Cadı Günlükleri~10.Bölüm Okulda Olanlar (eklenmiştir)

[_SePeT_]

Üç senelik güzel bir serimi sizle paylaşıyorum,çok mutluyum.İlk bölüm olarak biraz durgun çünkü herşey yeni başlıyor.Bundan en geç 3 bölüm içersinde heyecan artacak.

Edüt:Yav ne iğrenç bir giriş olmuş böyle.Onun yerine şunu söyleyeyim:
"Kendinizi Türkiye'deki sihir dünyasına bırakın."
"Herkesin içinde bir Pelin vardır."

İyi okumalar


Bölüm 1:İlk Olarak…
Pelin Gurur Kimdir?

Pelin,12 yaşındaydı…Aslında 11’di de o öyle diyordu.Çünkü kasım ayında doğmuştu ve her ne kadar yıl tutsa da ay yüzünden bir yaş kaybediyordu.Buna rağmen yaşıtlarına (daha doğrusu 1 yaş büyüklerine) göre daha olgun ve uzun boyluydu;hatta onlardan daha çalışkandı.Bunların yanında sakar,mükemmel bir şanssız ve çirkindi.Evet çirkindi(yada o kompleksliydi);tek kaşlı,gözlüklü ve esmerdi.Arkadaşları hep onunla dalga geçerlerdi ama annesi ve en yakın arkadaşı Merve’ye göre keşfedilmemiş bir cennetti.
   Amma velakin şöyle bir durum vardı ki,Pelin normal bir insan değildi.Ailesi şu anda çok nadir ve çok özel olan “Perfius” büyücü familyasından ve safkandı.Perfius familyasının en önemli (hatta onu diğer büyücülerden ayıran özelliği)büyü yapabilmeleri için asa ve büyülü sözlere ihtiyacı yoktu,onların damarlarından akan büyülü kan onlara yetiyordu.
   Yine de Pelin İstanbul’da ve mugglelar arasında yaşıyordu.Bunun nedeni ise ailesinin kıskanılıyor olmasıydı.Çok uzun bir zaman önce bu kıskançlık yüzünden ailesi büyük bir iftira yemişti ve o zamanki Türk Sihir Bakanlığı (Fraktal değil ) tarafından büyücüler arasından atılıp;İstanbul’daki Türk mugglelar arasında yaşamaya mahkum edilmişlerdi.
Ne var ki onlar asa ile büyü yapmadıkları için paçalarını kurtarmayı başarıyorlardı.Hatta Pelin’in okulu çok büyük bir koruma altındaydı ve Pelin yanlışlıkla büyü yapmıştı.Fakat Pelin o kadar güçlüydü ki,Bakanlığın yaptığı araştırmaların hepsi sonuçsuz kalmıştı.

Yalnız bir problem vardı:Arkadaşları artık onun cadı olduğunu biliyorlardı…

          Artık Başlıyoruz!!

O sabah Pelin bir telefon sesiyle uyandı.Koşarak telefonu açtı ve çok şaşırdı.Arayan ses “Biz Zakkum Dershaneleri’nden arıyoruz.Burası Pelin Gurur’un evi mi acaba?”İlk başta Pelin “Noluyoruz ya?...Ne dershanesi?” diye düşündü düşünürken de annesini çağırdı.Sonra annesinin içinde “buz pateni”,”havuz”,”kurs” ve “ 100 lira” geçen cümleler duydu.Pür dikkat kesilmişti ve içinden hala birileri “N’oluyoruz ya?” diyordu.Annesi telefonu kapatıp ona döndüğünde Pelin’in şaşkın yüzünü net bir biçimde okuyabiliyordu.Pelin en sonunda dayanamadı ve sordu “Ne oldu??” “Aaah Pelin…Seni Zakkum…” “O kadarını biliyorum da;ee,ne dediler?” Lafının kesilmesine bozulan annesi “Yaz kamplarına çağırıyorlar.Havuza girecekmişsiniz,buz pateni yapacakmışsınız onların yanında da derslerinize hazırlayıcı bir kurs görecekmişsiniz.”
 Pelin çok mutlu olmuştu;her yaz,tatile giderlerdi fakat bu sefer,kısmet ya,gidememişlerdi.2 haftalığına teyzesinin Çınarcık’taki yazlığına gitmişlerdi ama teyzesi o kadar titizdi ki o küçücük 2 hafta bile Pelin’e çok uzun gelmişti.Aynı şekilde sıkılan annesi (babasının izni yoktu o yüzden gelememişti) daha fazla dayanamayıp evlerine geri dönmüşlerdi.Ondan sonra yazın büyük bir kısmını takvimden gün sayıp,yaz tatili kitabını çözerek geçirmiş ti Pelin.Bir yandan da annesi ve babasına ortaokul hakkında sorular soruyordu.Ama işte,nihayet gün doğmuş,vakit geçirecek bir şey elde etmişti.
  Havuz,buz pateni,kurs aklından geçerken birden yüzü ekşiyiverdi;maalesef onu unutmuştu.Yine olmayacaktı,şanssızlığı yine kendini göstermişti işte.Annesine üzgün bir şekilde baktı,ellerini havaya kaldırıp baş ve işaret parmağını birbirine sürttü.”Ahh paramı?Şey…100 Lira..Merak etme babanı kandırırız –ama büyü yapamayız-”İşte bu son söyledikleri Pelin’i çok fena kırmıştı.Annesi devam etti:”Biliyorsun şu Bakanlık’a  ödediğimiz ceza hepimizi mahvetti.” “Amaaaa…hemen üzülme,deneme sınavlarında çok başarılı olduğunu söylediler veee…”Gözlerini iri iri açarak konuşmasını sürdürdü. “Bedava hazırlık kurslarına gidebilirmişsin!”

