Bölüm 4..
Harry ve Ron kızları almak için sözleştikleri saatte almak üzere cadı heykelinin önüne geldiler.Ron,’’Bu kızlar bir yere tam vaktinde gelse üff işin yıoksa bekle.’’.Suratını buruşturup Harry’e baktı.’’O Harry takımın çok güzel çok yakışıklı gözüküyorsun , bide bana bak.’’.Harry Ron’u dikkatle süzdü.Yeni aldığı siyah takımın içinde oldukça yakışıklı görünüyordu işi kuruntuya vermişti anlaşılan.Ron’un Hermione ‘nin en az geçen seferkinden daha güzel görüneceğinden endişeleniyordu , belliydi.’’Ron saçmalıyorsun bence şuan çok yakışıklı görünüyorsun.’’.Ron , ‘’Harry abarttığının farkında mısın?’’.’’Şey hiç de fena sayılmasın..’’
Onları beklerken sıkılan Ron,‘’ Dissendium.’’ dedi.Kambur cadı heykelindeki gizli geçit açıldı.Ron sonra onu tekrar kapattı.Geçitteki kapı kapanırken duvara acemi bir elle yazılmış Slytherin işaretini gördü. Bu işaret o gece olmalıydı olanları düşündü.
Annesiyle babası gelmişti.Ölenler bedenlerine geri kavuşmuştu.Voldemort’un bedenindeki ışık ve son kez yara izindeki sancı…
Büyük zafer gecesi kimi zaferle güldü , coştu.Kimi ölenlerine ağladı;Ron da bunlardan biriydi.Ama birkaç saat sonra onların tekrar bedenlerine kavuşacaklarını kim bilebilirdi.Harry’le Voldemort karşılaştılar.Harry Voldemort’un karanlık büyüsünü ters püskürterek Karanlık Lord’u alt etti.O gece olanlar yalnız bunla kalmamıştı.
Çığlıklar ve ağıtların arasında Hermione yanına gelmişti.’’Harry Ron’u gördün mü?’’.’’Şey şurda kardeşinin cesetinin yanında’’.Hermione ,’’Saol Harry bizim için çok uğraştın. Ama şuanda sanırım zafare gülecek halimiz yok.’’ Dedi.
Cesetler dışarı çıkarılmıştı.Harry de herkes gibi dışarı çıktı.
Harry sevdiklerini kaybetmenin ve ailesini görmenin tüm acizliğini yaşarken .Yara izi patlayacak gibi acımaya başladı.Artık gelmeyeceğini düşünüyordu. Arkaşaşları durumu anlamış korku içinde başına toplanmıştı.Canı çok yanıyordu.Acıdan hiçbir şeyi anlayamaz , duyamaz olmuştu.İki büklüm kıvranırken ilerde beyaz parlak bir ışık gördü.Biraz doğruldu. Acısı da dinmeye başlamıştı , birden herkesin neler olduğunu kendisi gibi merak ettiğini anladı.Çünkü ışığın kaynağı Karanlık Lord’un bedeniydi.Işık bedenini öyle sarmıştı ki , bedeni görülmüyordu.
Acısı dinen Harry doğruldu.Birden bir ses duyuldu , bir güç onları yere itti.Etraflarını ışık sarmıştı.Zifiri karanlıkta bile sadece ışık görünüyordu.Harry gözlerini açamadı gözlerini kamaştırıyordı. Patlamıştı , birden yağmur yağdığını hissetti.Işık azalıyordu.Herkes yavaş yavaş kalkmaya her zamanki gibi ne olduğunu soruyordu.Yağan yağmur yapış yapış , aynı zamanda insanı rahatlatan bir yağmurdu .Üzerine baktığında sırılsıklam olduğunu gördü, demekki uzun zamandır yağıyordu.
Hemen kalktı ve Voldemort’un cesetine doğru koştu.Evet orda bir beden hala vardı.Ama yeşil derisi kırmızı gözleriyle Karanlık Lord’un ceseti değil , tüm saflığıyla Tom Riddle’ın ceseti duruyordu.
