Dağların arasından sesleniyor birileri. Kim olduğu umurumda bile değil. Gülümsetiyor beni. Günlerdir alkole alışmış bedenimi diriltiyor. On bin litre kafein almışım. Dimdik duruyorum. Sırtım parçalanıyor. Kanatlarım ! Ah, benim güzel kahve rengi kanatlarım. Gün ışığında parlıyorlar. Çırpmak istiyorum onları ! Hissetmek istiyorum ! Ama hayır ... gitmeyin ... dökülmeyin yere ...
Hey ! Gene benim şarkım mı çalıyor ? Uzaklardan geliyor sanki sesi. Hadi ama, gene bana onu hatırlattırma. O hiç olmamışlığı yaşamak zorunda. Yatağımda bıraktığı izlerle, evimde gezinen ayaklarının haritasıyla o hiç olmamıştı. Öpmemiştim sanırım onu. Öpmüş müydüm yoksa ? Öpmediysem, ağzımda ki tat neden bana onu hatırlatıyor ? Şarkıyı kapatabilir mi birileri ? Gözlerim doluyor gene.
Kafam karışık.
Önümde yol yok.
Her taraf karanlık.
Yorumsuzluğa yorum getirmeye çalışan bünyem yorgun ...
...................................................................................
" Yok ettiği benliklerimi hissetmeyi seviyorum. Gözlerimde yaş varken, gözüme kaçmasını seviyorum. "
Süper ya..."Şarkıyı kapatabilir mi birileri ? Gözlerim doluyor gene"
Burayı çok sevdim!! Bende yandakilere aynen böyle bağırmıştım birkeresinde çünkü Fd-BoşDers şarkısını çalıyorlardı, ve yazılım berbat geçmişti üzerine bi de kalp kırıklığı...=))"Yorumsuzluğa yorum getirmeye çalışan bünyem yorgun ... "
Çok güzel bi söz 
Süper olmuş baştan başa... Ne zamandır "Arna Öyküleri"ne girip girip çıkıyodum "umarım bir şeyler yazmıştır diyerek ve nihayet... =)) Evet benım söyleyebılcegım baska bır sey kalmamıs...
Tekrar Ellerıne saglık Arna...
