...

Belki de göz yaşlarımı bekleyen tek kişi o değildir. Belki de herkes benim ağlamamı bekliyordur. Herkesin bir çıkarı olacaktır bundan. En yakınımdakinden en uzağıma kadar. Çorak kalbimden, bez bebeğe...

Herkes her an bunu bekliyordur belki. Yağmurun her seferinde daha da geç yağacağını düşünmeyerek. Bekliyorlar acı çekmemi. Sonra gülecekler bana, tatmin olan egoları kulaklarından fışkıracak, göz yaşlarımla sulanan ormanlar oluşturacaklar. Ben, o ormanlarda yok olacağım. Sadece kutup yıldızını arayacağım.

Belki kaybedeceğim. Belki de; kutup yıldızı en parlak yıldızdır, o mükemmeldir, sadece tozlanır, benim gibi çamura düşmez, asla solmaz, (onu) bulan ödüllendirilir, düşüncesiyle çıktığım yolda yalvardığım yalnızca bir uydu, bir taklit çıkacak.

Yine tüm denemelerim yitecek, orman beni yutacak, ama daha da fazlasını istemeye devam edecek. Göz yaşlarımı içmek isteyen kişi sayısı artacak. Ben ağlayacağım onlar gülecek, ben içime kapanacağım onlar dünyamı ellerine geçirecekler.

Gün gelecek göz yaşlarım yetmeyecek taşlaştırdıkları, çamurlu kalbim artık hissizleşecek. Sıcak kanım midelerine dolarken; vücudum soğuk, zihnim bomboş olacak. Sonra ruhum küçük bir kutuya hapis olacak, anahtarının kırılıp atıldığı bir kutuya.

İçinde yaşayan ben; her zaman özendiğim o gotik, içine kapanık karamsar kız olacağım. Kimsenin bakmak istemediği, anahtar yapmak için uğraşmayacağı... Taşlaşan kalbimin ağırlığı ve tutsak kalbimin acı çığlıları içinde yaşamaya çalışacağım.

Kalbim, gün gelecek, tamamen kararacak. Yavaşça kuruyan toprak kokulu kil gibi sertleşecek ve kırılmak için artık tek bir şansı kalacak. Tek bir göz yaşı damlası... Sonra onarılmaz bir şekilde kırılacak. Kendini kutulara bile kapattıramayacak hale gelecek. Ruhunun korkunç çığlıklarından sağır olacak; onun bağırışını, çırpınışını duymayacak.

İnsanlardan uzaklaştıkça konuşmayı unutacak ve bedeni bir gün ıssız bir sokağın ortasında bulunacak. Elinde son karalamalarıyla, herkesin üzüntüsünden mutlu olduğu yüreğinin o aç gözlü topraklarına ne kadar su serpmiş olsa da sonunda onu kurutmayı beceren insanların çamura attıkları bebekle aynı kaderi paylaşacak. Artık yağmuru beklemeyecek.

Boş gözleri artık bakmayacak, bedeni asla ısınmayacak. Hapis olmuş ruhu son bir çığlık atarak gün yüzüne çıkacak ve sonra yerin yedi kat altına kaçacak son kez. Hep özendiği o gotik hayatı istediği gibi yaşayamayan bu küçük kız sonsuza dek orada öylece yatacak. Kimse onu gömmeyecek, mezarı olmayacak.

Ay ona acıyacak ve sonsuz sağanaklar gönderecek. Ego ormanları fazla sudan çürüyecek, kile katılan suyla taşlaşan kalbi tekrar yumuşayacak. Ormanların kalıntıların altında ezilenler ona bir daha yaklaşamayacak. Ay ona birini yollayacak ve son bir şans verecek. Tüm kötülükleri temizledim devam et, diyecek. Küçük beden havaya yükselecek ve ruhuna seslenecek.

Yerin yedi kat altından yine bir çığlıkla geri dönecek ruhu ona. Özlemle kavuşacak beden ve ruh. Tıpkı uzun zamandır sevişmeyen iki aşık gibi. Kızın gözleri yeniden bakmaya başlayacak, sürdüğü boyalar yanaklarından aşağıya akacak yağmurun etkisiyle. Üzerindeki siyahlara renk gelecek, mavilere dönüşecekler, saçlarındaki boya akıp gidecek sarılar geri gelecek.

Tekrar yer yüzüne döndüğünde kutup yıldızının yanına düşecek, doğru kişinin ayaklarının dibine. Dudakları şevkle kenetlenecek ve o sırada tüm kötülük yıldızları solacak. Utanıp ışıklarını kısacaklar bu çiftin karşısında. Taş kalplilerin hepsinin yüreğine birer bıçak saplanacak ve ruhları yok olacak. Onlar sonsuz mutluluğa erişirken tüm dünya kötülüklerden arınacak.