“Neeee!!!!” Pelin hopluyor,zıplıyor,dans ediyordu;bir yandan da “Oleyy,Oleyy!” diye bağırıyordu.

Akşam olunca,yemek sofrasında annesi konuyu açtı.Babası 100 lirayı duyunca fena oldu ama bedava hazırlık kurslarını duyunca rahatladı ve izin verdi.Sonrada Gelecek Postası Türkiye’deki Bakanlığın konuşması ile ilgili biraz sohbet ettiler.

Yatağına uzandığında Pelin,günlüğüne olanları yazdı ve düşündü.O artık ortaokulluydu.Annesi ve babasına göre bu bir şey değildi,daha lise vardı.Ama Pelin şimdiki durumuna bakıyordu.Bundan 3 hafta sonra yeni önlükleri olacaktı.Sonra artık sınıf öğretmeni de olmayacaktı,her derse farklı öğretmenler girecekti.Hem haftaya dershane havasını da tadacaktı.Yine heyecanlandı ve eski okul jilesine “Elveda!” dedi.

         Yazan:_SePeT_

[BellaCiao]

oleyy ilk yorum benden bi de bişey sorcam kaç yaşındasın ki???neyse hikayeyi beğendim devamını en kısa sürede yaz da ona da bi yorum yapıyım

[_SePeT_]

14 yaşındayım iyi bir yoruma ihtiyacım vardı sağol

[_SePeT_]

sanırım pek beğenilmedi

[har_mon_ald]

Yok ya ben beğendim
Kısa bi hikaye olmuş...
bu Pelin'in yaz kampında geçen günleri ile ilgili de bir öykü daha yazabilirsin.....
Çünkü böyle kısacık kaldığı zaman anektod gibi oluyo ama başlangıç için güzel bence

[_SePeT_]

sedacım zaten ilk bölümdü ikinci bölümde de yaz kampını anlatıyor bir iki gün içinde onu da ekliycem hem o bölüm biraz daha uzun olacak

[sena-1903-rup]

ben de beğendim eline sağlık <bu arada ben de 14 yaşındayım > devamını bekliyorum en kısa sürede

[_SePeT_]

Eveeet! her ne kadar yorum alamasam bile duyumlarım beni devam ettirmeye teşvik etti.İlk olarak buraya yorum yazanlar,sonra Ay Savaşçısı Hayran Kulübü'nün ilgili davranışı ve Genç Yazarlar Çetesi tarafından çağrılmam...Çok teşekkürler bu bölümü size ithaf ediyorum  Okuyan okumayan yorum yapan yapmayan herkesiyle Cafemi seviyorum  Bu arada 3. bölüm en geç 2 gün sonra elinizde!

