Sarıp Uyusak Bedenlerimizi ?

[Arna Belorn]

Dün okudum bugün yorum yapim
"Çünkü artık kendimi analiz etmekten o kadar çok korkar oldum ki, bu işi uykuya ve rüyalara bırakıyorum bu işi uykuya ve rüyalara bırakıyorum"
 Gariptirki tamda yeni bir yazımın ardından senin yeni bir yazınla karşılaştım ve bu cümle dikkatimi çekti çünkü aynısını bende yazdım... Ne bu bilmiyorum gözlerim bana oyun oynuyor dedim birkez daha okudum... Ayn aynı! Sen kendini bırakıyorsun ben başkasını... her neyse, bu konuya takılmamın nedeni yeni bi kitapta kendimi ve tamamen benim cümlelerimi barındırıyor olmasıydı, çok şaşırmıştım birazda kıskandım çünkü o kitap benimkiler dağınık sayfalar... bu kadar benzerlik pes dedirtti o yüzden her okuduğuma dikkat ediyorum, hayat beni bana kanıtlamaya uğraşıyor sanırım... (iyi de bana niye anlatıyorsun?!!! diyorsun belkide inan bende bilmiyom yazdım işte..=) )

"Eskiden bana uyandırdığı duyguları hatırlıyorum. Boş bir koridorda, hayali sevgilimin hayali piyanosunun sesinde, tek başıma beyazlar içinde dans etmek gibiydi güneşin batışı. ."
Vay be! Harika çok sevdim bunu!!

"Tamamen çıkartmıştın beni kendinden, bünyenden, kokundan, anılarından. Ben başaramamıştım."

Çıkarmak çok kolayda orada bir uçurum açılıyo karşı kıyıya nasıl ulaşmalıyız onu bulmak zor..

"Arsızdır bedenim, yorulmadı yaşamaktan."
Bu cümle iştee!!!


Başından sonuna çok güzel ...

çok ama çok teşekkürler çok iyi bir yorum ^^

tamamdır ^^ işte en sevdiğim yazı ^^ linkini vercem imzamda o kadar yani(belki de sen bunu okurken çoktan vermişimdir)
Fıratcım canım abim, gerçekten hissederek yazdıysan bunları yazık sana(çünkü ben bazen hissederek yazmam, aklıma gelen bi cümleden koca bi yazı çıkıverir bkz. yeni serim) ama imzandaki yazı çok hoş, umarım gerçekten güzel şeyler yaşıyosundur çünkü ben seni seviyorum gerçekten
aman ya her seferinde saptırıyorum. kesinlikle en sevdiğim yazın bu, ilk üye olduğum zamanlarda (alaiyekedish zamanlarında, bilmem hatırlar mısın?) "muhteşem muhteşem" yazıyodum, bütün o muhteşem yorumlarını bu yazı için stoklayabilirsin, çünkü bu gerçekten bir üst kulvara geçiş niteliğinde
öeh amma uzun yazdım ama yaz yaz söliceklerim bitmiyo. ben de söylüyorum bazen "Keşke birlikte bulabilseydik bu labirentten çıkışı." diye ama abim, olmuyo ki naaparsın. brakıp gidiyo ve bu duygudan, geri isteme, tekrar yaşama duygusu bir süre sonra yerini nefrete bırakıyo, bunu bilebilecek kadar çok şey yaşadım. umarım hüzün kısmısı da, nefret kısmısı da kısa sürer, çünkü bunlar insanı çok yıpratan şeyler... ve ben bunları yaşamaktan hiç hoşlanmıyorum tabiki senin gibi çok sevdiğim ve örnek aldığım bi insanın yaşamsı da hiç mutlu etmez
dediğim gibi, bütün muhteşem stoklarını bu yazı için saklayabilirsin, o kadar güzel yani

çok ama çok teşekkür ederim !

muhteşem bir yorum ^^

söylediklerimin hepsini yaşadım bu sefer evet. ve söylenenlerin yarısı zaten gerçek hayatta ona söylenmiş kelimelerden alıntı yapıldı. ama o kadar yoğun mu yaşadım ? sanırım hayır o kadar yoğun değildi.

çok teşekkürler.

