Bu yazıyı dün gece gördüğüm kabustan sonra yazdım.
En yakın arkadaşımı, biricik dostumu hastanede bir daha uyanmamak üzere yatarken gördüm 
Sonra da bunu yazayım dedim. Daha doğrusu ben rüyamda ona bunları söylüyordum.
Umarım beğenirsiniz.
Bu benim not defteri'ndeki ilk yazım. Beni Yalnız Bırakma...
Merhaba.
Ben geldim yine...
Bugün nasılsın?
Daha iyisin sanki...
Yolda gelirken aklıma ne geldi biliyor musun?
Hani birgün yanımda oturuyordun. Kulağıma bir şeyler fısıldadın.
Ben anlamamıştım ne olduğunu...
Benim sormama fırsat vermeden "Kimseye söyleme bunu, aramızda kalsın." demiştin.
Ben soramadan gitmiştin...
Hani herkes merak ediyordu ne söylediğini...
Bizse bir sır gibi saklıyorduk...
Ben neyi sakladığımı bile bilmiyordum ama sen öyle istedin diye kimseye bir şey söylemiyordum.
Bir türlü soramamıştım sana, sanki bir şey bunu bilmemi istemiyordu.
Şimdi söyle.
Bak, yok kimse...
Neydi o?
Ahh öyle özledim ki seni...
Yaptığımız haylazlıkları kimseye söylememeyi,
Eline resim çizmeyi.
Öyle özledim ki...
Ama en çok da senin üzgün olduğun zamanlarda, seni teselli etmeye çalışırken gözlerimin dolmasını özledim...
Garip bir ikiliydik...
Garip sıkı dostlardık...
Bazen hiç selam bile vermezken birbirimize, bazen ertesi gün buluşmak üzere ayrılmak bile zor gelirdi...
Diyorum ya gariptik...
Şimdi düşünüyorum da belki bir daha duyamayacağım sesini...
Göremeyeceğim yüzünü...
Bakamayacağım muzur muzur bakan gözlerine derin derin.
Sen de benim yanımda,sırf beni delirtmek için saçmalayamayacaksın...
Oysa ben şimdi senin saçmalıklarını bile özledim...
Ama bunları düşünmek istemiyorum...
Sadece ikimizi, seni ve beni, bizi düşünmek istiyorum.
Daha yapacağımız o kadar çocukluk, o kadar yaramazlık varken beni yalnız bırakma burada...
Tek başıma yapamam onları.
Kıramam bizim biyoloji hocasının araba camlarını...
Yapamam tek başıma...
Yapamam sensiz...
Ortalığı karıştıramam sen olmadan...
Kantini birbirine katamam sen yokken...
Lütfen gitme...
Daha yapacağımız bunca şey varken beni yalnız bırakma...
Gitme...
Yorumlarınızı bekliyorum...Ve sanırım onu gerçekten bir daha hiç göremeyeceğim
.
Şimdi yanımda değil ve sanırım hiç olamayacak da
