iyi haber: bölümün çoğunluğunu yazdım (8 hatıra defteri sayfası ) ama biraz uzun olsun istiyorum... yine de gin göndercem belki erken göndermek ister...

nevaya gönderdim ama yok galiba ben ekliyim artık :-/ biraz düzensiz oldu ama idare edin artık aceleyle oldu Kahkaha neyse ginny h-hr en çok senib için gönderiorum bu bölümü Kahkaha iyi okumalar Sarılan

-“Tanrım! Harry sen ciddi misin ?”dedi Ginny coşkulu bir sesle
-“Hem de hiç olmadığım kadar Gin…” diye fısıldadı Harry…
Ginny bir anda Harry’nin boynuna atladı.
-“Ee prenses… Cevap alamadım hala ? “
-“Hımm bi düşünelim… Neyse kabul edeyim bari üzülürsün sonra…”
-“O zaman sizi sevdiğimi söylememin bir sakıncası yoktur umarım…”
-“Elbette…” Ginny tekrar Harry’ye sarıldı.
O sırada içeriye Ron ve Hermione  girdi.
-“Hey neler oluyor burada? Niye bu kadar mutlusunuz siz ?” Ron sesi yarı dramatik yarı eğlenceliydi.
-“Canım abim!” Ginny koşarak Ron’un boynuna sarıldı.
-“Hey neler oluyor? Harry büyü falan mı yaptın bu kıza yoksa başımıza taş mı yağacak…”
-“Ben bilmiyorum… Sadece evlenme teklif ettim sonra böyle oldu. Bir çeşit şok gibi bir şey sanırım…
-“Ne! Evlenme mi teklif ettin? Pekala kimden izin aldın bakalım?” dedi Ron alaycılıkla.
-“Sana da iyiki abi dedim yani Ron..” dedi Ginny Ron’u bırakarak.  Gülmeye başladılar. İki kişi hariç…
-“Tamam, kendimi affettirmek için bana bir şans tanı o zaman…”dedi Ron.”Ama bu çiçeği burnunda damat adayı burada kalacak… Bu yalnızca senin için…”
-“Eh napalım Gin. Abini fazla kızdırmaya gelmez sözünden çıkmasak iyi olur.”
-“Pekala, öyle olsun bakalım. Nereye gidiyoruz?”
-“Tutun sen bana ben götüreceğim seni” dedi Ron ve bir saniye sonra odanın ortasından kayboldular

Yavv ama ben bir konuda karara varamadım.Şimdi benim ruhsal durumum haftaya bu saatlerde ne olacak.Depresif mi,agresif mi,mutlu mu?Umarım mutlu olur yani sen ben diğer bizim durumumuzdaki üyeler...Çoğumuz hakediyoruz nan iyi bir liseyi.
Zaten ben bu hikayeyi de dramatik olduğu için sevdim.Ne biliyim kel alakaya memleket ama sanki o durumda ben varmışım gibi hissediverdim nedense.Bir fic eğer bende akıcılık uyandırdıysa ilk göz atmamda o fic mötiştir mükemmeldir 
Bişey değil her zaman (artık!)

Gülümsedi ve küçük adımlarla merdivenlerden çıktı. Harry ise öylece durup yukarı çıkan hayatındaki her şeyden daha fazla değer verdiği tek aşkına baktı… “Hermione…”

-“Tanrım! Harry sen ciddi misin ?”dedi Ginny coşkulu bir sesle
-“Hem de hiç olmadığım kadar Gin…” diye fısıldadı Harry…
Ginny bir anda Harry’nin boynuna atladı.
-“Ee prenses… Cevap alamadım hala ? “
-“Hımm bi düşünelim… Neyse kabul edeyim bari üzülürsün sonra…”
-“O zaman sizi sevdiğimi söylememin bir sakıncası yoktur umarım…”
-“Elbette…” Ginny tekrar Harry’ye sarıldı.
O sırada içeriye Ron ve Hermione  girdi.
-“Hey neler oluyor burada? Niye bu kadar mutlusunuz siz ?” Ron sesi yarı dramatik yarı eğlenceliydi.
-“Canım abim!” Ginny koşarak Ron’un boynuna sarıldı.
-“Hey neler oluyor? Harry büyü falan mı yaptın bu kıza yoksa başımıza taş mı yağacak…”
-“Ben bilmiyorum… Sadece evlenme teklif ettim sonra böyle oldu. Bir çeşit şok gibi bir şey sanırım…
-“Ne! Evlenme mi teklif ettin? Pekala kimden izin aldın bakalım?” dedi Ron alaycılıkla.
-“Sana da iyiki abi dedim yani Ron..” dedi Ginny Ron’u bırakarak.  Gülmeye başladılar. İki kişi hariç…