NOT: başlık için üzgünüm.Kararsız bi tipim
+ bu 1. kısmı,öteki bölümde 2. kısmı olucak + gecikme için üzgünüm sınavlar başlıyor.Sonraki bölüm haftaya inşallahh.Uzun yazarak hakkını vermeye çalıştım ve Münazaramız vardı kazandık!
sahnede baya heyecanlandım
Yeşil gözlü ev cini aldığı emir üzerine gryffindore ortak salonunda belirdi.Derisi iyice buruşmuştu,zaman akıp giderken yaşıda ilerliyordu.Özgür dobby hogwarstta olmaktan,binlerce çocuğa yardım etmekten son derece memnundu.Bu akşamda üç kişi hariç kimsenin olmadığı bu ortak salonda efendilerini göreceği için yüzü ışıl ışıl,heyecanla şömine önüne koşup 'merhaba!' diyerek hepsinin önünde eğildi.Hermione ronla olan tartışmasını kesip cine baktı.Onu gördüğüne sevinmiş gibiydi. ''dobby!Nasılsın?'' Ron'u bırakıp koltuğunun ucuna ilişti.Sivri kulaklar başını kaldırdığında kedi misali havaya dikildi. ''Teşekkürler hanımefendi.Sizi yeniden görebilmek harika.'' yavaşça kıza sarılıp oturanlara baktı.Efendi harrysi burada değildi.Sadece siyahlar içinde,yüzünü göstermeyen biri vardı.Ron da cine elindeki birkaç şekerlemeyi uzatıp yemesini söyledi.Harry'nin bu neşeli havadan midesi bulandı.Ronla herminin tartışmasını izlemek daha zevkliydi.Oldukça sıkılmış tavrıyla derin bir nefes aldı.
''Ne vardı dobby?'' Dobby yüzü kapalı,sesi oldukça değişik bulduğu çocuğa döndü.Tanıyamamıştı. Ron dudaklarını ısırarak, ''Oh.. dobby bu harry.'' dedi açıklama gereği duyarak. Harry de ron'un açıklamasını kanıtlamak istermişçesine tekli koltuğun kenarlarını tutarak ev cinine doğru eğildi.
''Merhaba'' şöminenin alevleri kukuletanın altındaki yüzü tam olmasada tarif edilebilecek kadar aydınlattı.Renksizdi ve damarları gözüktü.Sol tarafındaki pembemsi yara izide saçsız alnında daha belirgindi..Siyah gözler şöminede çatırdayan alevlerle hiç alakasız kırmızı lazer ışını gibi parladı ve geldiği gibi kayboldu.Dobby gerileyerek tiz sesiyle inledi,korkunçtu. Hiçte efendi harrysi değildi o. Kötücül bakışlara sahip bir..bir tür..
Hermione üzülerek yavaşça dobby'nin kolunu tuttu.Kol kırılacakmış gibi incecikti. ''Sakin ol dobby'' cin eliyle yüzünü kapattı.Harry cidden sıkılmıştı,birinci sınıf öğrencileri gibi zırlamalardan hiç hoşlanmıyordu.Arkasına yaslanıp sorusunu yineledi.
''Ne vardı dobby dedim'' Cin ellerinin arasından boğuk boğuk, ''Ef-efendi Dumbledore sizi çağı-r-rıyor.'' Harry, serbest kıyafet giymiş olan herm ve ron'un aksine üzerindeki cüppeyi çıkarmamıştı.Eteklerini tutarak heyecanla yerinden kalktı.Kimsenin hoşlanmadığı ses,kötücül denebilecek bir neşeyle ''Geldi demek!'' dedi. Ron'un arkasından seslenmesine fırsat bırakmadan ortak salon'u terketti.
Dobby üzülerek ellerini indirdi, ''O-ona ne ol-olmuş?'' Ron sehpadaki şekerlemeleri alırken ''Keşke bilsek dobby'' dedi sıkıntıyla.Hermle yaptığı gereksiz tartışma (muggle eşyaları büyücülük dünyasında da çalışmalı diyordu) aklından uçup gitmişti. ''Efendi b-beni hiç sormadı'' Herm tuttuğu kolu koparmaktan kortuğu için cin'i yavaşça yanına çekti, ''Gel buraya,benim seninle konuşacak çok şeyim var'' kız en masum gülümsemesini takınırken ron araya girdi ''Evet dobby,mutemelen
erit'' dedi. Hermi kötücül bakışlar attıysa da aldırmadı. ''Bir kere erit değil o, E-R-İ-T Ronald''
Nihayet o sıkıcı ortamdan kurtulduğu için neredeyse seviniyordu fakat bir yandan da potter'la olan ders aksayacak diye öfkeyle içini çekti.
