Geçmiş Bazen Acıtır(Sirius&Hermione)-Son Bölüm

[masalcı]

Arkadaşlar bu çifti yazan pek okumadım şimdiye kadar.Ne zamandır aklımda vardı,yazdım ,rahatladım ve ne kadar çok malzeme olduğunu farkettim ama şimdilik bu kadarını işleyebildim umarım beğenirsiniz...

[masalcı]

   Güneş ışıkları odaya yarı aralık pencereden giriyor,duvarlar üzerinde oynaşıyordu.Odadaki büyük aynanın önünde duran kadının üzerinde çok şık beyaz bir gelinlik vardı.Kadının saçları kahverengi bukleler halinde omuzlarına düşüyordu.Zarif boynunda evleneceği genç adamın hediye ettiği elmas bir gerdanlık vardı.Genç kadın aynada kendini incelerken içeriye son zamanlarda en iyi arkadaşı olan Luna girdi.''Hey!Hermione artık kendini daha hazır hissediyor musun?Artık damadı bekletmek daha imkansız bir hal aldı.''dedi.Hermione son zamanlarda sıkça yaptığı gibi içinden gelmediği halde gülümsemesin yüzüne yapıştırdı,''Hemen geliyorum.''dedi.Luna'nın arkasından hemen odadan çıktı,kendisini görmeye daha fazla tahammül edemiyordu.
Merdivenlerin başına geldiğinde aşağıda bekleyen genç adamı gördü,dikkatlice ona baktı,bu bakışlarda aşk yoktu ama sağlam bir dostluğun izleri belli oluyordu.Bu öyle bir dostluktu ki genç kadını bilerek mutsuzluğa sürüklüyordu.O bu düşüncelerle boğuşurken dağınık siyah saçlı ve zümrütler gibi parlak yemyeşil gözlü genç adam yavaşça döndü ve her zaman yanında olan bu güçlü,kararlı,güzel müstakbel eşine baktı.Hermione o huzurlu yeşil gözleri görünce bu defa içtenlikle gülümsedi,ağır adımlarla merdivenleri indi.Harry gözlerini ondan alamıyordu.Kadın aşağıya inince hafifçe onu öptü ve ''Şimdi benim dışarı gitmem lazım,sen de geliyorsun birazdan.''dedi ve daha sonra ekledi''Ah heyecandan az kalsın unutuyordum muhteşem görünüyorsun.''Harry çıktıktan sonra Bay Granger sevgili kızının yannına geldi.''Ah hayatım muhteşem görünüyorsun,açıkçası çok duygulandım,senin yanından çıktıktan sonra annenin niye ağladığını da çözmüş oldum bu arada .''dedi ve göz kırparak ekledi ''Bu halinle Harry'nin de aklını başından alacağın kesin.''Hermione yine nezaketle gülümserken ağlamamak için kendini zor tutuyordu.İçinden ''Anlamıyorlar''dedi ''Hiç bir zaman da anlamayacaklar zaten.''
--------------------------------------
   Hermione babasının kolunda yavaş yavaş yürüdü,yürürken dosdoğru önüne bakıyor,yan taraftaki biriyle göz göze gelmekten korkuyordu.En sonunda Harry'nin yanına ulaştılar.Harry dönüp ona elini uzattı ve yanına çekti.Hermione dönüp Harry'nin yan profiline baktığında onu Yunan mitolojisinin heykellerine benzetmekten kendini alamadı,kusursuz bir profili vardı,yeşil gözleri ışıl ışıl parlıyordu.Genç kadın tekrar önüne dönerken gözleri bir çift gözle karşılaştı,o gözler bir çift siyah madenmiş gibi alev alev yanıyordu.Hermione o gözlerde aşkı,tutkuyu,pişmanlığı ve acıyı da görmüştü.Ama bu defa gördüğü acının yanında belirgin bir perişanlık vardı elinde olmadan o günü hatırladı.

