Cadı Günlükleri~11.Bölüm 1.Hikaye Olanlar veya Olacaklar (Kötü Haber!)

Yorum yapanlara ve yeni okumaya başlayanlara teşekkürler!
miss-potter [tuğçe]sen de hoş geldin !!Bu bölümü de yeni okumaya başlayanlara ve ilk bölümden beri okumaya devam edenlere hediye ediyorum Sırıtan

Pek 3. bölüme benzeyemedi ama 5. bölüm daha iyi olacak Aww

Bölüm 4:İlk Ve En Büyük Problem

Ekim ayının başlarıydı.Okulun ortasındaki en büyük anaç ağacında yaprakları sararmış,çoğu dökülmüştü.Kürekli İlköğretim Okulu'nun 'B' binası "Andımız" ı okumadan girmek isteyen öğrencilerle ve onları yakalamakla yükümlü nöbetçilerle doluydu.Tabi nöbetçilerde andı okumamak için görevliydiler ya,neyse.Nöbetçi grubumuz 5 kişiydi.Görevleri törenden kaçmak isteyen öğrencileri yakalamaktı.İşleri bitince sınıflarına çıkıyorlar andımızdan kaytarmış oluyorlardı böylece.

Yine birgün;Pelin,Feyza,Hazal ve Görkem kapalı kapını penceresinden dışarısını gözetleyip sohbet ediyorlardı.Derken öğrencilik,arkadaşlık vb. kavramlara kafası basmayan Süleyman hademe geldi.Süleyman iyiydi hoştuda çok inatçıydı.Keldi,ince mi inceydi ama karısı Adile teyze tam aksine şişmandı.Hiç insafları yoktu.Oğulları Salih bu sene 7. sınıfa gidiyordu ve o da aynı babası gibi her yerinden gıcıklık akıyordu.Ailece Kürekli İlköğretim'de yaşıyorlardı ve 'B' Bloğuyla ilgili herşeyden onlar sorumluydu.Bu yüzden bazı görevleri öğrencilere atarlardı.Bu nöbetçilik meseleside sırf bu yüzdendi,öğrencilerde törene katılmak istemediklerinden bu görevi seve seve kabul etmişlerdi.Süleyman amcamız bugünde her zamaki gibi sinirliydi ve yine her zamanki gibi kükreyerek:

"Arka kapıyı açıyorum,iki kişi oraya geçsin!"

Sohbetlerinin tam ortasında sıçrayan Görkem ve Feyza koşarak arka kapıya gittiler.Sonra uzun bir süre sessiz kaldılar.Sonra Dila sessizliği bozarcasına sordu:

"Öğretmenleriiz,nasıl,iyiler mi?"

"Matematikçi ve sosyalci hariç hepsini seviyorum." diye homurdandı Pelin.

Hazal," Niye öyle diyorsun Pelin,bence matematikçi çok iyi asıl fen hocasından nefret edilmesi gerek"

"Yaa tabi sen öyle dersin çünkü onun kursuna gidiyorsun"

"Sende onun kursuna git o zaman"

"Gitmeyeceğimi biliyorsun Hazal!"

Dila ortadaki gerginliği hemen anlayıp araya girdi:

"Bende Fatma Ağlar'dan nefret ediyorum kadın hiçbir şey anlatmıyor.Resim ve müzik hocasından söz etmeme gerek bile yok herhalde"

Hazal "Öğğ..Gereksizlik abideleri" diyip yüzünü kusarmış gibi yaptı.

"Neyse hadi ben sınıfıma kaçar kızlar.Görüşürüz!" dedi Dila ve Pelin'in yanaklarını koparırcasına sıktı.
Dila'nın gitmesini izleyen Pelin yanaklarını ovuşturarak:"Yine de şu kızı seviyorum lan!" dedi.
"Peliiinn..." dedi Hazal bir yandan da kapıyı yumruklayan öğrencilere laf yetiştirmeye çalışıyordu.

"Hı?"

"Yok bir şey..."

"Söylesene Allah Allah"

"Vakti gelince söylerim"

"Öf Hazal ya Türk dizisi mi çekiyoruz burada?"

"Yok bir şey dedim ya...Pelin yardım eder misin lütfen!!"

Sınıfta...
Pelin yine Hazal ile haftalık atışmalarını yaşamışlar,sınırları belli sıralarında oturuyorlardı.Haftanın konusu paltolar ve Hazal'ın onlara karşı olan alerjisiydi.Bu çok garip olan tartışmada;senenin başlarında paltolarla olan sorununu açıklamış ve duvar kenarında oturmak istemediğini açıklamıştı.Sene boyunca Pelin de çıtını çıkarmamış hatta rahat bile etmişti.Fakat kış gelipte kalın kabanlar asılmaya başlayınca Hazal Pelin'in oraya yaslanıp ona nispet yapmasına sinir olmuş ve oraya oturmak istemiş sonuçta kavga çıkmıştı.