[+cloe and rub+]

umutsuz vaka dikkat ettim de -gerçi dikkat edilmeyecek gibi değil- yazılarında mutlaka ama mutlaka birşeyleri sorguluyor, birşeylerden yakınıyorsun.yahu arna abi bir kere de şöyle ruh halin karmaşıklıklar içinde olmasın, neşeli, mutlu ol herneyse yazıda en beğendiğim cümle nedense şuydu:
Kargaların çığlıkları arasında, boktan gerçeklikle yüzleşiyorum

bir de:
Hiçbir zaman kesişmeyen çizgilerin doğrultusunda yürüyoruz. Hiçbir zaman kesişmeyecek olan göz yaşları akıtıyoruz toprağa
burada her ne kadar tam olarak neden bahsettiğini anlayamasam da hoşuma gitti

[Arna Belorn]

umutsuz vaka dikkat ettim de -gerçi dikkat edilmeyecek gibi değil- yazılarında mutlaka ama mutlaka birşeyleri sorguluyor, birşeylerden yakınıyorsun.yahu arna abi bir kere de şöyle ruh halin karmaşıklıklar içinde olmasın, neşeli, mutlu ol herneyse yazıda en beğendiğim cümle nedense şuydu:
Kargaların çığlıkları arasında, boktan gerçeklikle yüzleşiyorum

bir de:
Hiçbir zaman kesişmeyen çizgilerin doğrultusunda yürüyoruz. Hiçbir zaman kesişmeyecek olan göz yaşları akıtıyoruz toprağa
burada her ne kadar tam olarak neden bahsettiğini anlayamasam da hoşuma gitti

" bir sorun olmadan, bir sanat olmaz. " demişler

Sorgulayacağım elbet Neşeli şeylerde yazıyorum ama öykülerde sadece Ama genel de hüzün benim baş tacım

Çok saol yorumun için =)

[inferius]

Gözlerimi kapatıyorum bir anlığına. Düşünmek ve anlamak için zaman vermek istiyorum kendime.Anıları düşünüyorum her zamanki gibi.
Düşünmek ve anlamak bazen canını yakıyo insanın ya özellikle ben anılara daldım mı ... öle işte.

Çünkü artık kendimi analiz etmekten o kadar çok korkar oldum ki, bu işi uykuya ve rüyalara bırakıyorum. Artık bilinçaltımın, yapmak istediklerimin, sadece uykuda özgürce çığlık atmasına izin veriyorum. Ya da artık sadece uyumak istiyorum uzun süreler boyunca.
Bende bende uyumak istiyorum hatta günlerce hiç kalkmadan bana kalsa ben uyurum da annem >.< uyuyan insalara karşı bi antipatisi var uyandırıyo hep >.<

Bazen güneşin batışını izliyorum. Tek başıma. Kuşları da sayarsam, oldukça kalabalığım
Bende bilgisayarda masa üstünü izliyorum tek başına aslında masa üstündeki dosyaları sayarsam bende yanlız değilim.Ben terketmeyen seven dosyalarım var benim iyi oldu bunu anladığım silmiycem hiç birini bundan sonra . Ve evet kabul sadece kendimi kandırıyorum bende. Şimdi güneş batımından sonra benim söylediğim baya bi saçma oldu kabul ama Almanyada pek güneş olmadığından batışınıda izleyemiyorum haliyle bide dışarı çıkmayı ısrarla reddettiğimden dolayı olsa gerek.

Neleri kaybettim ?
Ya neden yazında her soruda durup önce bi kendim cevap veriyorum ki anlamıyorum bunu bu soruyada kaybettiklerimi tek tek sayamaya kalkınca yazıdan koptum baştan okudum sonra. Bunu neden yazıyorum buraya onuda bilmiyorum gerçi ya neyse.

Kendi hatam yüzünden seni kaybettim. Seni bekleyişlerimi hatırlıyorum. Sonsuz döngülerimin esiri oluşlarımı, yeşilin içinde kaybolumu, çalan her kapıda koşuşlarımı ..
Hah! işte kendimi bulduğum bi cümle daha