''Dumbledore da en uygunsuz zamanda gelir zaten'' Merdivenleri aceleyle inerken ayak sesleri koskoca şatoda ürkütücü yankı yaparken tabloların çoğu berbat bir şekilde horluyordu.Sonunda taştan heykelin önüne geldi,Kanatları iki yana açılmış olan şahin gözlerini oynatarak ''bin'' dedi ''hiç şifreye gerek yok.'' ilk kez konuştuğunu duyduğu heykele baktı hiç zaman kaybetmeden bindiğinde
''Ne zaman geldi o?'' dedi. Şahin gözlerini aşağıya,harry'e dikerek ''1 saat önce'' diye yanıtladı.Ardından tekrar taş kesildi.Yukarı çıktığında dört binanın simgesinin bulunduğu büyük meşeden kapı kapalıydı ama içeriden iki kişinin konuşması az da olsa duyuluyordu.Yaklaştı. ''Bunları bana şimdimi anlatıyorsun Albus? üç süpürgeye niçin huzur bulmaya gittiğimizi tahmin etmeliydim.Bunu onlara da anlatacakmısın?'' Minervanın sesi endişe doluydu.Bazı iç çekişler duydu içeriden.Sanki tablolar aynı anda esnemiş gibi ''Ah bilmiyorum,birkez daha yanlış hesap yapmaya korkuyorum.Sence anlatmalımı-'' dumbledore sözünü yarıda keserek elini önemsizce sallayarak meşeden kapının sürgülerini çekti.Severus'un iksirleri sayesinde hala yeterli gücü vardı sanırım.. ''Gel harry'' Bu sefer nasıl anlamıştı? Ama şaşkınlığını bir kenara bırakmalıydı,asıl önemli olan buraya niçin çağrıldığıydı. Minerva bölünen sohbetin devam etmesini çok istermiş gibi eşine baktı ama gitmeliydi.Keskin gri gözleriyle harry'i telaşla süzüp odadan çıktı. ''
Aç.'' ''Efendim?'' ne demek istediğini anlamamıştı ama kapanan kapının açılmasını istemişti herhalde..Tokmağa doğru yöneldi. Fakat keskin ses tonu ''Hayır'' dedi ''Yüzünü aç ve masama yaklaş evlat'' ''Bunu görmek istediğinizi sanmıyorum efendim'' Kukuletasını indirirken tablolar Minerva ile dumbledore'un az önceki konuşmalarını idrak edemedikleri halde gözleri faltaşı gibi açılmış 'hiii!' diyorlardı parmaklarıyla harryi işaret ederek. Dumbledore gözlerini,birleştirdiği parmak uçlarına indirdi. ''Böyle olacağını tahmin etmemiştim.Yapabileceğim hiçbirşey yok,üzgünüm'' ''Ne? Ne demek yapabileceğiniz bir şey yok?!'' aslında görüntüsünden ilk başlarda memnun olmasa da şimdi hoşlanıyordu,çünkü insanlar kendisinden korkuyordu.En azından yüzünü şimdiye kadar gösterdiği herkes ondan korkuyordu. ''Harry çok üzgünüm ama..kısmen olmasa da bu hale gelmenin sebebi benim'' ''Siz mi?'' ''Evet..Yanlış hesap.'' ''Sizin yanlış hesabınızdan dolayımı böyleyim!Haketmediğim halde!?'' dumbledore cevap vermedi ama üzgün görünüyordu. ''Sadece benim hatam değil harry.Bunda seninde payın var.Birkere o lanetleri çalışırken sana
kendini kaptırma ve
asanı ders içinde kullanma demiştim..'' Haklıydı,bu yüzden hiç sesini çıkarmadı.Dumbledore devam etti ''Hatırlıyormusun?Sana kararmış elim ve yeni asan hakkında herşeyi açıklayacağımı söylemiştim.şimdi öğreneceksin ama önce bana cevap ver.'' Harry konuşmadı,ne diyeceğini merak ettiğinden hızlıca kafasını salladı. ''Voldemort o gece seni öldürmeye çalışmıştı ama lanet geri teptiği için kendisi ölmüştü.Şimdi söyle bana,nasıl hala hayatta?'' Odaya tam bir sessizlik hakimdi.Harry ilk yıl ceza için yasak ormana gittiğinde onun bir Unicorn kanını içtiğini hatırladı.Firenze ona
lanetli hayat demişti ama bunun Voldemort'un o geceki dönüşüyle hiç alakası yoktu.O kanı içebilmek için nasıl geri dönüp Quirrel'ın bedeninde yaşayabilmişti? Bunu nasıl olurda hiç düşünmemişti? Sahi,nasıl hala hayatta kalabilmişti? düşünceli gözlerle ''Bi-bilmiyorum'' diyebildi.Dumbledore acı denebilecek bir gülüşle sırıttı ''Bunun sebebi harry..
