Sarıp Uyusak Bedenlerimizi ?

[Arna Belorn]

Gözlerimi kapatıyorum bir anlığına. Düşünmek ve anlamak için zaman vermek istiyorum kendime. Anıları düşünüyorum her zamanki gibi. Ve yine her zaman ki gibi nerede küçük uzayımdan çıkmış olduğumu anlamaya çalışıyorum. Ama kısa sürüyor bu yolculuğum. Çünkü artık kendimi analiz etmekten o kadar çok korkar oldum ki, bu işi uykuya ve rüyalara bırakıyorum. Artık bilinçaltımın, yapmak istediklerimin, sadece uykuda özgürce çığlık atmasına izin veriyorum. Ya da artık sadece uyumak istiyorum uzun süreler boyunca.


Bazen güneşin batışını izliyorum. Tek başıma. Kuşları da sayarsam, oldukça kalabalığım .. kabul sadece kendimi kandırıyorum . Kendi türümden hiç kimse olmadan izliyorum güneşin batışını. Nefret etsem de bu sözcükten, çok depresif gelse de tiksinç bir şekilde, melankoli gibi olsa da gösterişli, “ yalnız “ izliyorum. Eskiden bana uyandırdığı duyguları hatırlıyorum. Boş bir koridorda, hayali sevgilimin hayali piyanosunun sesinde, tek başıma beyazlar içinde dans etmek gibiydi güneşin batışı. . Hem korkutan hem sevdiren, hem ürperten hem sakinleştiren, hem koruyan hem saldıran …  Şimdi, güneşe bakıyorum ve diyorum ki “ Batıyor işte. Hepsi bu.”

Neleri kaybettim ? Seni kaybettim başta. Kendi hatam yüzünden seni kaybettim. Seni bekleyişlerimi hatırlıyorum. Sonsuz döngülerimin esiri oluşlarımı, yeşilin içinde kaybolumu, çalan her kapıda koşuşlarımı ..

Keşke birlikte bulabilseydik bu labirentten çıkışı.

 Slyatlara bakıp, “ Neler yaşamışız ama gene birlikteyiz “ diyebilseydik.  Çünkü biliyorum ki acılarıma geri dönmek istemiyorum. Geleceğe dönmek istemiyorum. Geçmişe dönmek istemiyorum. Sadece şuanı istiyorum. Sadece şuanda senin o sıcak vücuduna dokunup, hayaller kurmak ve güvende olduğumu hissetmek istiyorum. Uyandığımda, yanımda olmanı istiyorum.

“ Lütfen “ demiştim sen giderken ışıklı pencereden “ lütfen kal biraz daha. “ ama senden kalan bir tüydü yalnızca, üzerinde birlikte yürüdüğümüz yolların haritası olan. Tamamen çıkartmıştın beni kendinden, bünyenden, kokundan, anılarından. Ben başaramamıştım. Hala da başaramıyorum seni atmayı. Terime karışmıştı bir kere terin. Ne kadar sevişsem de başkalarıyla susayana kadar, çıkaramıyordum seni içimden.

Belki de bu kadar çok sevişiyordum başka bedenlerle. Çünkü belki de seni arıyordum her yerde.


Sözlerim kalmıştı belki de, boğazıma saplanıp kalmış koca kıtalar gibi. O sözlerde hayatımız vardı, yaşıyorduk orada. Ama kalmıştı boğazımda işte bir şekilde.


Kaldırmıyor bedenim terk edişleri. Hıçkırıklarım kurtarmıyor ya da yok etmiyor anılarımı. Her güneşin doğuşunu izlemeye ant içmiş beynim, batışları unutamıyor. Kaybettiği insanların hesabını yapıp duruyor gece ve gündüz. Nereye gittiklerini merak ediyor. Onlara saplantılı bir şekilde takılı kalıyor. Çünkü büyüyor kıtalar içimde. Kusamadığım, gözyaşlarımla atamadığım kıtalar. Bir başka beden, bir baka ruh su serpiyor eskimiş düşüncelerime bir süreliğine. Sonra hatırlıyorum nereye gittiğini yolun. Yolların aslında gerçekten nereye gittiğini o zaman hatırlıyorum.