Kaldırmıyor bedenim terk edişleri. Hıçkırıklarım kurtarmıyor ya da yok etmiyor anılarımı. Her güneşin doğuşunu izlemeye ant içmiş beynim, batışları unutamıyor. Kaybettiği insanların hesabını yapıp duruyor gece ve gündüz. Nereye gittiklerini merak ediyor. Onlara saplantılı bir şekilde takılı kalıyor. Çünkü büyüyor kıtalar içimde. Kusamadığım, gözyaşlarımla atamadığım kıtalar. Bir başka beden, bir baka ruh su serpiyor eskimiş düşüncelerime bir süreliğine. Sonra hatırlıyorum nereye gittiğini yolun. Yolların aslında gerçekten nereye gittiğini o zaman hatırlıyorum.
>.< ben kendimi anlayamıyorum pek ama senin yazıların da kendimi buluyorum hepsinde değil tabikide de çoğunda   ama bu yazında mesela tam olarak kendimi gördüm ben bikaç cümle hariç tabi

Diğer yazıların gibi buda çok güzel.Yorum konusunda beceriksizimdir o yüzden pek yorum yapmak istemiyorum yazılara okumakla yetiniyorum genelde çok güzel olmuş ... demekten başka bişey diyemem cümle kurmakta hissettiklerimi yazmakta beceriksizimdir.Sanırım şimdiye kadar yaptığım en uzun yorumumsuydu bu ve sanırım sanırım bile değil aslında saçmaldım hala saçmalıyorum neyse görüntü kirliliği için özür dilerim ben ve tekrar söyliyeyim yazın yine ve yine çok güzel ayrıca sağol  ^^,

[Ginevra]

Yorumuma gecmeden önce birsey sorucam bu bölümdeki konularin hepsi niye sana ait 
böyle uzun, anlamli yazilari okumaya kalkismam genelde, anlamam rezil olurum diye ama bu kolay anlasilir ve okumaya deger bir yaziydi
Böyle yazilar görünce iste Türkce bu diyorum ve "normal" Türkcemizi özledigimi anliyorum
neyse icerige gelince, kendimde arada siir su bu zampurt zumpurt birseyler yazdigim icin önce insanin böyle bir ruh haline getirilmis olmasi biliyorum
Seni bu anladigim kadariyla depresif, isyankar ruh haline her kim getirmisse baya bir etkili yapmis sanirim
Bu satirlari yazarken onu düsündügünü tahmin ediyorum 
Simdi bir kac alinti yapicam

Slyatlara bakıp, “ Neler yaşamışız ama gene birlikteyiz “ diyebilseydik.

bu cok etkiledi beni ya aklima bazi seyler geldi 

ben her zaman seni seviyor olacağım, dün, bugün ve yarın. Daima, seninle, sensizlikte … "

bu cokmu iddiali olmus ne bilemiyorum ama böyle birsey mümkünmü, belki hic tam anlamiyla asik olmadigim icin anlamiyorum ama bir insana nasil bu kadar asik olunur ya
eline, yüregine saglik.....

[derhavril]

Kaldırmıyor bedenim terk edişleri. Hıçkırıklarım kurtarmıyor ya da yok etmiyor anılarımı.

hele de iyice yoğunlaşınca,apaçık ortaya çıkıyor herşey..,bir cümle herşeyimi anlatıyor sanki

Hiçbir zaman kesişmeyen çizgilerin doğrultusunda yürüyoruz. Hiçbir zaman kesişmeyecek olan göz yaşları akıtıyoruz toprağa

ve bir cümle daha...

Kıtalar var içimde. Kocamanlar ve her geçen saniye büyüyorlar. Karanlıktan doğan ışığın yanılsaması kadar güzel, çığlıklarım kadar acı verici kıtalar doldurdu dört bir yanımı. Gözlerimi kapatmam ya da açmam işe yaramıyor artık. Kargaların çığlıkları arasında , boktan gerçeklikle yüzleşiyorum. İçten içe, ölümü kabullenmeye çalışıyorum.. 

ama zorlanıyorum....

.....

ellerine sağık Fırat abi
bu yazın diğerlerinki kadar güzel-hatta en iyisi bile- 

umutsuz vaka dikkat ettim de -gerçi dikkat edilmeyecek gibi değil- yazılarında mutlaka ama mutlaka birşeyleri sorguluyor, birşeylerden yakınıyorsun.yahu arna abi bir kere de şöyle ruh halin karmaşıklıklar içinde olmasın, neşeli, mutlu ol herneyse yazıda en beğendiğim cümle nedense şuydu:
Kargaların çığlıkları arasında, boktan gerçeklikle yüzleşiyorum

bir de:
Hiçbir zaman kesişmeyen çizgilerin doğrultusunda yürüyoruz. Hiçbir zaman kesişmeyecek olan göz yaşları akıtıyoruz toprağa
burada her ne kadar tam olarak neden bahsettiğini anlayamasam da hoşuma gitti

" bir sorun olmadan, bir sanat olmaz. " demişler

Sorgulayacağım elbet Neşeli şeylerde yazıyorum ama öykülerde sadece Ama genel de hüzün benim baş tacım

Çok saol yorumun için =)

bazen diyorum ki sana Hüzün Prensi fln diyelim ha?   