horkutluklar.''
Godrics Hallows'taki tüm eşyalar kendi kendini temizleyip yerlerine istif edilirken mutfakta da çeşitli yemekler pişiyordu.Ev yeniden canlanmıştı.. Lily ve petunia'nın anne babalarının hareketsiz resimlerinin gümüş çerçeveleri parıldayarak vitrinden göz kırpıyordu.Lily vitrine yaklaştı, anne va babası ne kadar da gençlerdi. Evanna'nın kızıl saçları güneşin ışıklarıyla alev alev yanıyordu sanki.Petuna ise saçlarının rengini babasından almıştı.Adam ve Evanna hayatta görüp görülebilecek en mutlu çiftlerdi belki.Sonra onların yaşlanmış hallerine,renkli,hiç kıpırtısız resimlerine baktı.İkisinin saçlarıda makul miktarda beyazlamış,yüzleri kırışmıştı.Gözleri torunlarını görebilmelerinin sevinciyle parıldıyordu.İki yaşlı deli gibi gülüyor,1 yaşlarındaki torunları harryi ve dudleyi seviyorlardı.Yanlarında genç lily,severus,petunia ve vernon vardı.Bu resimler öyle çoktu ki. Lily ve severus'un Spinners end'ın önünde çekilmiş küçüklük resimleri,tuneyin asasıyla lily'i park boyunca kovalayışı. Hepsi ayrı güzeldi.. Sonra yan tarafa baktı.Orada da annesi Evanna'nın altın kalpli küçük bir kolyesi çerçevenin köşesinden sarkıyordu.Bunu Babası hediye etmişti.Fakat ne yazık ki Voldemort onları öldürmüştü..
Islık çalarak göz attığı gelecek postasından kafasını kaldırdığında lily'nin vitrinlerdeki fotoğraflara,aileden kalma küçük eşyalara baktığını gördü.Evin arka bahçesini yaşanılır hale getirdiğinden bu yana omzuna kadar uzanan saçlarını kesmişti.Lily,severus'un saçlarının kesilmiş olduğunu farkettiğinde şaşırmıştı ama onu her haliyle beğeniyordu zaten.Kendi kendine pişip tabaklara servis edilen yemekler dikkatlice uçarak severus'un yeşillendirdiği,ağaçların köklerini temizleyip suladığı ve tam ortasına masayı kurduğu arka bahçeye taşınıyordu.Gelecek postasını bırakıp karısının yanına, vitrine yaklaştı. Bunların hepsini biliyordu,çoğunu kendisi çekmişti hatta. ''Oh,evet.Harika resimler ama önce benimle ilgilen bakalım'' kadının elini tutup yavaşça bahçeye doğru çekiştirdi. ''Yemek hazır'' Akşam yemekleri oldukça gösterişliydi.Börekler,salatalar,çeşitli tatlılar (Sırf lily'nin canı çekti diye yapmıştı) vs. vardı. ''Hepsi muhteşem gözüküyor hayatım.Yemek yapabildiğini bilmiyordum'' dedi hayretle masaya aç bakışlar atarak. ''Basit bir şeydi.Bir damla sihirli kanın olması yeterli'' diye omuz silkti severus.
ve bir sandalye çekerek onun oturmasına yardımcı oldu.Kadın gülerek ''oldukça güzelbir yemek tarifi'' ded. Karnı gün geçtikçe şişmeye devam ediyordu.Kadın kocaman açılmış gözleriyle masadaki lezziz yemekleri süzdü. Az sonra tabagına büyük bir böbrekli börek,bir dilim kazan pastası,kızarmış köftelerle patateslerden bolca doldururken snape şaşırarak ''afiyet olsun'' dedi. Bir yandan yerken konuşuyorlardı. ''Okuldan kaçmamız iyi oldu bence.Şimdi daha iyisin ya?''
