Tuttuğum Dilektin<Dramione>yeni bölüm

3.Bölüm:

-Harry!Bekle.

Harry arkasını döndüğünde öğrenci selini ite kakıp aşmaya çalışarak kendine doğru koşan bir Ron buldu.Genç adam nefes nefese az sonra yanına gelip iki elini eğilip dizlerine koyup bir iki saniye havanın rahat rahat ciğerlerine dolmasına izin verdikten sonra doğrulup karşısındaki soru soran gözlerle kendine bakan Harry kendide endişeli ve meraklı gözlerle bakmaya başladı.

-Hermione’yi bulamıyorum.Nerde olduğunu biliyor musun?

-Hayır?

-Nerde bu kız ya.

İki genç koridorun ortasında durmuş tüm kalabalığın ortasında dikiliyordu.Bu sırada meşaleler ile aydınlatılmış koridorlarda ders zilinin yeni çalmış olmasının verdiği kalabalık akıyordu.Bu akıntıyı engelleyen iki gence de akıntı sinirli homurtular ve itip kakmalarla kızıyordu.İkiside daha fazla bu duruma dayanamayarak.Tepelerin arkasından son ışıkları yayma çabası içinde olan güneşin aydınlattığı bahçeye attılar kendilerini.

-Ortak salona,Büyük salona ve sınıflara baktın mı?

-Evet.

-Dumbledore’nin yanına gitmiştir beklide akşam olacak seçim için.Neyse akşam görürüz zaten.

*************************************************************************************************************************************

Bir koltukta oturan genç kız sessizlikten bunalmış duvarlarda ki eski müdürlerin resimlerini incelemiş hatta kaç tane olduklarını bile saymış.Artık yerdeki karelere geçmiştir.Tam kareleri bitirmek üzereyken kapının birden açılmasıyla kafasını direk kapıya çevirdi.Gelenin biri olduğu için tam sevinmeye başlamıştı ki gelen kişiyi görünce tüm sevinci kursağında kaldı.Memnuniyetsizce:

-Sen miydin?

-Ne o Granger başkasını mı bekliyordun?

-Evet.

-Yazık.Desene hayallerini yıktım.Bunu daha fazla yapmalıyım hoşuma gitti.

-Bir benim hayallerim sağlam temeller üstüne kurulmuştur.Kolay kolay yıkılmaz.Yıkılsa bile senin gücün bunu yıkmaya yetmez.İki sen niye geldin?

-Granger.İnsanlar nefes alarak konuşur.İnsan değilsin diyorum kızıyorsun.Ama kanıtlarım bir değil bir den fazla ve artık kızmaya hakkın kalmadı.Ve soruna gelirsek bilmem o küçük beynin

hatırlar mı ama bende senin gibi okul başkanıyım.

Hermione ilk defa karşısında ukalalıkla sırıtan kişiye verecek cevap bulamamış hala arıyor ve nasıl hala bulamadığına şaşıyorken.Tam karşılarında ki kapı birden açılıp içinden neredeyse dizlerini aşacak kadar uzun ve bembeyaz saçları ve sakalıyla her zamanki sevecen gülüşünü yüzüne takınmış ve onlara selam vererek masasına doğru ilerlemeye başlamış okul müdürü çıktı.İkisi ani bir refleksle selama karşılık selam vererek aya kalktı.

-Oturun çocuklar.

Karşısında ki iki genç verilen komut üzerine,komuta uyarak koltuğa oturdular ve karşılarında ki ihtiyarı izlemeye başladılar.

-Sizi çok bekletmedim umarım.

Hermione bir “Yoo.Biz de daha yeni gelmiştik.” derken dirseğiyle de yanında “Ağaç olduk.” fısıldayan Malfoy’u dürtüyordu.

-Güzel.Sizi buraya neden çağırdığımı biliyorsunuz zaten.Yeni tasarladığımız eğitim programı hakkında bilgi vermek istiyorum.Bu akşam yapacağımız seçim sonucu sizin ve arkadaşlarınızın kimlerle ve nereye gideceği belirlenecek.Ve buna göre yarın sizleri Londra Hava Alanında uçakla o ülkelere gitmek için uçağa bindireceğiz.Ayrıca okulumuzda Muggle doğumlu büyücü sayısı,Safkan sayısından az olduğu için Melez öğrencilerimizde Muggle doğumlu gibi değerlendirilecek.Muggle doğumlu ve Melezlerin sayısı toplandığında,Safkan sayısına eşit oluyor.Şimdi sizin yanınıza ayriyeten bazı eşyalar verip bazı eşyaları alcağız.İlk önce vereceklerimizi söyleyeyim.Cep telefonu,fotoğraf makinesi,sözlük,sihirle ne kadar harcasanız da asla içindeki paranın asla bitmeyeceği şekilde büyülenmiş cüzdan,gittiğiniz yerde sizin için temin edilmiş bir daire.Ve alacaklarımıza gelirsek.Asanız,büyü kitaplarınız,kısaca büyüyle ilgili bütün eşyalar.

Bu lafın üzerine Malfoy’un ağzı korkuyla açıldı.

-Bu bilgileri size ayrıca ben söylemek istedim.Diğer arkadaşlarınıza bütün bunlar listeler halinde iletildi.Şimdi gidebilirsiniz.Direk Büyük salona gidin.Ben de az sonra gelirim.

İkisi de dışarı çıktığında Hermione yürümek için hamle yaptığında Malfoy arkasından ona seslenerek durmasını sağladı.

-Ne var Malfo-

Hermione boğazına dayanan bir asayla duvara dayatıldıktan sonra kendine bunu yapan kişiye baktı.Karşısında ki mavi-gri gözlerde ona bakıyordu.Kahve rengi gözler korku ve panikle bakarken tam karşısında ki mavi-gri gözler öfke ve nefretle bakıyordu.

-Bir daha bana o mikroplu elinle dokunursan Granger.Felaketin olurum.Anlıyor musun.Sakın ama sakın bir daha deneme.Senin için yeterince açık olabilmişimdir umarım.O küçük samandan oluşan beynin bunu almıyorsa almasını sağlayabilirim.Nedersin?

Lafını bitirdikten sonra karşısında ona korkuyla bakan kızın boğazına dayadığı asayı iyice bastırmaya ve hafif hafif döndürmeye başaladı.Asa kızın teninde döndükçe kızın boğazında,asanın olduğu yerden kan süzülmeye başlamıştı.Kız korkudan ve sıcak kanı hissetmenin verdiği ürpertiyle ses çıkaramıyordu.

-Sana soru sordum Granger.

Kız cevap vermeye çalışıyordu ama ses çıkaramayınca iyice telaşlanıyordu.

-Cevap ver!

-Be-ben a-an-l-ladım.

-Güzel.

Malfoy kızn boğazından asayı çekip asanın ucuna baktı.Bir kaç damla kan görünce tiksinerek asanın ucunu kızın eteğine sildikten sonra Büyük salona doğru gitti.