           Genç kadın gözlerinden okunan belirgin  bir hüzünle Londra'da iki kişi dışında kimsenin bilmediği eve girdi.Çantasını ve paltosunu portmantoya bıraktıktan sonra salona ilerledi  uzun koltuğa uzandı gözlerini koluyla kapamıştı,artık düşünmekten çıldıracak bir hale gelmişti daha fazla düşünmek istemiyordu.Birden cisimlenme sesiyle irkildi o toparlanana kadar adam odaya girmiş,yanına ulaşmıştı.Genç kadın ayağa kalktı,ne yapacağını bilemiyordu adam yanına gelince daha fazla düşünmeden sarıldı ve ağlamaya başladı.Adamın Black ailesine mahsus bir asaleti vardı.Kadına sarılarak''Şşşş,tamam  her şey iyi olacak.Ama önce istersen bana sorunu anlat.''dedi.Hermione yerine oturdu,adamın uzattığı kağıt mendille yüzünü sildi.''Harry'' dedi  ''Evlenmek istiyor.''Sirius bir an durdu ''Ve...''dedi.Hermione ''Oh Sirius!Benimle evlenmek istiyor.Vaftiz oğlun benimle evlenmek istiyor ve...''genç kadın hıçkırıklarla sarsılıyordu sözlerine devam edemedi.Adamın yakışıklı yüzündeki ifade donmuş gibiydi,gözlerine karanlık bir ifade çökmüştü.''Hayır,kaybedemem seni kaybedemem ama Harry o kadar acı çekti onun kalbinin kırılmasına asla izin vermem.Ama o seni mi seviyordu ki?Ben her zaman dost olduğunuzu düşünürdüm.''dedi.Genç kadın ''Bilmiyorum hiç bir şey bilmiyorum.''dedi.Yanındaki adam dönüp ona var gücüyle sarıldı,sanki bu anların gelecekte bir daha yaşanamayacağını anlar gibiydi.

   Hermione önüne döndü ve ''Her şey Harry'nin iyiliği için''dedi.''Sirius onun vaftiz babası ve ben de dostuyum yani dostuydum.''dedi,bu sırada yüzünde acı bir gülümseme vardı.
---------------------------------------------
     Ve en sonunda onlar Bay&Bayan Harry Potter olarak takdim edildiğinde dayanacak gücü kalmamış gibiydi,takatsizce Harry'in koluna dayandı.''Her şeyin bitmesini diliyorum,bu acı bitsin.Lütfen Tanrım!Artık dayanamıyorum.''

    Bir süre sonra tebrikler başladığında biraz daha toplanmış gibiydi ta ki Lupin ve Sirius onların yanına gelene kadar...Bir anda donduğunu hissetti,kolunu kesseler kan akmayacaktı sanki.
     Lupin gelerek''Harry,ne kadar mutlu olduğumu anlatamam.Birbirinize o kadar yakışıyorsunuz ki...''dedi.Daha sonra Hermione ve Harry'e sarıldı.Sirius ise Harry'e ''Mutlu olmanı o kadar çok şey istiyorum ki bunun için her şeyi yaparım biliyorsun.''dedi sıkıca sarıldı.Daha sonra Hermione'ye döndü.O siyah bakışları ruhunu delip geçiyordu sanki.Usulca ''Hermione''dedi.Genç kadının gözleri aniden doldu,ama buna karşı  azapla yanan ruhu ilacını bulmuş gibiydi.Sirius da konuşmasına devam edemeyecek gibiydi,''Hislerimi biliyorsun.''dedi ''Bu genç adamı mutlu etmelisin ama sen de olmalısın,henüz çok gençsin.''dedi.Ve hafifçe sarılıp yanağından öptükten sonra yanlarından ayrıldı.Sirius'un uzaklaşmasını izleyen Harry Hermione'nin ne kadar sarsıldığını farketmemiş gibiydi.''Bugün ne kadar garip.''dedi ''Sanki bir derdi var gibi.''Hermione telaşla''Hayır,bence sana öyle geliyor o da oldukça heyecanlıydı ayrıca senin bu kadar çabuk büyüdüğüne şaşırıyordur.''dedi.Harry''Tabi haklısın Mione haydi düğününde dans etmeyen tek çift biz olmayalım''dedi.Oysa Hermione onunla yürürken her şeyi biliyordu.Sirius'un duygularının farkındaydı,nasıl olmazdı,onunla o kadar çok şey paylaşmışlardı ki.Acıyla onunla yaşadıklarını ve onun son aşkı olacağını düşünürken bir damla yaş daha yanaklarına süzüldü...