Hiçbir zaman kesişmeyen çizgilerin doğrultusunda yürüyoruz. Hiçbir zaman kesişmeyecek olan göz yaşları akıtıyoruz toprağa


Kıtalar var içimde. Kocamanlar ve her geçen saniye büyüyorlar. Karanlıktan doğan ışığın yanılsaması kadar güzel, çığlıklarım kadar acı verici kıtalar doldurdu dört bir yanımı. Gözlerimi kapatmam ya da açmam işe yaramıyor artık. Kargaların çığlıkları arasında , boktan gerçeklikle yüzleşiyorum. İçten içe, ölümü kabullenmeye çalışıyorum.. 

Her ne kadar kendi çıkmazında kaybolmuş bir ruhun çığlıklarını bastırmaya çalışsa da yüzümde ki gülümseme, ben her zaman seni seviyor olacağım, dün, bugün ve yarın. Daima, seninle, sensizlikte …

Yalan söylese de sözlerim, kalbim kıvranıp dursa da köşede, gölgem küsse de artık bana, ay uğramaz olsa da camıma, rüzgar esmese de saçlarımın arasından, kumlar yok olsa da, batsa da bütün kıtalar okyanuslara, kaybetsem de seni binlerce kere daha, aşk, seni bulsam da binlerce kere daha ilk heyecanla, bıkmayacağım nefes almaktan.