''evet,çok daha iyiyim'' sonra yeni hatırlamış gibi sordu ''burada ne kadar kalacağız hayatım?'' ''Sen sıkıldım diyene kadar sevgilim''
''Eh,ömrümüzün sonuna kadar buradayız o zaman'' diye kıkırdadı. ''bu iyi.Bebeğimizide burada büyütürüz.Harry'i büyüttüğümüz gibi.Şey,harry demişken..''
çatalını bırakıp kadının gözlerine baktı.Lily kazan pastasını yemeğe uğraşıyordu. ''Onunla yeterince ilgilenemiyorum.Benden uzaklaşıyor'' kazan pastasını nihayet yuttuktan sonra ancak cevap verebilen lily, ''
Hepimizden '' diye düzeltti ''Hepimizden uzaklaşıyor.Dert etme,o bizi seviyor.Bunu sende biliyorsun.''
snape aldırış etmedi. ''Onun için yaptığım iksirler ilk kez işe yaramadı.Düşünebiliyor musun?'' ''Evet ama iksirler herşeye çare olmayabilir hayatım'' ''Haklısın,fakat en karanlık büyüleri bile denedim!'' ikiside bir süre sustu.Bahçede esen bahar rüzgarı ve baykuşların çıkardığı seslerle kafalarını dinleyerek huzurlu bir akşam yemeği yemeye çalıştılar.Buraya uğramayalı yıllar oluyordu..
Herşey birkaç dakika sonra bölündü. ''Severus!?,Lily!? Oradamısınız!?'' Lupin telaşla şömiden haykırdı.Severus bir koşu içeri fırlarken lilyde yavaş yavaş yürüyerek yetişmeye çalıştı. ''Ne oldu lupin?'' dedi sakin ses. ''Tanrımm!Siz ikiniz çatlakmısınız?Haber vermeden bizi merakta bırakmak ha.'' ''Bazı aksilikler oldu remus'' dedi lily şöminenin yanındaki koltuğa oturarak. ''Bu arada ödümü patlattın'' ''Eh,ödeştik o zaman.Sizde bizim ödümüzü patlattınız.'' yüzü her zamanki gibi yorgun görünüyordu ve saçları giderek beyazlamaya başlamıştı. ''Sizi arıyorlar.
Onlar'' ''Tam 16 yıldır biliyoruz lupin'' ''Dalga geçmeyi kes severus.Bu sefer ciddiler.Seni,yani ikinizi gördükleri ilk yerde öldürmeyi veya..götürmeyi planlıyorlar.Bu yüzden artık bakanlığa gitmeyeceksin'' ''Hey! işimi seviyorum'' ''Hadi ama,bu durumda gidemeyeceğin besbelli.Mecbursun,çünkü rufus inandırıcı olabilmek için elinden gelenini yaparak,sahte bir belgeyle hiç açıklama yapmaksızın seni görevden aldığını ilan etti.Petunia da aynı şekilde.Anlarsınız ya..
casuslar için'' ''Ölüm yiyenler bizi sıkıştırmaya çalışıyor'' dedi lily kaşlarını çatarak ''sanki başka çıkış yolu yokmuş gibi.'' lupin tüm yorgunluğuna rağmen güldü. ''Evet,bu yüzden şanslıyız.Onlar yanlış adım attı.Şimdi bakan'ın bize karşı olduğunu sanacaklar.Sizin görevden alma fikrini Dumbledore önerdi.Ehemm.. neyse durum böyle sizi kaçıklar.Bir dahaki sefere haber verin''
''Haklısın.Söyle bakalım tonks nerde?''
''Şey..yatıyor lily.Biraz sancılı''
''Korkma hayatım,henüz erken'' dedi gülümseyerek
''Ah evet.Keşke bunu her duyduğumda 1o knut biriktirseydim'' utana sıkıla gözlerini devirdi.Tonks sancılanınca yüz kere sorup durmuştu.