[dilosch]

gerçktn farklı bir çift... gayet güzel bir hikaye bence:) Benim hoşuma gitti=)

[masalcı]

heyecanlandım birden çok teşekkür ederim:)beğenmediğiniz yerler olursa söylerseniz daha da geliştirebileceğimi düşünüyorum çünkü dediğim gibi ilk defa denedim:)

[BellaCiao]

evet çok değişik bi çift ama güzel başlamışsın bence.şimdiye kadar bu çifti yazanına ben de rastlamadım.devam devam

[masalcı]

ben sirius&herm çiftini ingilizce olarak okumuştum tabii konu hiçbiriyle aynı değil bir de darkangelın sirius&herm çifti vardı yanılmıyorsam okulda geçiyordu.her neyse aslında ben bunu bi one-shot olarak düşündüm ama  bitirdiktan sonra aklıma bir sürü şey geldi beğenilirse devam da ettirebilirim ne dersiniz?yalnız burada benim için insanların isteği önemli isteyen olursa yazmak da benim için zevk olur yoksa boşa yer almak istemem

[Marissa]

istediğin gibi elbette yazabilirsin inan boşa yer de almazsın(kurallara uyulduğu sürece her yazarın başımızın üstünde yeri var.)

Siriuscum bari burda mutlu olsun yahu birde ayrıntı istiyorum ne zaman çıkmışlar sevgili olmuşlar vs.

Eline sağlık yeni bölümü bekliyorum.

[masalcı]

desteğin için sağol zaten ben de devam edersem o ayrıntılara girmeyi düşünüyorum ama one-shot olarak yazdım başlığa nasıl değiştirebilirim

[Öykücüq]

Güzel olmuş ama üzüldüm, kavuşsalardı keşke. Kavuşmasaşar bire ikisinde biri ölseydi
Ellerine sağlık, daha uzun sirius/hermlerini bekleriz

[Marissa]

desteğin için sağol zaten ben de devam edersem o ayrıntılara girmeyi düşünüyorum ama one-shot olarak yazdım başlığa nasıl değiştirebilirim

çok basit değiştir butonuna bas ve düzelt    .yapamazsanda ben düzeltirim.

[chaos]

sanırım bu çifti türkçe olarak sadece dark'ın hikayede okdum:D sen 2. olacaksın:D anlatımın çok güzel ve akıcı:D hisleri anı falan ii anlatıyorsun:D bir tek önerim var flashback yaşadığımız anları italikle yazarsan daha ayırtedici olur okuyucunun kafası karışmaz:D bu çiftin nasıl başladığını ilk duygularınıda görmek isterim:D eline sağlık:D

[masalcı]

sanırım bu çifti türkçe olarak sadece dark'ın hikayede okdum:D sen 2. olacaksın:D anlatımın çok güzel ve akıcı:D hisleri anı falan ii anlatıyorsun:D bir tek önerim var flashback yaşadığımız anları italikle yazarsan daha ayırtedici olur okuyucunun kafası karışmaz:D bu çiftin nasıl başladığını ilk duygularınıda görmek isterim:D eline sağlık:D

yorumun için teşekkür ederim moral verdin bana ya aslında flashbacki farklı tarzda yazmıştım wordpade de kopyaladıktan sonra değiştirmeyi unutmuşum:( zaten devama karar verdim ve bu konular üzerine eğileceğim umarım doğru dürüst başarırım:

[masalcı]

evet arkadaşlar devam ediyorum:)şimdi bu düğünden sonra en başa dönüyor ve bölüm bölüm niye böyle olduğunu anlamaya çalışıyoruz,umarım beğenirsiniz.
 Bölüm 02
  O gün Yoldaşlık'ta sakin bir hava vardı.Her zamankinin aksine seherbazlar içeriye sinirle girip çıkmıyordu.Aslında şaşılacak kadar az ziyaretçi vardı.
  Bu sırada Hermione üst kattaki odasında yatağında dönüp duruyordu,aslında savaş başladığından beri gördüğü o kabuslardan birinin içindeydi.Bunların hepsi istisnasız Hermione'nin sevdiklerinin ölümüyle sonuçlanıyordu.Genç kadın yatağında sıçradı,göğsünü tutarak hafifçe doğruldu ve komidindeki suyu alarak içti,biraz sakinleşmiş gibiydi.Başını yastığına geri koyduğunda beyni otomatik olarak düşünmeye başlamıştı.Buraya gerçek manada yerleştikleri günü dün gibi hatırlıyordu.Tabii  daha önce buraya yaz tatillerinde gelmişlerdi ,ancak bu defa farklıydı.Okulu bitirmişlerdi,18 yaşındaydılar ve artık resmen Yoldaşlık için çalışmaya başlamışlardı.Bu görev için çok istekli,sabırsızdılar ve sonunda bunun çok zor bir iş olduğunu anladılar.Canla başla çalışıyorlar,Ölümyiyenlerin karşısında duruyorlardı.Büyücü dünyası çok karışıktı.İnsanlar artık neye kime güveneceklerini bilemiyorlardı.En yakınları bile Imperius Laneti altında kalınca onlara öyle zararlar veriyorlardı ki...Ortamda tam bir kaos vardı ve Yoldaşlık tüm gücüyle bunu engellemeye çalışıyordu.Her gün ayrı çatışmalar oluyordu.İşte böyle bir ortam içinde günün biraz daha sakin geçmesi ya da Hermione'nin o gün görevinin olmaması ona çok iyi gelmişti.Yatmaktan sıkılınca gerinerek doğruldu ve hazırlanarak aşağıya indi.
  Mutfağa girdiğinde içeride Harry ve Ron vardı.Harry kahve içiyor,Ron ise gazete  okuyordu.Hermione kapıdan girince ikisi de ona baktı, gülümseyerek ''Günaydın'' dediler.Hermione de ''Günaydın''diyerek ikisinin de yanağına birer öpücük kondurdu.Bu artık bir alışkanlık olmuştu.Üçü de birbirlerini kaybetmekten korkuyordu.8 yıldır birbirlerinin en yakını olmuşlardı,bu dostluk onlar için çok değerliydi.
  Hermione de kahvesini alarak yerine oturdu.Ron kafasını gazeteden kaldırarak Harry'e ''Sen okumuyor musun?''dedi.Harry ''Hep aynı şeyler Ron.Bu felaketleri görmekten yoruldum artık.Ne olacaksa olsun.''dedi.Hermione tedirginlikle Harry'e baktı.Bir zamanların ''Sağ Kalan Çocuk''u artık büyümüş,genç bir adam olmuştu.Ancak o yeşil gözleri değişmemişti.Sevdiği zaman tatlı bir canlılıkla parıldayan,kızdığında yeşil bir ölümü andıran gözleri...Harry Hermione'nin tedirginliğini farkedince,rahatsızca yerinde kıpırdandı.Ancak o ağzını açamadan içeriye Remus ve Sirius girmişti.Hararetle tartışıyorlardı.En son Sirius'un ''Kimseye bir zarar gelmesini istemiyorum.Bence daha deneyimli biri gelmeli.Böyle bir görevde başkasına bebek bakıcılığı yapmak istemiyorum.''dediğini işittiler.Tam mutfağa girerken Remus ''Hadi,yapma!Kızgınlığından böyle diyorsun.Hem o...''dedi ve sözü yarım kaldı.Mutfaktakilerin üçü de gözlerini ona dikmişlerdi.Ron heyecanla ''Ne oluyor?''diye sordu.Harry ve Hermione ise Sirius'un sinirli olduğunu anlamışlar ve temkinli davranıyorlardı.Sirius ''Her neyse ben odama çıkıyorum,hepinize iyi günler.''dedi.
