Gerçek Dostluk ~ VI.Bölümün Devamı ve VII.Bölüm Yeni Arkadaşlar

flood yaptığım için çok üzgünüm ama bekledim kimse mesaj yazmadı yeni bölüm biraz geç oldu ama işte;

Diagon Yolu’nda etraflarına bakarak yürüyorlardı şimdi.Dükkanlar bir dizi diş gibi yan yana sıralanmıştı.Lily arada sırada Jasmine’i durduruyor,ona sorular soruyordu.Jasmine de bıkmadan usanmadan sorularını cevaplıyordu.Derken bir dükkanın önünde durdular.Lily başını yukarı kaldırınca şu yazıyı gördü;

“Olivander’ın Asa Dükkanı”

İşte hep istediği olacaktı,hep hayalini kurduğu şey.Bir asa…Onunla istediği her şeyi yapabilirdi.Yapabilir miydi gerçekten?Sonra düşündü.Her yerde bir takım kurallar vardır.Olsun o da azıcık kurala uyuverirdi.Zaten cadı olması bile bir mucize değil miydi?Lily bunları düşünerek tozlu ve rutubetli dükkandan içeri girdi. “İsterseniz Miss Montez ile başlayalım” dedi Mr. Olivander.Birçok asanın bulunduğu tahta dolaba ilerledi ve oradan ince uzun bir asayı çekip alarak Jasmine’e verdi.Jasmine ise Mr.Olivander’in yanına emin adımlarla yaklaştı ve asayı aldı.Hafifçe salladı.Sallamasıyla birlikte büyük bir gümbürtü duyuldu.Mr.Olivander başını iki yana sallayarak,yeni bir asa verdi.Jasmine öncekinden daha korkak adımlarla adama yaklaşıp asayı elinden aldı.Yine salladı.O an masanın üzerinde duran tüy kalem havalandı.Jasmine gülümsedi,asasına sevinçle baktı.
“Tek boynuzlu at kılı,kavak ağacından yapılma,30 cm” dedi Mr.Olivander. “İşte asanız bu.Şimdi size bir asa bulalım Miss Evans.”

Lily cesur adımlarla adama yaklaştı.Jasmine de Lily’nin gitmesini fırsat bilerek Rose’un yanına yaklaştı. “Ne istiyorsun?”dedi Rose.

“Seninle barışmak” dedi Jasmine. “Kavga ettiğimizden beri,insanın ablası olmasının bir ayrıcalık olduğunu düşünür hale geldim.Sonra bütün yaşadıklarımızı düşündüm.Yarın okula başlıyorum.Ben okulu eskiden de hayal ederdim hep.Tamam seni görürdüm üniformalarla ama okula başlamak farklı bir duygu.Bununla bağlantılı kaç gündür aptallık derecesinde cüretkarca davranıyorum.Birinin asasını çalmak…Önemini şimdi anlıyorum.Eğer biri bana ait bir şeyi alsaydı delirirdim herhalde.İşte bunun için senden bütün kalbimle özür diliyorum.”

“Bir daha olmayacağına söz ver” dedi Rose.

“Söz” dedi Jasmine. “Hadi Lily’e bakalım yalnız kaldı.”

_____________________________________________________________________________________

Hogwarts…Tamam oraya gidecekti,orası kesindi artık.Ama hangi binaya…Bu da çok önemliydi.Ailesinde her binadan insan vardı.Ablası,annesi ve babası Ravenclaw’dandı.Büyük amcası Hufflepuff,büyük halası da Gryfindor’dandı.Ailenin geri kalanı Slyterin’dendi.

Slyterin’e gitmek Jasmine’e korkunç bir şey gibi geliyordu.Şimdiye kadarki bütün Slyterinler kara büyücü olmuştu.Şaka ya da değil yarın Hogwarts’a gidiyordu.Bunları düşünürken gözleri yavaşça kapandı.

____________________________________________________________________________________

“Jasmine kalk geç kalıyoruz!”