[Pena]

Anathema - Angelica çalıyordu,sanırım bu halımı anlatmaya yeter ..

Belki belki.. Belki ..

Müthiş olmuş bu.

[_starlight_]

okurken nerden geldi bu yazı diye düşündüm. sanki biliyordum bunu bir gün okuyacağımı. ve ne zaman okumak istersin deseler şu an olurdu sanırım. bilmiyorum, sandığımdan fazla hissettim sanırım yazıyı. kendi içimde çelişmeme sebep oluyordu hep yazıların, çeliştim yine ama biliyordum bu sefer kim olduğumu, onun kim olduğunu... yazıyı hiç yorumlamamışım gibi oldu, benim için anlamlı bir yorum oldu ama

Arsızdır bedenim, yorulmadı yaşamaktan.

[Arna Belorn]

Gözlerimi kapatıyorum bir anlığına. Düşünmek ve anlamak için zaman vermek istiyorum kendime.Anıları düşünüyorum her zamanki gibi.
Düşünmek ve anlamak bazen canını yakıyo insanın ya özellikle ben anılara daldım mı ... öle işte.

Çünkü artık kendimi analiz etmekten o kadar çok korkar oldum ki, bu işi uykuya ve rüyalara bırakıyorum. Artık bilinçaltımın, yapmak istediklerimin, sadece uykuda özgürce çığlık atmasına izin veriyorum. Ya da artık sadece uyumak istiyorum uzun süreler boyunca.
Bende bende uyumak istiyorum hatta günlerce hiç kalkmadan bana kalsa ben uyurum da annem >.< uyuyan insalara karşı bi antipatisi var uyandırıyo hep >.<

Bazen güneşin batışını izliyorum. Tek başıma. Kuşları da sayarsam, oldukça kalabalığım
Bende bilgisayarda masa üstünü izliyorum tek başına aslında masa üstündeki dosyaları sayarsam bende yanlız değilim.Ben terketmeyen seven dosyalarım var benim iyi oldu bunu anladığım silmiycem hiç birini bundan sonra . Ve evet kabul sadece kendimi kandırıyorum bende. Şimdi güneş batımından sonra benim söylediğim baya bi saçma oldu kabul ama Almanyada pek güneş olmadığından batışınıda izleyemiyorum haliyle bide dışarı çıkmayı ısrarla reddettiğimden dolayı olsa gerek.

Neleri kaybettim ?
Ya neden yazında her soruda durup önce bi kendim cevap veriyorum ki anlamıyorum bunu bu soruyada kaybettiklerimi tek tek sayamaya kalkınca yazıdan koptum baştan okudum sonra. Bunu neden yazıyorum buraya onuda bilmiyorum gerçi ya neyse.

Kendi hatam yüzünden seni kaybettim. Seni bekleyişlerimi hatırlıyorum. Sonsuz döngülerimin esiri oluşlarımı, yeşilin içinde kaybolumu, çalan her kapıda koşuşlarımı ..
Hah! işte kendimi bulduğum bi cümle daha

Kaldırmıyor bedenim terk edişleri. Hıçkırıklarım kurtarmıyor ya da yok etmiyor anılarımı. Her güneşin doğuşunu izlemeye ant içmiş beynim, batışları unutamıyor. Kaybettiği insanların hesabını yapıp duruyor gece ve gündüz. Nereye gittiklerini merak ediyor. Onlara saplantılı bir şekilde takılı kalıyor. Çünkü büyüyor kıtalar içimde. Kusamadığım, gözyaşlarımla atamadığım kıtalar. Bir başka beden, bir baka ruh su serpiyor eskimiş düşüncelerime bir süreliğine. Sonra hatırlıyorum nereye gittiğini yolun. Yolların aslında gerçekten nereye gittiğini o zaman hatırlıyorum.
>.< ben kendimi anlayamıyorum pek ama senin yazıların da kendimi buluyorum hepsinde değil tabikide de çoğunda   ama bu yazında mesela tam olarak kendimi gördüm ben bikaç cümle hariç tabi