  Remus da masaya oturdu.Kendi önüne bir gazete çekti,ancak okumadığı her halinden belliydi,önemli bir şeyler düşündüğü sıkıntılı halinden anlaşılıyordu.Bu sırada bir cisimlenme sesi daha duyuldu ve mutfak kapısından içeri Dumbledore girdi.Herkese selam verdikten sonra Hermione'ye döndü,''Seninle acilen görüşmemiz lazım Hermione.Benimle yan odaya gelebilir misin?''dedi.Hermione Harry'e baktı ama onun bir şey bilmediği anlaşılıyordu.Lupin ise kaşlarını çatmıştı.Bunu görünce Hermione onun olayı bildiğini anladı.Bir şey söylemeden yerinden kalktı ve yan odaya geçti.Dumbledore ona bir koltuğu işaret etti.Hermione oturduktan sonra da söze başladı.''Hermione''  dedi ''Sen ve görevlendirdiğim başka bir ajanımız Blackmoor Ovası'na gideceksiniz.Orada -bildiğini tahmin ediyorum-D'Urbevillelerin şatoları var.Voldemort'un yandaşlarının hazırladığı büyük bir saldırının planı bu şatoya saklanmış durumda.Onu ele geçirmenizi ve kopyalayıp bana yollamanızı istiyorum.Bu planların yerini size bildireceğim.Benim daha öncelikli bir işim olduğundan oraya gitmem imkansız.''Hermione başını salladı ve cevabı bildiği halde soruyu sormaktan kendini alamadı ''Kiminle gidiyorum efendim?''.Dumbledore gülümseyerek ''Sirius'la gidiyorsunuz.'' dedi ''Şimdilik yarına hazır olman lazım.Başka bir şey lazım olursa haber veririm.''
  Hermione mutfağa dönerken kafası karışıktı.Görevi düşünmekten değildi bu neden onu Sirius'un istemediğini düşünüyordu.Şimdiye kadar onlar için nasıl bir sorun oluşturmuştu ki?Daima onlara yararlı olmuştu.Zekasını,cesaretini ve gücünü sonuna kadar harcamıştı,şimdi bütün bunların karşılığı ''bebek'' olarak adlandırılmak olmuştu,kendini ihanete uğramış gibi hissediyordu.Sirius daima ona ve zekasına güvendiğini belirtmiş,pek çok zaman onun cesaretini arttırmıştı.
  Mutfağa girdiğinde bakışlardan Lupin'in Harry ve Ron'a olanları anlattığını anlamıştı.Sessizce yerine geçti.Bir yandan içinden onun yüzünden ne kadar kötü bir duruma düştüğünü anlamış olduklarını düşünüyordu.Şimdi herkes Sirius'un itiraz sebebini biliyordu,belki de gerçekten onun yanılmadığını düşünüyorlardı.Lupin rahatsızca kıpırdanarak konuşmaya başladı ''Hermione Dumbledore'un seninle konuştuğu konuyu biliyorum.Sirius'un itirazını kişisel olarak almamalısın.O sadece biraz daha deneyimli birinin gelmesinin uygun olduğunu düşünüyordu.Seni kırmak istemez,bilirsin.''dedi.Hermione sessizce ''Haklısın.''dedi.Gözlerine dolan yaşlar konuşmasına engel oluyordu,kendini aşağılanmış gibi hissediyordu,ama herkesin içinde ağlaması onu daha da kötü bir duruma sokacaktı.Ayağa kalktı.Harry'e bakarak ''Ben yukarı çıkarak Şahgaga'nın iksirini versem iyi olacak.''dedi.Harry cevap veremeden de dışarı çıktı,çabucak üst kata çıkarak,küçük odaya girdi.