Geliyor mu? St. Mungo'ya Gidelim mi?Annenlere haber vermeliyiz severus gülmemek için kendini zor tuttu. ''Bizim aylak baba olmanın telaşındaymış''
''Senide göreceğiz çakal'' ona böyle hitap ediyordu bazen.Grimmauldda ki toplantıların birinde ona animagus olmak isteseydin ne olurdun dediğinde aldığı cevap 'çakal' dı. Sirius, 'Haydi canım çakalmış! Doğuştan yarasasın sen' demişti kahkaha atarak.
Severus dudaklarını büküp parmak uçlarını birleştirdi.Oldukça alaylı bir sesle fısıldadı ''Söylesene remus,bu flaş haberi nerden duydunuz?Yoksa biri.. yanlışlıkla karanlık yana geçip gerimi geldi? Yani..
potter gibi?'' Lupin sıkıntılı bir şekilde sırıttı. ''Ee-e james bana geldi severus.Kılkuyruk ona söylemiş.O da durumu bana anlattı.'' bu konuda konuşmak istemiyordu.Hızlıca konuşmaya devam etti ''Ee-e giderken de bana garip bir şekilde 'birilerinden özür dilemem gerek' gibisinden birşey dedi tam anlamadım ama.'' Şömine başında lupini dikkatle dinleyen çift birbirlerine baktı.Yüzlerinde ne endişe vardı ne de kızgınlık.Olabildiğince sakindiler. ''Tamam! ben kaçtım çocuklar.Size iyi akşamlar. Ha bu arada! Severus,'' lupinin gözleri sevecinlikle parıldadı.Küçücük gülümsemesi bile yorgun yüzünü tam anlamıyla değiştiriyordu.Sevimli bir çocuk gibi.
''Bakıyorum imajın değişmiş.Saçların..'' kıkırdadı
lily de kocasına baktı.Onun yaptığı değişiklikten etkilenmiş gibiydi.Muzipçe ışıldadı.
Severus lupine lily'nin göremeyeceği bir hızda göz kırptı.Eliyle saçlarını geriye atarak ''Çok mu seksiyim?'' dedi
''Hahahha! Sen var ya- ''
''Remus!Yanıma gel lütfen.'' tonks arka planda halsizce mırıldandı
Aylak arkasına dönüp ''Geliyorum!'' dedi. ''Tamam çocuklar.Sahiden gitmem gerek.Hoşcakalın.'' gitmeden son kez gülerek severus'a baktı. ''Lily,tetikte ol derim'' diye sırıttı
yeşil alevler söndüğünde gitmişti..
----
Yıllar Önce Godris Hallows / 31 Ekim''Lanet Olsun Kılkuyruk!'' dedi snape. Bebeğin alnında şimsek biçiminde yara izi vardı.Kızarmıştı..
Lily hıçkırıklara boğulmuş bir yandan da kocasının kucağında ağlayan oğlunu seviyordu.
Aşağı kattan paldır küldür sesler geldi. ''Lily! Severus! İyimisiniz!'' tiz sesle haykıran adam peter pettingrewdi. Evin açık olan kapısından girip salonda bazı eşyaları devirmişti istemeden.Ses gelmeyince yukarı çıkmaya hazırlandı ama snape merdivenleri birer ikişer atlayarak inmişti bile.Asasını peter'a doğrulttu. ''SENİ AŞŞAĞILIK HAİN!'' hızla,ürkmüş olan peter'ın boğazına yapıştı. ''D-dur! Be-ben yapmadım!'' '''YALANCI! seni ben sır tutucu yapmıştım! Bizi sattın!''
''Yalan söylemiyorum severus!'' dedi incecik sesiyle. Faremsi adam ağlamak üzereydi,gözleri dolmuştu ve dudakları titriyordu. ''İki gün önce grim-grimmauld da sırtutuculuğu daha fazla sürdüremeyeceğimi söyledim.Aylak zaten rahatsız,o y-yapamazdı.B-bu yüzden si-sirius oldu.'' ''YALANCI! O olsaydı bize söylerdi!'' adamı iyice sarstı.
''Yemin ederim! Sırtutucu siriustu severus! Bana inanmalısın!Sö-söyleyecek fırsatımız olmadı!''
''Neden iki gün önce?'' dedi şüpheyle
''Ç-çünkü ödleğin tekiyim ta-tamam mı?''