Diğer yazıların gibi buda çok güzel.Yorum konusunda beceriksizimdir o yüzden pek yorum yapmak istemiyorum yazılara okumakla yetiniyorum genelde çok güzel olmuş ... demekten başka bişey diyemem cümle kurmakta hissettiklerimi yazmakta beceriksizimdir.Sanırım şimdiye kadar yaptığım en uzun yorumumsuydu bu ve sanırım sanırım bile değil aslında saçmaldım hala saçmalıyorum neyse görüntü kirliliği için özür dilerim ben ve tekrar söyliyeyim yazın yine ve yine çok güzel ayrıca sağol  ^^,

Çok çok çok hoş bir yorumdu bu. Gerçekten çok teşekkür ederim okuduğun ve bu kadar değer verip güzel bir yorum yaptığın için ^^

Yorumuma gecmeden önce birsey sorucam bu bölümdeki konularin hepsi niye sana ait 
böyle uzun, anlamli yazilari okumaya kalkismam genelde, anlamam rezil olurum diye ama bu kolay anlasilir ve okumaya deger bir yaziydi
Böyle yazilar görünce iste Türkce bu diyorum ve "normal" Türkcemizi özledigimi anliyorum
neyse icerige gelince, kendimde arada siir su bu zampurt zumpurt birseyler yazdigim icin önce insanin böyle bir ruh haline getirilmis olmasi biliyorum
Seni bu anladigim kadariyla depresif, isyankar ruh haline her kim getirmisse baya bir etkili yapmis sanirim
Bu satirlari yazarken onu düsündügünü tahmin ediyorum 
Simdi bir kac alinti yapicam

Slyatlara bakıp, “ Neler yaşamışız ama gene birlikteyiz “ diyebilseydik.

bu cok etkiledi beni ya aklima bazi seyler geldi 

ben her zaman seni seviyor olacağım, dün, bugün ve yarın. Daima, seninle, sensizlikte … "

bu cokmu iddiali olmus ne bilemiyorum ama böyle birsey mümkünmü, belki hic tam anlamiyla asik olmadigim icin anlamiyorum ama bir insana nasil bu kadar asik olunur ya
eline, yüregine saglik.....

Şöyle bir şey var, yazıları okurken benim yaşadığımı ya da yazarken o ruh hali içinde olduğumu düşünmeni istemem. Ben bir yazar olabilirim fakat yazdığım her şeyi hissetmek ya da yaşamak zorunda değilim. Elbette ki yaşadıklarımdan yola çıkarak yazacağım fakat bunu yazarken iki göz iki çeşme falan değildim.

Yorumunu beğendim gerçekten. Teşekkür ederim. Öbür yazıları da okursun umarım ki.

Kaldırmıyor bedenim terk edişleri. Hıçkırıklarım kurtarmıyor ya da yok etmiyor anılarımı.

hele de iyice yoğunlaşınca,apaçık ortaya çıkıyor herşey..,bir cümle herşeyimi anlatıyor sanki

Hiçbir zaman kesişmeyen çizgilerin doğrultusunda yürüyoruz. Hiçbir zaman kesişmeyecek olan göz yaşları akıtıyoruz toprağa

ve bir cümle daha...

Kıtalar var içimde. Kocamanlar ve her geçen saniye büyüyorlar. Karanlıktan doğan ışığın yanılsaması kadar güzel, çığlıklarım kadar acı verici kıtalar doldurdu dört bir yanımı. Gözlerimi kapatmam ya da açmam işe yaramıyor artık. Kargaların çığlıkları arasında , boktan gerçeklikle yüzleşiyorum. İçten içe, ölümü kabullenmeye çalışıyorum.. 

ama zorlanıyorum....