Çünkü


Arsızdır bedenim, yorulmadı yaşamaktan.


~~~~~~


Yazarken


A Rush of Blood to the Head - Radiohead

Enter Shikari - Adieu

Cold Water - Damien Rice

Çalıyordu

[Marissa]

Offff be Fırat ne demeli sana bilmem ki yine hesap zamanıydı kendimle .Haklısın bende geçmişi düşünüp hesaplaşmıyorum kendimle acılardan ben de sığınıyorum uykuya.Uyku arkadaşım olmuş benimde.

Yalan söylese de sözlerim, kalbim kıvranıp dursa da köşede, gölgem küsse de artık bana, ay uğramaz olsa da camıma, rüzgar esmese de saçlarımın arasından, kumlar yok olsa da, batsa da bütün kıtalar okyanuslara, kaybetsem de seni binlerce kere daha, aşk, seni bulsam da binlerce kere daha ilk heyecanla, bıkmayacağım nefes almaktan.


Çünkü


Arsızdır bedenim, yorulmadı yaşamaktan.

işte burası işte burada gözlerimden yaşlar sızdı,fark bile etmedim.Verdiğin müzik parçalarını dinlerken okumak kalbimi acıttı.

*Evet daha önce okuduğumda  müthiş demiştim şimdi işte muhteşem diyorum.Sen çok harikasın kardeş biliyorsun değilmi?Ruhun pırıl pırıl,kalbin kırık olsa da halaa sevme kapasiten var.İmrendiriyorsun.Sevdiriyorsun.Kocamannnn bir kucak yolluyorum sana birtanem.

[Herne Peş]

Bazen güneşin batışını izliyorum. Tek başıma. Kuşları da sayarsam, oldukça kalabalığım .. kabul sadece kendimi kandırıyorum . Kendi türümden hiç kimse olmadan izliyorum güneşin batışını. Nefret etsem de bu sözcükten, çok depresif gelse de tiksinç bir şekilde, melankoli gibi olsa da gösterişli, “ yalnız “ izliyorum. Eskiden bana uyandırdığı duyguları hatırlıyorum. Boş bir koridorda, hayali sevgilimin hayali piyanosunun sesinde, tek başıma beyazlar içinde dans etmek gibiydi güneşin batışı. . Hem korkutan hem sevdiren, hem ürperten hem sakinleştiren, hem koruyan hem saldıran …  Şimdi, güneşe bakıyorum ve diyorum ki “ Batıyor işte. Hepsi bu.”

Neleri kaybettim ? Seni kaybettim başta. Kendi hatam yüzünden seni kaybettim. Seni bekleyişlerimi hatırlıyorum. Sonsuz döngülerimin esiri oluşlarımı, yeşilin içinde kaybolumu, çalan her kapıda koşuşlarımı

   Çok çok güzel olmuş çok sevdimm ellerine sağlık çok çok güzel olmuş böyle sürekli çok güzel olmuş diyorum ama söylenecek başka bişey yok harika     

[Fides]

Gözlerimi kapatıyorum bir anlığına. Düşünmek ve anlamak için zaman vermek istiyorum kendime. Anıları düşünüyorum her zamanki gibi. Ve yine her zaman ki gibi nerede küçük uzayımdan çıkmış olduğumu anlamaya çalışıyorum. Ama kısa sürüyor bu yolculuğum. Çünkü artık kendimi analiz etmekten o kadar çok korkar oldum ki, bu işi uykuya ve rüyalara bırakıyorum. Artık bilinçaltımın, yapmak istediklerimin, sadece uykuda özgürce çığlık atmasına izin veriyorum. Ya da artık sadece uyumak istiyorum uzun süreler boyunca
...

Eline sağlık ne diyeyim .. Çok güzel , çok  anlamlı  ama ben en çok ilk paragrafı sevdim.Biraz aynısını yaşadığım için de olabilir tabi . Şuan düşünceler aklıma geliyoer ve ben resmen onları geri itiyorum düşünmeyeceğim diye. Yani epey etkileyici olmuş Eline sağlık yeniden

[Arna Belorn]

Offff be Fırat ne demeli sana bilmem ki yine hesap zamanıydı kendimle .Haklısın bende geçmişi düşünüp hesaplaşmıyorum kendimle acılardan ben de sığınıyorum uykuya.Uyku arkadaşım olmuş benimde.

Yalan söylese de sözlerim, kalbim kıvranıp dursa da köşede, gölgem küsse de artık bana, ay uğramaz olsa da camıma, rüzgar esmese de saçlarımın arasından, kumlar yok olsa da, batsa da bütün kıtalar okyanuslara, kaybetsem de seni binlerce kere daha, aşk, seni bulsam da binlerce kere daha ilk heyecanla, bıkmayacağım nefes almaktan.


Çünkü


Arsızdır bedenim, yorulmadı yaşamaktan.

işte burası işte burada gözlerimden yaşlar sızdı,fark bile etmedim.Verdiğin müzik parçalarını dinlerken okumak kalbimi acıttı.

*Evet daha önce okuduğumda  müthiş demiştim şimdi işte muhteşem diyorum.Sen çok harikasın kardeş biliyorsun değilmi?Ruhun pırıl pırıl,kalbin kırık olsa da halaa sevme kapasiten var.İmrendiriyorsun.Sevdiriyorsun.Kocamannnn bir kucak yolluyorum sana birtanem.