Şahgaga yaralandığı için ona iksir veriyorlardı,onu bulmaya çalışırken içeri Harry'nin girdiğini duyumsadı.Harry yavaşça ilerleyip omuzlarından tutarak onu kendine çevirdi.''Ah Hermione gözlerin kızarmış.İyi misin?Lütfen kötü şeyler düşünme senin düşündüğünün aksine sen bu yoldaşlıktaki insanlar için çok yararlısın.Hem o muhteşem yeteneklerin olmasa bile varlığın bana yeter,lütfen seni böyle üzgün görmek istemiyorum.Sen benim bu deliliklere katlanmama neden olan en önemli insanlardan birisin.Her zaman yüzünde o muhteşem gülümsemen olmalı.''göz kırparak devam etti ''Hem duyduğuma göre ağlamak kadınların yüz çizgilerinin en az bir kaç yıl erken oluşmasına neden oluyormuş.''Hermione dayanamayıp güldü,onun ellerini iterken''Aptal o kırışıklıklar çok umrumda sanki.''dedi ''Benim tek umursadığım şey şu anda bu savaştan sağ salim kurtulmamız.''Harry ''Bunu düşünme.'' yalan olduğunu bildiği halde devam etti ''Hepimiz kurtulacağız ve ileride bu günleri gülerek anacağız.Sen yine Ron'la bana yaptığımız saçmalıklar yüzünden kızacaksın.''Hermione'nin gözlerinden yaşlar aktığını görünce onu kendine çekti ve sıkıca sarıldı.Hermione de dayanamayıp ona sımsıkı tutunmuştu ne olursa olsun bu genç adam ona güven veriyordu ve daima da verecekti.Onlar böyle sarılırken içeriye Sirius girdi,onları böyle görünce kaşlarını çattı,hafifçe öksürerek ''Bir işiniz yoksa Şahgaga'nın iksirini alacaktım''dedi.Harry yavaşça geri çekildi,Hermione'ye ''Konuştuklarımızı unutma.''dedi.Sirius'un omzuna hafifçe vurarak odadan çıktı.Hermione ve Sirius şimdi konuşmadan birbirlerine bakıyorlardı.Sirius gergince ''İksiri alabilir miyim?''dedi.Hermione ''Aslında bunu yapmana gerek yok.Çünkü ben şimdi yukarı çıkıyorum ve zaten ona iksirini verecektim.'' cevabını verdikten sonra raftan iksiri alarak odadan çıktı.Sirius hafifçe kaşlarını çattı ,vaftiz oğluyla Hermione arasındaki olası bir ilişkiyi düşünüyordu,ikisi de gençti.Harry her zaman duygularıyla hareket eden biri olmuştu.Açıkçası Hermione'nin de çocuk halinden eser kalmıştı.Çok hoş bir genç kadın olmuştu.Kahverengi saçları büyük dalgalar halinde omuzlarına düşüyor,kahverengi gözleri daima tatlı bir ışıkla yanıyordu.Birden bunları düşünmesinin ne kadar saçma olduğunu farketti.Acaba Hermione'nin gözleri niye kızarmıştı,sonra aklına gidecekleri görev geldi,içinden lanet okumak geldi,bu göreve yalnz gitse bile daha iyiydi.Ona bir zarar gelince çekeceği vicdan azabını düşündü,daha sonra niye böyle tepki verdiğini anlamaya çalıştı.Şu savaş kişilerden daha önemliydi.Ama Harry için Hermione oldukça önemli bu yüzden böyle telaşlanıyorum diyerek kendini avutmaya çalıştı.Bu odanın ona sıkıntı verdiğini düşünerek dışarı çıktı.Ama hayat Sirius'a niye böyle düşündüğünü çok yakında öğretmeye başlayacaktı.

[Öykücüq]

Siriusla Hermin ilk bölümdeki noktaya nasıl geldiklerini anlatman güzel ve güzel de bir bölüm olmuş ama hikayenin sonunu biliyoruz sonuçta. ilişkilerinin ilerlemesini anlattıktan sonra ilk bölümüm devamını da yazarsan çok güzel olur, ellerine sağlık

[dilosch]

çok hoş ya cidden güzel olmuş yani=)