Jasmine sabah Rose’un sesiyle uyandı.Hızla yataktan fırladı.Cüppesini giydi –aslında sonra da giyebilirdi- ve çoktandır hazır duran sandığını aldı.Onun merdivenlerden inerken çıkardığı sesi dinleyerek aşağı indi.

“Kahvaltı edecek vakit yok.Tren 11’de kalkacak,”dedi Rose. “Ben kendime de Jasmine’e de bir şeyler alırım trende.”

“Hah Jasmine de gelmiş.Hadi çıkalım artık evden yoksa gerçekten geç kalacağız ki zaten kaldık bile,” dedi Mr.Montez. “Lily’i annesi babası mı götürecek?”
“Evet,” dedi Jasmine. “Kızlarını kendileri uğurlamak istediler.Ne de olsa sömestr tatiline kadar görüşemeyecekler.”

“Tamam madem öyle gidelim artık.”

_______________________________________________________________________________

İstasyonda Lily’i bekliyordu.Acaba tarifi anlayabilmiş miydi?Duvardan geçebilecekler miydi?Derken birkaç metre ötede Snape’i gördü.Yanında kendisine çok benzeyen bir kadınla oturuyordu.Herhalde annesi olmalıydı.Kadın o kadar sert bakıyordu ki Jasmine yanına gitmeye korktu.Nasılsa trende görüşeceklerdi.Jasmine odaklanmış bir şekilde Snape’e bakarken,Snape ise başka yere doğru bakıyordu.

Jasmine başını onun baktığı yere çevirince Lily’i gördü.Yanında annesi,babası ve Petunia vardı.Jasmine biraz daha dikkatli bakınca Petunia’nın yüzünde apaçık bir kıskançlık ifadesi gördü.Öyle ki Lily koşarak Jasmine’in yanına giderken bile o ifade yüzünden silinmedi.Mr. ve Mrs.Evans kendilerine oturacak yer buldular.Petunia da isteksizce yanlarından yürüdü.

Lily ise Jasmine’in yanında kaldı. “Neden bizimle konuşmuyor?” diye sordu Lily Snape’i göstererek. “Bilmem,” dedi Jasmine. “Belki de annesinden çekiniyordur.Böyle bir annem olsa ben de çekinirdim.”
Lily güldü.Tam o sırada perondaki büyük saat 11’i vurdu.

“Hadi gitme zamanı,” dedi Rose.Lily koşup ailesine sarıldı.Tabii Petunia’ya da.Sonra ona “Eğer bizimle gelmek istersen,müdürle konuşup ikna edebiliriz belki.Jasmine’in babasının bazı konularda sözü geçiyor,” dedi.Petunia ise dondu kaldı sanki.Belli ki Lily yanlış bir şey söylemişti.İnanamayan gözlerle ona baktı. “Ucube olmak için aptal bir bunaktan ders alacak değilim,”dedi.Ucube…Yanlış mı duymuştu yoksa gerçekten ablası ona ucube mi demişti?Lily moralini daha fazla bozmamak için onun yanından uzaklaştı.Üzgündü.Jasmine Lily’nin bu halini fark edip yanına gitti. “Neyin var?” diye sordu. Lily ağlamaklı “Sonra konuşuruz.Önce içeri girelim.”

_________________________________________________________________________________

Dağlardan ve çayırlardan giden Hogwarts Ekspresi’nin dar koridorunda yürüyordu Severus Snape.Belli ki birilerini arıyordu.Sonra içinde iki küçük kızın bulunduğu kompartımanın önünde durdu.Kapının sürgüsünü açarak içeri girdi. “Merhaba,” dedi. “Ben de oturabilir miyim?”
“Tabii ki oturabilirsin,” dedi Jasmine.İçi rahatlayan Snape Lily’nin karşısındaki koltuğa çöktü. “Tuney bana ucube dedi,” dedi Lily. Jasmine uzun zamandır bunu bekliyor gibiydi.