hala sevebiliyor muyum onu bilmiyorum ..

ama çok ama çok teşekkür ederim yorumun için ^^

bu yazının nasıl bir araya geldiğini görmüş oldun

Bazen güneşin batışını izliyorum. Tek başıma. Kuşları da sayarsam, oldukça kalabalığım .. kabul sadece kendimi kandırıyorum . Kendi türümden hiç kimse olmadan izliyorum güneşin batışını. Nefret etsem de bu sözcükten, çok depresif gelse de tiksinç bir şekilde, melankoli gibi olsa da gösterişli, “ yalnız “ izliyorum. Eskiden bana uyandırdığı duyguları hatırlıyorum. Boş bir koridorda, hayali sevgilimin hayali piyanosunun sesinde, tek başıma beyazlar içinde dans etmek gibiydi güneşin batışı. . Hem korkutan hem sevdiren, hem ürperten hem sakinleştiren, hem koruyan hem saldıran …  Şimdi, güneşe bakıyorum ve diyorum ki “ Batıyor işte. Hepsi bu.”

Neleri kaybettim ? Seni kaybettim başta. Kendi hatam yüzünden seni kaybettim. Seni bekleyişlerimi hatırlıyorum. Sonsuz döngülerimin esiri oluşlarımı, yeşilin içinde kaybolumu, çalan her kapıda koşuşlarımı

   Çok çok güzel olmuş çok sevdimm ellerine sağlık çok çok güzel olmuş böyle sürekli çok güzel olmuş diyorum ama söylenecek başka bişey yok harika     

çok teşekkür ederim ^^

Gözlerimi kapatıyorum bir anlığına. Düşünmek ve anlamak için zaman vermek istiyorum kendime. Anıları düşünüyorum her zamanki gibi. Ve yine her zaman ki gibi nerede küçük uzayımdan çıkmış olduğumu anlamaya çalışıyorum. Ama kısa sürüyor bu yolculuğum. Çünkü artık kendimi analiz etmekten o kadar çok korkar oldum ki, bu işi uykuya ve rüyalara bırakıyorum. Artık bilinçaltımın, yapmak istediklerimin, sadece uykuda özgürce çığlık atmasına izin veriyorum. Ya da artık sadece uyumak istiyorum uzun süreler boyunca
...

Eline sağlık ne diyeyim .. Çok güzel , çok  anlamlı  ama ben en çok ilk paragrafı sevdim.Biraz aynısını yaşadığım için de olabilir tabi . Şuan düşünceler aklıma geliyoer ve ben resmen onları geri itiyorum düşünmeyeceğim diye. Yani epey etkileyici olmuş Eline sağlık yeniden

çokta geri itme o düşüncelerini. bırak gelsinler. onlar olmadan yaşayamaz insan ^^

çok teşekkürler okuduğun için =)

[Felonious]

gayet koyan bir yazı olmuş yine "ben her zaman seni seviyor olacağım, dün, bugün ve yarın. Daima, seninle, sensizlikte … "
çok çok sevdim.

birde bilinçaltı çok karışık bir insan olarak ayrıca bir daha sevdim artık düşünmekten sıkılıp uyuyorum sonra saçma sapan rüyalar görüyorum. sabaha hiç dinlenmemiş hatta daha yorulmuş olarak uyanıyorum. her gece en az 2 tane görüyorum artık. git gide artıyorlar bazen çok komik oluyorlar ama bazen de gerçekten korkutucu olabiliyorlar tabi.

[Arna Belorn]

gayet koyan bir yazı olmuş yine "ben her zaman seni seviyor olacağım, dün, bugün ve yarın. Daima, seninle, sensizlikte … "
çok çok sevdim.

birde bilinçaltı çok karışık bir insan olarak ayrıca bir daha sevdim artık düşünmekten sıkılıp uyuyorum sonra saçma sapan rüyalar görüyorum. sabaha hiç dinlenmemiş hatta daha yorulmuş olarak uyanıyorum. her gece en az 2 tane görüyorum artık. git gide artıyorlar bazen çok komik oluyorlar ama bazen de gerçekten korkutucu olabiliyorlar tabi.

ben artık da vinci uykusu uyuyorum sanırım. iki saatte bir uyanıyorum rüyalar yüzünden. ama korkunç rüyalar değil onlar. rahatsız edici falan da değiller. sadece çözmeediğim meseleleri çıkartan rüyalar. sonra bi sigara içip tekrar yatıyorum fakat zor uyuyorum. böle böle uyuduğumu sanarak uyanıyorum sabahta.

çok saol okuduğun için

[Elentari]

Fırat abi... Fırat abi... Fırat abi...Sana ne demeli bilmiyorum Hiç aşk acısı yaşamadım, ama buna rağmen, yazılarınla beni öyle duygulandırıyorsun ki! Yaşasam neler hissedeceğim kim bilir 

Boş bir koridorda, hayali sevgilimin hayali piyanosunun sesinde, tek başıma beyazlar içinde dans etmek gibiydi güneşin batışı. .

Ah.... Bu cümle...En sevdiğim cümlelerden sadece biriydi
Ellerine ve duygularına sağlıkk...