             Bölüm 2:Yaz Kampı
Bir hafta sonra pazartesi günü babası ile beraber Zakkum Dershaneleri’ne gittiler.Pelin,yanında küçük bir defterle kalemlerini almıştı.Kapının önüne geldiklerinde çok büyük bir hayal kırıklığı yaşadılar.Pelin birçok dershanenin sınavına girmişti.Fakat Zakkum Dershanesi gördüğü diğer dershanelerin yanında bir çöplük gibi kalıyordu.Küçük,arada kalmış bir binaydı,bir tarafında PTT diğer tarafında da 3 tane sırayla dizilmiş kitapçılar vardı ve bunların hepsi birbirlerine birleşikti.Zakkum Dershanesi’nin tabelası boylamasına araya sıkıştırılmıştı.Babasının yüzünden belli olmuyordu ama Pelin’e bakan onun üzüntüsünü rahatlıkla anlayabilirdi.
  Beraber yukarı çıktılar.Pelin içeri girince görüntü ona çok hoş gelmeye başlamıştı,beyaz arka plana sahip bir rehberlik katı vardı.İdareden çıkan babası “A sınıfındaymışsın.Hadi sana iyi dersler ve iyi şanslar.” Dedi.
   Pelin yukarı çıktı.Çok ince ve küçük bir koridor gördü.İki kişi anca yan yana durabilirdi. “A sınıfı” yazılı tabelayı buldu ve içeri girdi.
     Küçük bir sınıfa gelmişti.Aslında oldukça şirindi.Buz rengi bir kürsü vardı ve hayli yıpranmış görünüyordu.
   O ana kadar susupta her şeyi betimleyip sinirimizi bozan Pelin “Merhaba!” sesiyle kendine gelebildi ve sesin geldiği yere karşılık verdi.
“Sen yeni gelenlerdensin.Aslında bende senden 5 dakika evvel gelmiştim.Neyse ben Meltem sen?”
“Adım Pelin.Şey…Yanın boşsa gelebilir miyim?”
“Aaa!Ne demek tabii!”
“Hangi okula gidiyorsun” diye sohbet açmaya çalıştı Pelin.
   “Atikali İlköğretim.Sen?”
“Ben Kürekli İlköğretim’e gidiyorum.”
“Kürekli Atatürk mü?Sen Zelal öğretmeni tanıyor musun?O…”
“Hayır ben sadece Kürekli İlköğretim’e gidiyorum.”
“Hımm…”
   Pelin kızı anca betimlemeye başlamıştı.Esmerdi ama şekerdi,yağlı saçlara sahipti ve dişlerini de fırçaladığı pek söylenemezdi.Mavi bir tişört ve kot kapri giymişti.Fakat çok cana yakın biriydi Meltem.
   Derkeen,ilk ders geldi ve içeriye kısa boylu,hafif balık etli ve röfleli saçlarla bir kadın girdi.Her tarafa gülücükler saçıyordu.Sonra Dolores Umbridge’e benzeyen bir sesle “Merhaba arkadaşlar.Ben Tuğba Sıvacıoğlu.Biyoloji öğretmeninizim” Turuncumsu saçlı bir erkek elini kaldırdı: “Hocam biyoloji lisede öğrenilmiyor mu?”
  “Evet ama dershanemizde sizin konularınızı 3 dala bölüştürdük.Biyoloji,Kimya,Fizik diye.Bu sayede öğrendikleriniz birbirine karışmayacak ama okulunuzda fen dersi göreceksiniz.Aynı şey sosyal için de geçerli.Burada tarih ve coğrafya olarak öğreneceksiniz.Neyse çok uzattık sanırım (çok tatlı bir şekilde güler)Okulunuzu adınızı soyadınızı söyleyinde bizde sizleri tanıyalım.”

Herkes isimlerini söylemeye başladı.Pelin’in de merak ettiği tam kürsünün karşısında oturanlarda adlarını söylediler.Birinin adı Zeynep diğerinin adı Kübra’ydı.Teneffüs çaldı.Pelin de Zeynepler’in yanına gitti.Tabii arkasına Meltem takılmıştı bile.Onu görmezden gelerek Zeynep’e sordu: “Aynı okulda mısınız?”
Zeynep “Hayır daha dün tanıştık.”
“Dün dershane varmıydı?”
“Zaten dershane daha dün başladı.Matematik,coğrafya ve fizik vardı.”diye yanıtladı Kübra.
“Yaa…Konu işlediniz mi?”
Zeynep:“Hayır daha başlamadık yalnız matematik hocasına dikkat et”
“Niye?”
“Çünkü…” GÜM!
Turuncu saçlı çocuk Zeynep’e kalemkutu fırlatmıştı.Kübra ve Zeynep ayaklanıp aynı anda bağırdılar: “ERCAAANN!”
Hemen ardından turuncu saçlı olan Ercan ile orta boylu kilolu bir çocuk olan Mustafa da cevap verdi: “NEE VAAAR!”
Kübra “Ne var denmez efendim denir.”
Bu laf dalaşını izleyen Pelin Yusuf adlı bir başkasına “Hep böylemidirler?” diye sordu.Yusuf
“Ercan böyle ama Mustafa sadece onlara sinir olduğundan yapıyor.” “Yaa..”
Zil çaldı ve derslerine döndüler.O akşam Pelin okulunda hiç böyle eğlenmediğini düşündü.Okulunda hep belirli kişiler eğleniyordu ve eğlencelerinin çoğu da başkalarını aşağılayıp kıkırdamaktı.
Aooeeehhh!Uykusu gelmişti.Uyudu ve rüyasında onlarla boyuna güldüğünü gördü.