“Boş ver sen onun ne dediğini.O sadece seni kıskanıyor, Severus sen de bir şeyler söylesene,” dedi Jasmine.

“Jasmine haklı,Lily.Bence de kesinlikle seni kıskanıyor.Hem neşelen biraz.Bak Hogwarts’a gidiyoruz.Eğer şanslıysan Slyterin’e girersin,” dedi.

“Slyterin mi?”
Bunu arkalarında oturan sıska ve gözlüklü çocukla,Jasmine aynı anda söylemişti.Jasmine dönüp çocuğa baktı.Gözlüklü ve ela gözlüydü.Üzerinde tuhaf ukala bir tavır vardı.Yanında ise aynı derecede ukala görünen başka bir çocuk oturuyordu.Jasmine’in ise bu çocuğu bir yerden gözü ısırıyor gibiydi.

“Slyterin’e gitmek istediğinden emin misin?” dedi sıska ve gözlüklü olan.

“Tabii ki eminim.Sen nereyi istersin peki?”

“Kesinlikle Gryffindor,” dedi çocuk. “Oradakiler cesur olur.”

“Zeki olacağına güçlü olmayı tercih ediyorsan aptalsın demektir,” dedi Snape. “Bütün güçler zekadan gelir.”

“Tamam yeter,Severus gidelim artık,” diye mırıldandı Lily.

“O zaman kendine başka bir bina bulsan iyi edersin.Çünkü sen de ikisi de yok!” dedi diğer çocuk.

“Sen karışmasana!” dedi Jasmine. “Kendini ne sanıyorsun sen?”

“Senden ve senin Sümsük arkadaşından daha önemli biri olduğum kesin.”

“Hadi başka bir kompartıman bulalım.Buranın havası iyice bozuldu,” dedi Lily.

“Görüşürüz Sümsüküs.”

_____________________________________________________________________________________

“Anlamıyorum kendini ne sanıyor?” dedi Jasmine.Şu anda yalnızca üçünün olduğu bir kompartımanda oturuyorlardı.Hepsi kızgındı. “Herhalde dünyanın efendisi olduğunu falan zannediyor,” dedi Lily.

“Onları tanıyor musun?” diye sordu Snape.

“Daha önce bir kez daha görmüştüm.”Onların meraklı bakışlarına dayanamayarak “Babamın davetlerinden birinde herhalde,” diye kestirip attı.

“Neyse…Her neyse bu konuyu kapatalım artık,”dedi Lily.

____________________________________________________________________________________

Daha sonbaharın ilk günü olmasına rağmen hava puslu ve rüzgarlıydı.Uzun boylu iri yarı bir adam –hayır dev demek daha doğru- onlara yolu gösteriyordu.Onlara yolu gösteriyordu.Zaten ürkmüş olan birinci sınıflar daha da ürküp birbirlerine iyice sokuldular.Üst sınıflar gayet rahattı.Sanki her gün bir dev görüyorlarmış gibi.Jasmine çevresine bakındı ve ilerdeki kayıkları gördü.Herhalde oradan Hogwarts’a gideceklerdi.Daha sonra birinci sınıf harici olanların dar bir patikaya saptığını gördü.

Onlar ise oldukları yerde kaldılar.Yarı-dev adam onlara doğru yaklaştı ve çocukları dörder dörder kayıklara bindirdi.Geçmeleri gereken bir göl vardı.Yolu yarıladıklarında Lily başını kaldırıp yukarı baktı.Hogwarts…Işık yanan pencereleri ve irili ufaklı kuleleriyle görkemli bir şato.Sanki bütün bunlar bir rüya gibiydi.Çok güzel bir rüya…Hayatındaki en güzel gündü sanki Lily’nin.Bu okulda kim bilir kaç tane arkadaşı olacaktı.On dakikalık bir yolculuktan sonra kayıklardan indiler.Karşılarında Hogwarts’ın büyük kapısı duruyordu.