Gözlerini kıstı.Ufak bir yalan aradı ama peter doğru söylemişti.Onun gibi savunmasız biri yetkin zihinfendarı kandıramazdı.. Yine de hemen inanmadı. Aklına sirius'un dedikleri gelmişti ''
Peter garip davranıyor,hatta bazen kayboluyor ve..biraz hasta gibi.''
''sol kolunu aç''
''N-ne?''
''KAhretsin!sol kolunu aç dedim!''
Peter inledi.Neredeyse burnu yere değiyordu.Yanına gelip sertçe peter'ın sol kolundaki kirli gömleği yırtarak karanlık işateri görmeyi bekledi ama yoktu.
''Öteki kolun!'' onu da aynı şekilde sinirlenerek yırtıp bakındı.Bir nokta bile görseydi kesinlikle peterı suçlayacak bahane bulurdu.Fakat besili kolda leke yoktu.Hatta tek bir tane ben bile.. Yo, bu severus için yeterli değildi.Bir adım geri çekilirek derin nefes aldı.Sakin olmaya çalışır gibiydi.
''Madem sırtutucu sirius, o zaman kanıtla bakalım.Şu zihnini bir gezelim'' asasını bir kıvıcım fırtlatacakmış gibi kaldırıp ''Zihhinfendet!'' diye haykırdı. Şişman adam titreyip kasılarak zihninin yoklanmasına izin verdi.Lily aşağı inemiyordu,birşeyler duymuştu ama kapılar kitliydi.Anlaşılan snape,güvenlik olsun diye geçişi kapatmıştı.Aşağıdan gelen son haykırmalara karşın bir kez daha asasız, büyü okumaya başladı.
Peter'ı dolunay gecesinde fareye dönüşüp sirius'la birlikte lupin'i idare edişini,üç süpürgede kaymak birası içerken ve lupinle birlikte karanlık yana savaşırken gördü.Sonra birbaşka görüntü daha belirdi.Burası grimmauld evinin bilinmedik odalarından biriydi ve üç çapulcu yalnızdı.Peter lupin'in kendisine söylediği büyüyü mırıldanarak tekrarladı.Bu,sırtutuculuğu başkasına devretmenin yollarından biriydi.Büyüyü söylerken sirius'un elini tutuyordu.Bittiğinde lupin, ''Elinizi bırakmayın.Şimdi sıra sende sirius,sırtutuculuk için yemin et kardeşim.'' asasını arkadaşlarının sıkıca tuttuğu ellerine doğrulttu.Sirius boğazını temizleyip seslice söylendi. Peter hariç lupinle sirius'un yüzleri garip bir şekilde asıktı.
''Estarahon nevaroho,
éalermine shairené
miliarmus éastarahoné
andomaro Godrics Hallows silérmioné''
Lupin'in asası titreşti ve beyaz bir ışık gözleri kör edecek kadar parladı.Sirius Black,peter pettingrew'in devrettiği sorumluluğu artık üzerine almıştı..
Snape,peter'ın zihninde olup biten bu görüntüleri bir kaç sn de görmüştü.Titreyen kılkuyruk ''şimdi bana inandın mı?'' dedi.Hala bedeni iki büklümdü.
''Sırtutucu o!'' ağlamaya başladı.Kendi de inanmak istemiyordu sanki..
Snape, ''Yo,sirius bizi satmaz.Bize bunu yapamaz'' dedi inanmazlıkla.Sesi hayalkırıklığıyla doluydu. ''Başına birşey gelmiş olmalı.''
Pettingrew dolu gözlerle ''çok üzgünüm'' diyebildi.Sonra tırnaklarını kemirmeyi bırakıp sesi çıkmayan harry'i merak etti.Acele etmemek için kendini zor tutarak ''ben bir bakayım'' trabzanları tuttuğunda ilk basamağa adımını attı.
Sirius yoldaşlıktan aldığı korkunç haberle sarsılmıştı.Şimdi kırmızı motorsikletiyle son sürat Godrics Hallows'a uçuyordu. Voldemort evi öğrenmişti..Öfkeyle motorun kolunu sıkıca kavradı ama terden eli kayıyordu.Dalgalı saçları rüzgarda uçuşurken motorun gürültüsü sesini bastırıyordu.Aşağıyı daha iyi görebilmek için gözlerini kısıp yüksek sesle peter'a sayıp sövmeye başlamıştı. ''Aşşağılık!,dost katili!, adi yalancı!,hepimizi sattı!,yoldaşlığı,herkesi!Ölmen gerek senin!seni geberteceğim!'' ve gazı kökledi.