Bedenleri güdülerine yenik düşerken herkes onlara imrenecek ve tüm dünya kutup yıldızının peşine düşecek. Ona yeri gelecek “ruh eşi” diyecekler, yeri gelecek “aşkım”, yeri gelecek “doğru kişi”.

Küçük gotik kız ise sadece “Seni seviyorum. Hayattaki tüm kötülükleri yok eden bir sen varsın benim için. Boğulduğum anda bana doğru yolu gösterdin ve beni elde ettin. Bedenim, ruhum ve kalbim senindir.” diyecek. Şiddetli bir şimşek çakacak. Kilometreler ötede gök gürleyecek.

Son bir kez nefes alacak küçük kız ve bedeni tam da sonsuz mutluğa erişmişken inen yıldırımla yere düşecek. Tanınan son şansı en iyi  şekilde kullandığı için sonsuza dek ödüllendirilmek üzere ruhunun yarısını ve kalbinin tamamını  bu dünyada bırakarak gidecek sonsuzluğa.

Ego ormanlarının altında ve kötülüklerinin ezici gücüyle çırpınanlar ona daima sövecek, ama o dinlemeyecek. Sadece gittiği yerden kutup yıldızına şarkısını söyleyecek ve gün gelecek biri bu şarkıyı keşfedecek, ona bir ad verecek. Böylece herkes kutup yıldızları için yolculuğa çıkacak.

Onların geçtikleri yollardaki tüm negatiflikler, ego ormanlarının altında kalanlar gibi yok olacak, acı çekecek ve felaketin kapısını çaldığı ormanın zavallı bir parçası olacak. O son göz yaşları tüm dünyayı temizleyecek ve yer yüzüne sonsuz yağmurlardan uzak, taş kalpliler ve ego ormanlarından arınmış bir hayat sunacak.

Küçük gotik özentisi kız hayatınızı daha yaşanabilir kılacak.

[Gria_Himonas]

  Ego Ormanı...

  Dilim varmıyor konuşmaya. Kendimden çok şey buldum bu yazıda; ama dedim gibi benim saçlarım sarı değil

  Ne diye anılarımı kirletmeye çalışırlar anlamam ki ! Ben seni tüm iğrençliğine rağmen iyi hatırlamak istiyordum ya ! Neden yaptın bunu bana? Bana değil kendine zarar verdiğinin farkında değil misin? Hele peşine taktığın zavallılar ! Zavallı oldukları için ağzıma alma şerefinde bile bulunmuyorum.

  Evet yine konuştum Bazıları neden hala sustuğumu merak ediyolarmış zaten. Merak iyi bir şey değildir arkadaşlar.

  Beni kadrolo eleştirmenin yaptığın için onur duydum Damla Yazılarını ilk okuyanlardan biri ben olacağım. Mutluyum, huzurluyum

[Ruper_İ_love_u]

guzel yazı cnm teşekkürler bizimle paylaştıgın için...(:

[ron!_hermione!]

gercakten gzl omuş içime dokunduuu 

[Hey Ho Lou]

O kadar güzel ki, dokundu ruhuma. birkaç kez daha okumalıyım; içimde bir yerlere iyice kazınsın istiyorum çünkü.
bu yazı için "muhteşem" demek bile az gelir inan.
(yazıyı anneme okutacağım, onun yorumunu merak ediyorum. annemin yorumunu yazacağım buraya. )

[Dame]

Sağol canım

[Stupefy]

Yetenek diye buna derler işte

Damla'cım çok güzel, çok özgün olmuş yazın Ego ormanları çok hoşuma gitti özellikle, benim aklıma hayatta gelmezdi öyle bi şey! Temizlemek için göz yaşlarını akıtman gerekmeyen bir yolda, kutup yıldızına ulaşırsın umarım. Bunu hakediyorsun çünkü

[missmurder]

Dame, bu ne ? ? ? Bu ne  muhteşem, ne harika bir yazıdır...
Şu anki ruh halimle birlikte bu yazı öylesine işledi ki içime... Boş boş bakıyorum monitöre, kelimelerine... Bu yazdıklarım da otomatik olarak çıkıyor... İnan hiçbir şey yazacak halim yok... Tek diyebileceğim; o kadar güzel ki...
Bir kez daha, aslında yardım elimin bana asla uzanmayacağını anladım nedense...
"ruhunun yarısını ve kalbinin tamamını"
Neden bilmiyorum, çok sevdim bu ikiliyi.
İlk defa bir yazıyı ruhumun derinliklerinden bir şeyler katarak okuyabildim... İlk defa ruh halim bir yazıyı iyice anlamama yardımcı oldu...
Nedense fantastik bir roman yazmak geldi bunu okuyunca senin gotik özentisi küçük kızını kullanarak ama bu böyle kalsa çok çok çok daha iyi...
Evet, ellerine sağlık Dame.

[Arna Belorn]

Önünde saygıyla eğiliyorum.