   Ertesi gün…
  Heyecanla hazırlandı.Hatta o kadar heyuecanlıydıki süpürgesine binmek istedi.Fakat dediğine diyeceğine pişman oldu.Annesi bir başladı yok efendim yollar tehlikeliymiş,o kadar yükseklikte dengede duramayabilirmiş,görünmezlik sihri ile bağlantısı kopabilir ve mugglelara görünebilirmiş.Bakanlıkla başlarının belaya girmesini istemezlermiş.
   Pelin’i yine babası bırakacaktı.Geldiklerinde koşa koşa içeri girdi ve sınıfını buldu.Çantasını attı ve Meltemle konuşmaya başladı.
    Fakat tüm sınıf Ercan’ın başına toplanmıştı ve Ercan hararetli hararetli bir şeyler anlatıyordu.Başını uzattı ve sordu: “Ne oluyor burada?”
Ercan lafının bölünmesine bozulmuştu ve sinirli sinirli “Sana ne!” dedi
“Eh…Tamam…”
Pelin çok fena kırılmıştı.Mustafa aradaki kötü elektriklenmeyi sezerek “Pelin,bir şey yok bu salağın babası polismişte maceralarını anlatıyordu.”Meltem beğendiğini ifade eden bakışlarla “İnanmıyorum!Hangi bölümde?”
“Narkotik” dedi ersin gerinerek.
“Ee,nerde kalmıştım?Hah,işte tam poşetleri alacaktı ki suçlu son bir hamleyle babama çelme taktı ve babam merdivenlerden –hemde ucu çok keskin merdivenlerden- düştü.İnanabiliyor musunuz,burnu bile kanamadı”

“Merhaba..”dedi donuk bir ses.Anında herkes çil yavrusu gibi dağıldı.Demek ki şu meşhur matematikçi buydu.”Ercan Kartal…”diye devam etti aynı donuk edayla. “Bakıyorum yine sınıfı başına toplamışsın…Ben dersimde hiçbir huzursuzluk çıkaran maddeyi sevmem.Benim(özellikle vurgulayarak)dersimi sessizce bekleyeceksiniz,Zeynep Vural” Zeynep epey sinmişti,Pelin’in de ondan bir farkı yoktu duvara yapışmıştı.Fakat hoca ona dönünce beni benzi atmıştı ki o buz kalıbı yüzü hafifçe ısındı ve yüzüne bir gülümseme yayıldı. “Vaaay yeni öğrencilerimiz varmış.Ben Erdem Rize,matematik öğretmeninizim,sizlerde isimlerinizi verirseniz tanışmamız kolay olacak.” İlk Pelin kalktı.
“Pelin Gurur.Kürekli İlköğretim Okulu.”
“KÜREKLİ Mİ?”
“Ercan!Çeneni kapar mısın?Kürekli Atatürk mü?”
“Hayır sadece Kürekli” diye yanıtladı Pelin.