Godrics Hallows tam karşısındaydı.Yukarının sağ üst tarafı uçurulduğu rahatça görülebilirdi.
Olamaz! Çoktan gelmiş diye düşündü endişeyle. evin ışıkları hala yanıyordu.Yere pike yaparak sertçe indi.Motoru kapatmadan indiğinde hayal kırıklığına uğramış olan severus,gürültüyü duyar duymaz kapının önüne çıkmıştı.Asasını doğrulturken sirius'un ki de tedbiri elden bırakmamak için elindeydi.
Severus bağırmamak için kendini zor tutarak olsukça sakin, ''senden bunu beklemezdim'' dedi. Hala duyduklarına inanamıyordu. ''N-ne,neyi beklemiyordun?'' o da ne demek istediğini anlamadı.
sesini kontrol edemeyip''
Bizi sattın'' dedi.
''NE! B-bunu nasıl söylersin severus!''
Bahçeden gelen seslere kulak kesilmiş olan peter.Çıktığı basamakların yarısında durdu.Sirius gelmişti ve bas bas bağırıyordu.
Yukarı çıksamıydı? biraz düşündü,kararını verdiğinde basamakları geri indi.
''Sen! Onu sen sırtutucu seçtin üstelik! Peter hepimizin gözü önünde yemin etti!'' göğsü inip kalkıyordu.
Severusta yanındaydı üstelik,görmemişmiydi? Şimdi de kalkmış bizi sattın diye beni suçluyor! diye düşündü. ''Ya evet,''dedi snape.Asasını daha sıkı kavradığında kaşları havaya kalkmıştı. ''Peter bana,iki gün önce grimmauldda sırtutuculuğu değiştirip senin olduğunu söylmeseydi öyle biliyor olacaktık.'' Sirius duyduklarına inanamadı,
ne diyor bu? Şaka falan mı? ama önündeki adam gayet ciddiydi ve sinirlenmeye başlamıştı. ''Size yalan söylemiş severus! B-ben sırtutucu olsaydım asla,asla sizi satmazdım!Yalan bu! Aşşağılıkça bir yalan!'' öne doğru bir adım atarak tepindi. ''Bir adım daha atarsan canına okurum sirius.Daha fazla yalana da tahammülüm yok'' ''B-bana
inanmıyorsun''
''Sana inanmak isterdim patiayak.Gerçekten..'' Sirius yumruklarını sıkıp haykırdı. ''PETEEEERR!!'' Öyle öfkeliydi ki..
Pettingrew irkildi.Burada olduğunu biliyor muydu? Etrafına bakınıp bir yol aradı.Yine titremeye başlamıştı,ellerini ağzına götürüp kemirmeye başladı.
Aceleyle,arka bahçeye açılan bir mutfak kapısından çıktı.Şişman olduğu için pek hızlı koşmıyordu.Kendince lanetler okuyarak elinden geldiğince hızlı koşmaya çalıştı. Yüzü göz yaşlarıyla ıslanmış olan sirius eve baktı,lily neredeydi? Hiç olmazsa o-
ama bir gölgenin hızlıca arkabahçede koşmaya başladığını gördü.Bir yanılsama mıydı? Gözlerini kıstı. Yo hayır,şişko bedenini zorlukla taşımaya çalışan bu gözlge peter'dı. Parmağıyla severus'un arkasını gösterdi. ''İşte Orada! Kaçıyor!'' snape kararsızdı,ama 1 sn içinde kafasını çevirip bakmayı başardı.Sirius bu fırsattan yararlanmalıydı. ''Onu ben halldeceğim!'' diye kükredi ve severus'a kırmızı bir ışın yolladı. Genç adam sırtüstü,çimenlerde uzun uzun kaydı.Sersemletilmişti. Sirius Black ise deli gibi peter'ın adını haykırıp koşarken nihayet kapıyı açabilen lily korkuyla,az önce bağırışmaların duyulduğu bahçeye,kocasının yanına koştu...
Umarım güzeldi.
Şimdi RÖPORTAJ zamanı!
Önceki bölümlerle ilgili sorularda sorabilirsiniz.
İYİ GÜNLER!