Şuana kadar Not Defterinde okuduğum en iyi yazı idi bu.

Eleştiri yapmayacağım, iyisini de kötüsünü de sen biliyorsundur ( böyle bir yazının Yazarı olarak ) .

Başlıktan nefret ettim, yazının önünde tekrar saygıyla eğiliyorum.

[Arna Belorn]

Ek olarak, sabitlenmiş, reklamı yapılmıştır =)

[Madeleine]

Harikaydı... Fırat abi reklamını yapmasaydı haberim olmayacaktı bu yazıdan ve çok şey kaybetmiş olacaktım. O kadar güzeldi ki.  Herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği bir yazı. Senin yazdıklarını görünce, ben hiçbir şey yazamıyormuşum dedim! Tebrik ederim

[Arna Belorn]

Bu arada reklamımın karşığı olarak Güz Ezgisini okunmasını ve yorumlanmasını istemekteyim sayın Dame

[Dame]

Önünde saygıyla eğiliyorum.

Şuana kadar Not Defterinde okuduğum en iyi yazı idi bu.

Eleştiri yapmayacağım, iyisini de kötüsünü de sen biliyorsundur ( böyle bir yazının Yazarı olarak ) .

Başlıktan nefret ettim, yazının önünde tekrar saygıyla eğiliyorum.

Aynı şeyi senin yazıların için düşünmüştüm her zaman...okuduğumda içime işlemişlerdi resmen. Tıkanıp kalmış, tek kelime bile edememiş yorum yazmamıştım, yazamamıştım. (Ki biliyorum suçluyum yazılarının yüzde kırk gibi bir bölümünü okumama rağmen sadece iki yorumum var ) Kızmıştım kendime "Yazamıyorum...çöp bunların hepsi."
Sonra tekrar denedim tabi ki, ama neredeyse hepsi defteri duvara çakmamla veya worddeki sayfayı tamamıyla silmemle sonuçlandı. Yaptığım şeyi beğenmezsem çok kolay vazgeçerim. Bu yazıyı ne zaman ve hangi durumda yazdığımı hatırlamıyorum ama kesinlikle kendimden vazgeçtiğim bir andaydı. Ama ama ama şimdi...g-garip bir rüya görmüştüm zaten ve...neyse...çok teşekkür ederim. Reklam için de yorum için de. Gerçekten bu beni çok mutlu etti.

Bu arada reklamımın karşığı olarak Güz Ezgisini okunmasını ve yorumlanmasını istemekteyim sayın Dame

Ha "Güz Ezgisi" işte okumak isteyip ertelediklerimden biri daha Evet suçluyum, ama bir ay kadar daha okuyamayacağım malesef. edit: Ama eninde sonunda bir yorum yazacağıma emin olabilirsin Elimden gelebildiğince yakın bir zamanda olmasını sağlayacağım.

(göstermek/gizlemek için tıkla)

Kutup yıldızını rüyamda gördüm bu sabah. Dürtülerek uyandırılmadan önce bizim sınıfın koridorunda yürüdüğünü...ondan çok şey öğrenebilirdim...değerlendirmedim, değerlendiremedim. Korktum, güvenmedim, kaçtım. İyi mi oldu peki şimdi? Hayır! "Keşke"lerime bir tane daha eklenmiş oldu ve bu en acısı...Unutmayacağım seni...bilsen de bilmesen de...bunu söylemek için çok geç olsa da...

[bngi]

Çok pardon ama oha diye bi tepki vermek istiyorum. Yani okumayı bitirince verdim zaten.
Bu ne, nasıl bişey ya ? Yok yani yok, olamaz.
Bu uzun zamandan beri okuduğum en güzel yazı.  Yani mükemmel ötesi bir şey. Gerçekten.
Nasıl okudum, ne ara okumaya başladım da bitti anlayamadım. Okurken böyle, anlatılanların hiç birini canlandıramadım gözümde. Acaba bu gerçekte nasıl bir şeydir diye. Çünkü bu duyguların tanımı yok. Ben gerçek hayatta bunları hissedebileceğim bir olay yaşamadım belki de. Evet saçma bir cümle oldu ama, yani cümle de kuramıyorum nasıl anlatsam bilemedim ki şimdi.. . Aslında bir çoğumuzun bunları içten yaşadığı ama, yaşadığının farkında bile olmadığı gerçekler sanırım.
Gerçekten tebrik ederim, mükemmel! 

[Laila]

Çok sevindim ve seni çok kıskandım Damla

Ya ben bunu okuyamıyorum ya ama bigün okuycam hani Gotik Özentisi Küçük Kız ya, bi ara ben öyleydim cidden başlıyorum ama içim bi garip oluyo, bitiremiyorum kötü olduğum bi gün okuyup normal bi yorum yapıcam aşkım

Çok tebrikler Damla'm