Dersin ortalarına doğru baya bir neşelendiler.Erdem hocaları ile tadına doyulmaz sohbetleri oluyordu.Bir ara konu okuldaki öğretmenlere geldi ve herkes başladı dertlenmeye.Ercan da parmak kaldırdı:
“Bizim Ali Petekkayaçok fena bir öğretmen.Bana soru sorun diyor fakat sorunca da bize kızıyor.” “Bir dakika…Ali Petekkaya mı?”
“Evet”
“Kürekli de mi okuyorsun?”
“Evet” Pelin birden doğruldu ve bağırdı:
“İnamıyorum,sen bizim o pis sabahçı sınıfımızsın!”
“Sen…Mehmet Özbuğdaycı’nın mı sınıfındasın?”diye bu sefer Ercan sordu.
“Evet”
“`F` sınıfı mı?”
“Evet!”
“Yeter!AA!Söyle Meltem sen ne diyordun?”
   Pelin çok mutluydu.Dershanede okul olarak tek kaldığını düşünüyordu ama…O teneffüs günlüğüne yazabilmek için Ercan’ı dikkatle süzdü.
  Onunla aynı boydaydı.Hafif kamburu vardı ve koyu yeşil bir tişört ile aynı renk kapri giymişti.Bembeyaz bir tene sahipti ve yeşil mi mavi mi çıkaramadığı gözleri vardı.Turuncu saçlarının ön kısmını havaya dikmişti.
    O günden sonra yaz kampının geri kalanı pek farklı geçmemişti.Yalnız ücretsiz kurslara gidebildiğinden havuz ve buz pateni nimetlerinden yararlanamıyordu.Gidenleri gıptayla izliyordu.Her Çarşamba Kübra ve Zeynep mayolarını gösterecek biçimde giyiniyorlardı ve Pelin kıskançlıktan çatlayacak duruma geliyordu.Derslerde her şeye atlıyordu.En sevdiği dersler tarih,biyoloji ve fizikti.Fizik dersinde nane kokulu kalem,biyolojide de çikolata kazanmıştı.
    Deerkeen,son gün babasıyla beraber Rehberlik’ten çağrıldılar.Kenan adlı bir rehberlik hocası Pelin’e döndü ve sordu:”Dershanemizi beğendin mi?” “Evet”
“Öğretmenlerinde seni çok beğeniyorlar.Öhöm…OKS ciddi bir iştir…” diye söze başladı.Pelin ne olduğunu babasından evvel kavramıştı ve babasına “hayır” dercesine işaretler yolluyordu.Babası da en sonunda anlamıştı ve “tamam” gibisinden bakıyordu.Kıvanç Tatlıtuğumsu adam “Son sene hazırlanmanız sakıncalı olabilir,her şeyin temelden hazır olması gerekir.Pelin’in de %50 gibi mükemmel bir bursu var ve onda bir Anadolu Lisesi ışığı görüyoruz;kazanması ancak bizim gibi kaliteli bir dershaneyle mümkün olabilir.”O sırada Erdem Hoca içeri girmiş onları dinliyordu.“Bizim dershanemize yazdırmayı düşünüyor musunuz?”diye cümlesini bitirdi ve fiyatı söyledi.Babası ise başladı “Maalesef önerdiğiniz miktar bana çok ağır.Yani zor durumdayım…”diye kıvırmaya başladı.
“Pelin kantine gidip bir meyve suyu içer misin?Benim hesabımdan.” Diyerek Erdem hoca araya girdi.Pelin gönülsüzce kalktı fakat babasına da bas bas “kabul etme” diyemezdi ki…Gitti ve içinden bir ses babasının kabul edeceğini söylüyordu.Kapıyı kapadıktan sonra Erdem Bey “Lütfen ekonomik meseleleri çocuğun yanında konuşmayalım” dedi.Meyve suyunu bitirip aşağıya inen Pelin babasının elinde senedi görünce sinir oldu.Tabii Kenan Bey çok mutluydu ve ona “hoş geldin”dedi.Pelin de sinirle “hoş bulduk” diyebildi.
    Ertesi gün arkadaş gurubundan yalnız Ercan,Zeynep ve Meltem kayıt yaptırmamıştı.Ercan’ın babası henüz karar vermediğinden,Zeynep ve Meltem’inkiler ise daha erken olduğunu düşünerek yazdırmamışlardı.
      Pelin’in yaz kampı bitiyordu ve bir hafta sonra dershaneleri başlayacaktı.Ama onu asıl heyecanlandıran yeni başlayan ortaokul hayatıydı…

                                     ~2. BÖLÜM SONU~






     


 

[inaneren55]

vay sepet ciğim İlkay yazını 2. kez beğendim ya zaten başlık ayrı güzel. benzetnelerini beğendim. falan filan.

[devon aşkı]

çokgüzel olmuş sepet

[_SePeT_]

teeşekkürler devon (yada ismin )ama bana ilkay da diyebilirsin.

[sena-1903-rup]

yine beğendm güzel olmuş devam

[BellaCiao]

 yorum biraz gecikti biliyorum ama hikaye güzel bu seferkini daha bi beğendim ilkaycım

[devon aşkı]

benim adım aytül ben üyelere nickle hitap ederim

[Laila]

ilkaycım çok hoş olmuş hmm biraz garip bi hikaye, daha doğrusu yaratıcı ve bana dersaneden bi cadı işi çıkıcakmış gibi gelio ama nese

evet, bayaa hoş, devamını bekliyoruz (ve ben de 14 yaşındayım )