Bu gariplik yalnız burada kalmadı.Etrafına baktığında şaşırdı.Onlar bu kadar kalabalık mıydı?Değillerdi.Arkadaşlarının ruhları ve bedenleri buluşmuştu.Nedenini anlamak da o kadar zor değildi.Anka kuşlarının hep bir ağızdan bağırmasıyla her şey açıklığına tam olarak anlatmıştı.Yağan yağmu değildi.Anka kuşlarının gözlerinden onlara doğru süzülen eşsiz göz yaşlarıydı.Nasıl yapmışlardı bilmiyordu , sanırım profesörler de bilmiyodu.Ama o eşsiz kuşlar mücize’yi yaratmışlardı.Bakanlık görevlileri durumu duyup gelmiş , neler olduğunu anlamaya çalışıyordu.
Birden Harry karnının acıdığını hissetti(bu acının sebebi Ron’un ona dirsek atmasıydı) ve gerçeğe döndü.Ginny , Hermione , Luna ve Neville gelmişlerdi.Ron 5. sınıfta giydiği balo elbisesini giymemiş , hoş siyah bir takım giymişti , turuncu saçları ve gülüşüyle aslında çok yakışıklı görünüyordu.Harry şimdiye kadar Ron’un bu kadar değişmiş olduğunu görmemişti.Acaba kendisi mi yeni farkına varıyordu..Bu onu çok yakışıklı gösteriyordu.Ama o hala kendini beğenmeyerek çığır açıyordu.
Ginny mor uzun bir elbise giymişti. Turuncu saçlarını açmıştı , pembe dudakları ve yeşil gözleriyle gerçekten çok hoş görünüyordu.Biran onu bu kadar beğenmesini anlamıştı.Ginny’nin eski sevimli çocuk havası gitmiş , onu yerini hoş alımlı bi genç kız almıştı
.Hermione kırmızılı ,siyahlı bir elbise giymişti.Görünüşe göre Ron Hermione’yi çok beğenmişti.Krum gibi biri kapmasından korktuğu her halinden belliydi , hemen Hermione’nin koluna girdi.Kulağına birkaçşey fısıldadı , herne söylediyse Hermione kızardı ve gülümsedi.
Harry , Ginny’nin kulağına ‘’ Çok hoş görünüyorsun’’ diye fısıldadı.Ginny utangaç bir gülümsemeyle ‘’Sende çok yakışıklı görünüyorsun , sanırım seni boş bırakmamam gerek’’.’’Eğer hiç yalnız bırakmıycaksan ben de hep böyle gezerim..’’.Ginny ona döndü ve gülümsedi ‘’Harry !!’’.
Neville her zamanki gibi gözüksede Luna galiba günün yıldızıydı.Harry ile Ron ne kadar çaktırmasalarda , çocuk gibi sevimli Luna’daki bu değişim onları şaşırtmıştı.Saçları dümdüz ve açıktı.Yeşil parlak bir elbise giymiş, ayağında ona uygun topuksuz yeşil bir babet vardı.Sallanan gümüş , sade yıldızlı bir küpe takmış.Ve hımhım kolyesini çıkarmıştı.
Hogsmeade ziyafetinin dışında Dumbledore’nin bir süprizi daha vardır.Kapıya çıktıklarında onları bekleyen yüzlerce uçan araba vardı.Ginny .’’ Wow Harry bu çok güzel bu elbiseyle uçmak zorunda kalmamak yani’’.Harry’’ Bende uzun zamandan beri uçmuyordum.Uçmak iyi olur diye düşünmüştüm.’’.Hermione hemen arkadan ‘’Harry , şu halimizi görmüyor musun? Lütfen bencil olma!!’’ dedi. Harry mahcup olmuştu tam bir şey söyleyecekken Luna hem günün yıldızı oldu hemde Harry’yi kurtardı.
Luna ,’’Acele etmesek kendimize bir araba bulamayacağız.’’ Diyerek bir arabaya atladı.Tabi herkes arkasından.Ginny,’’ Voldemort yok oldu , sevdiklerimiz hayatta.’’.Ron ‘’Evet , kazanmamıza üzülecek hale gelmiştim.’’. Harry ‘’ Bakıyorum Adı Anılmaması Gereken Kişi yerine Voldemort diyosunuz’’. Buna hepsi güldü. Luna’’Ee artık öldü’’.
Şölen yerinin önünde arabalar durdu.Çiftler içeri girdiler.O kadar muhteşemdi ki kimse etrafı seyretmekten konuşmadı…
Umarım beğenmişsinizdir.. yorum yazarsanız sevinirimm..