.....

ellerine sağık Fırat abi
bu yazın diğerlerinki kadar güzel-hatta en iyisi bile- 

umutsuz vaka dikkat ettim de -gerçi dikkat edilmeyecek gibi değil- yazılarında mutlaka ama mutlaka birşeyleri sorguluyor, birşeylerden yakınıyorsun.yahu arna abi bir kere de şöyle ruh halin karmaşıklıklar içinde olmasın, neşeli, mutlu ol herneyse yazıda en beğendiğim cümle nedense şuydu:
Kargaların çığlıkları arasında, boktan gerçeklikle yüzleşiyorum

bir de:
Hiçbir zaman kesişmeyen çizgilerin doğrultusunda yürüyoruz. Hiçbir zaman kesişmeyecek olan göz yaşları akıtıyoruz toprağa
burada her ne kadar tam olarak neden bahsettiğini anlayamasam da hoşuma gitti

" bir sorun olmadan, bir sanat olmaz. " demişler

Sorgulayacağım elbet Neşeli şeylerde yazıyorum ama öykülerde sadece Ama genel de hüzün benim baş tacım

Çok saol yorumun için =)

bazen diyorum ki sana Hüzün Prensi fln diyelim ha?   

çok çok çok teşekkürler okuduğun ve yorum yaptığın için ^^

ve olabilir hüzünü bu kadar çok severken ve onu bu kadar çok kullanırken neden olmasın ki ?

Anathema - Angelica çalıyordu,sanırım bu halımı anlatmaya yeter ..

Belki belki.. Belki ..

Müthiş olmuş bu.

uh ...

evet oldukça başarılı oldu halini tahmin edebilmem için ..

çok teşekkürler okuduğun için =)

okurken nerden geldi bu yazı diye düşündüm. sanki biliyordum bunu bir gün okuyacağımı. ve ne zaman okumak istersin deseler şu an olurdu sanırım. bilmiyorum, sandığımdan fazla hissettim sanırım yazıyı. kendi içimde çelişmeme sebep oluyordu hep yazıların, çeliştim yine ama biliyordum bu sefer kim olduğumu, onun kim olduğunu... yazıyı hiç yorumlamamışım gibi oldu, benim için anlamlı bir yorum oldu ama

Arsızdır bedenim, yorulmadı yaşamaktan.

bu yorumda benim için anlamlı oldu ^^

çok ama çok teşekkürler

[Rüya]

Diyorum ki bazen...Nefes almak, nefes vermek, okumak, okutmak, yazmak, gülmek, eğlenmek, üzülmek, ağlamak ve bir de aşık olmak... Tüm bu eylemler benimle bir bütün oluşturmuş ki hiç birinden vazgeçemiyorum...

Yalnız kalmak garip bir duygu... Kimine göre ölüm kadar kurtuluş kimine göre de ölüm kadar kaçış, kayboluş... İnsan düşüncelerine esir oluyor... Düşüncelerini kendine esir etmektense onun boşluğunda kayboluyor.. Düşünürken kendini boşluğun en derininde hissediyor.. Hatta lanet bile edebiliyor, varlığına küfredebiliyor... Saatlerce gözleri dalıp yok olabiliyor... Kurtuluş bir an olsun aklına gelmeyebiliyor.. Sadece unutuyor ve unutuluyor..

Engel olsun istiyoruz uykuların bazı şeylere.. Uyumak istiyoruz sadece.. Unutmak ve düşünmemek.. Uykuyla bile kafa tutamıyoruz.. Bizi yenmesine gönüllüce izin veriyoruz.. Ona direnemiyoruz... Gerçekten zayıfız.. Gerçekten yeniliyoruz..

Aşk ve yalnızlık... Bir beden arıyoruz.. Bütünleşmek ve doyasıya yaşamak... Ah aşkı doyasıya ve derinlere kadar yaşamak istiyoruz... Belki de kaybolmak istiyoruz.. En azından yaşamak istiyoruz...

Gerçekten kayboldum sanırım yazınla.. Ve gerçekten yaşadım sanırım... Aşka inanmak.. Eh biraz aptalca geliyor artık bana... Yaşamak ve aşk.. keşke farklı kefelere koyabilseydim.. Her neyse sorun bundan ibaret değil.. Aşkı yalnız yaşamak çok daha acı verici.. (: Ellerine sağlık.. Yaşattığın için ..

[Dan/canan15]

harik olmuş ya tek kelimeyle süpersin

[dora_mien]

Yalan söylese de sözlerim, kalbim kıvranıp dursa da köşede, gölgem küsse de artık bana, ay uğramaz olsa da camıma, rüzgar esmese de saçlarımın arasından, kumlar yok olsa da, batsa da bütün kıtalar okyanuslara, kaybetsem de seni binlerce kere daha, aşk, seni bulsam da binlerce kere daha ilk heyecanla, bıkmayacağım nefes almaktan.

çok sevdim bunu...