"Tamam..."dedi Hazal "Sen haklısın"

"Hah şöyle yola gel" dedi Pelin ve çantasını palto kenarına (siz duvar kenarı diyin) attı.Oturup kendini iyice yerleştirdikten sonra Hazal'a baktı ve "Neyse boşver değişerek otururuz" dedi ve anında Hazal'ın yüzünde bir gülümseme parladı
"Ama bir şartla..." dedi Pelin ve Hazal birdenbire donuklaştı.

"Ne...neymiş bu şart?"

Pelin zafer kazanmış vakur bir edayla:

"Bana sabah anlatmaya çalıştığın şeyi söyle!"

"Şeyy...Kemm...Bu olaydı işte duvar kenarı..." diye gevelemeye başladı.

"Çocuk mu kandırıyorsun Allah aşkına Hazal?"

"Off tamam tamam...Şimdi şöyle oluyor..."

"Matematik ödevlerinisi getirdinis mi?" S'leri peltek söyleyen bu sesi duyunca ikiside irkildi.Karşılarındaki sınıfın en cimrisi,paragözü,vurdumduymazı Göktuğ'ydu.Orta boylardaydı ve sivri hatları vardı.Kumraldı,yanağında bir ben vardı.Çekik gözlerini kısarak sordu

"Eksi atayım mı?"

Hemen Hazal "Ben getirdim dur çıkarıyorum" dedi.Pelin de aynı hareketi yapıyordu çantasını karıştırdı ve küçük bir çığlık attı.Tir tir titreyerek

"Defter yok!Olması gerekiyordu!"

Hazal "Sihirle çağırmayı denesene

Pelin "Çağıramam! Geçen sefer ne oldu biliyorsun!!"

Göktuğ "Ahh evet az daha ailen Büyüpaşa Cezaevini boyluyordu."

Pelin "Nolur Göktuğ bir kereliğine artı koy,ölmezsin ya!"

"Hayır öğretmen karsısında küçük mü düsmemi istiyorsun!"

"Off..."

Derken matematik dersi geldi.Pelin "Nolur gelmesin,lütfen gelmesin" diye dua ediyordu;fakat işe yaramamıştı.İçeriye kısa boylu,hafif (çok az) toplu,kıvırcık kısa saçlı,yaşlı bir kadın içeriye girdi.Tüm haylaz 6/F sınıfı kaskatı ayakta hocaya ürkek ürkek bakıyorlardı.

H.Yaren Üzel çok sinirliydi.Bir patladı mı bir ders susmazdı.Ödevlerini yapmayanlara tahammülü yoktu.Ödevini yapmayanı bir ders boyunca yerin dibine sokar,velisini çağırırdı.Derse gelirken getirilmesini istediği ekstradan 3 şey vardı:pergel,cetvel,açı ölçer.Bu malzemelerden birini bile getirmeyene

"Baban mı parasız?Şuna doğum gününde alında gariban sevinsin" der karşısındaki yerin dibini boylardı.

Hoca yerine yerleşince ödev kontrolcülerine ödevleri sordu.Yapmayanları azarladı ve sıra Pelin'e geldi.Hoca mosmor kesildi ve Pelinler'in sırasının önüne geldi.

"Defterini nerde unuttun?" Pelin'in korku içine kadar işlemişti cılız bir sesle:

"Evde efendim."

"EVDE NE İŞİ VAR?!"

"Şey..." diye ciyakladı Pelin ve aklına gelen ilk yalanı söyledi.

"Dershane çantamda kalmış..."

Yaren hocanın yüzü turp rengine geçti ve hırlar gibi

"Sen-dershaneye-mi-gidiyorsun?" dedi

Pelin işte şimdi batmıştı.

"Evet..."

"Bu yaşta...?" Pelin yavaş yavaş kavrıyordu ama artık herşey için çok geçti.

"Benim...kursuma...gelmiyorsun?"

"Sa...saa....Sanırım gel...gelmiyorum"

"BANA-ANNENİ-ÇAĞIR!" diye kükredi hoca.Pelin donmuştu.Annesi mi? Annesi ilk önce kuşbaşı sonra normal dilimler fırına atardı.Ne yapacaktı?Azrail gelse canını alsa yeriydi.Yine marifeti yalanda buldu.

"Kardeşim var onunla ilgileniyor...Onu bırakıpta o kadar uzağa gelemez."

"NERDE OTURUYORSUN?"

"Güngördü de..."Hocanın sesi yükseldikçe Pelin'in sesi kısılıyordu.

"BABAN GELSİN!" Babası olurdu da işi? Hem o da çok kızardı.Yok yok o da olmazdı.

"Babamın işi var gelemez..."

"BANA-BİRİNİ-GETİR!"

"Tamam..."

Ondan sonra bir ders boyunca dershanelerden ve onların para tuzaklarından,okul kurslarına gidilmesi gerektiğinden bahsetti.

Evdekilere tabiiki birşey anlatmadı tek bildiği bu kadının ona takacağıydı.

~4. BÖLÜM SONU~