PS:Akşam akşam Damien Rice da fena geldi yahu :S 

[Sydney]

başlığı okur okumaz dedim geliyor bir tane daha nasıl denk getiriyorsun bilmiyorum ama okuduğum her yazın benim ruh halimi yansıtıyor sanki ya da ben o ruh haliyle okuyunca buluyorum birşeyler kendimde çözemedim daha tam olarak ne olduğunu... Ellerine sağlık çok güzel bir yazı olmuş...

'Uyandığımda, yanımda olmanı istiyorum.' ahanda burasıdır benim bittiğim an

[Arna Belorn]

Fırat abi... Fırat abi... Fırat abi...Sana ne demeli bilmiyorum Hiç aşk acısı yaşamadım, ama buna rağmen, yazılarınla beni öyle duygulandırıyorsun ki! Yaşasam neler hissedeceğim kim bilir 

Boş bir koridorda, hayali sevgilimin hayali piyanosunun sesinde, tek başıma beyazlar içinde dans etmek gibiydi güneşin batışı. .

Ah.... Bu cümle...En sevdiğim cümlelerden sadece biriydi
Ellerine ve duygularına sağlıkk...

PS:Akşam akşam Damien Rice da fena geldi yahu :S 

çok teşekkürler ^^

damien rice aslınd akşam dinlenir melankoli zamanında

başlığı okur okumaz dedim geliyor bir tane daha nasıl denk getiriyorsun bilmiyorum ama okuduğum her yazın benim ruh halimi yansıtıyor sanki ya da ben o ruh haliyle okuyunca buluyorum birşeyler kendimde çözemedim daha tam olarak ne olduğunu... Ellerine sağlık çok güzel bir yazı olmuş...

'Uyandığımda, yanımda olmanı istiyorum.' ahanda burasıdır benim bittiğim an

benim de hayatımın sözlerinden biri " i wanna wake up where you are " dır şimdi aklıam geldi. goo goo dolls un bi şarkısının adı. " neredeysen orada uyanmak istiyorum "

yazının ruh haline girebiliyorsun. hepsi bu bu arada =)

teşekkür ederim okuduğun için ^^

[bushu]

harika olmuş yine her zamanki gibi..   
yazılarını okudukça aşık olup acı çekesim geliyo..
aşka inancımı geri kazandım sayende 
belki sen böyle hissetmekten memnun değilsindir ama ben böyle hissetmek istiyorum..

[Hey Ho Lou]

aiiiiii
çok güzel olmuş bu. ne desem boş. uzun uzun yorum yapamayacağım galiba. :S çünkü çok güzel.
ilk darbe;

Artık bilinçaltımın, yapmak istediklerimin, sadece uykuda özgürce çığlık atmasına izin veriyorum.

ikinci darbe;

Geleceğe dönmek istemiyorum. Geçmişe dönmek istemiyorum. Sadece şuanı istiyorum.

üçüncü darbe;

Sözlerim kalmıştı belki de, boğazıma saplanıp kalmış koca kıtalar gibi. O sözlerde hayatımız vardı, yaşıyorduk orada. Ama kalmıştı boğazımda işte bir şekilde.

dördüncü darbe;

Her ne kadar kendi çıkmazında kaybolmuş bir ruhun çığlıklarını bastırmaya çalışsa da yüzümde ki gülümseme, ben her zaman seni seviyor olacağım, dün, bugün ve yarın. Daima, seninle, sensizlikte …

aslında baştan sna bir darbe. darbeden kastım etkileyici.

okurken: Janis Joplin - Summertime

[Arna Belorn]

harika olmuş yine her zamanki gibi..   
yazılarını okudukça aşık olup acı çekesim geliyo..
aşka inancımı geri kazandım sayende 
belki sen böyle hissetmekten memnun değilsindir ama ben böyle hissetmek istiyorum..

Röaah !!

Aşık olup acı mı çekmek istiyorsun İşte bu ilginç bir yorumdu Çok iyi ya

Aşka inancını geri kazanman, iyi mi kötü mü bilmiyorum. Şahsen kaybetmeyi çok isterdim

Ve ve ve çok ama çok ama ço kteşekkürler yorumun için ^^

aiiiiii
çok güzel olmuş bu. ne desem boş. uzun uzun yorum yapamayacağım galiba. :S çünkü çok güzel.
ilk darbe;

Artık bilinçaltımın, yapmak istediklerimin, sadece uykuda özgürce çığlık atmasına izin veriyorum.

ikinci darbe;

Geleceğe dönmek istemiyorum. Geçmişe dönmek istemiyorum. Sadece şuanı istiyorum.

üçüncü darbe;

Sözlerim kalmıştı belki de, boğazıma saplanıp kalmış koca kıtalar gibi. O sözlerde hayatımız vardı, yaşıyorduk orada. Ama kalmıştı boğazımda işte bir şekilde.

dördüncü darbe;

Her ne kadar kendi çıkmazında kaybolmuş bir ruhun çığlıklarını bastırmaya çalışsa da yüzümde ki gülümseme, ben her zaman seni seviyor olacağım, dün, bugün ve yarın. Daima, seninle, sensizlikte …

aslında baştan sna bir darbe. darbeden kastım etkileyici.

okurken: Janis Joplin - Summertime

darbeden kastını anlayacak kadar argo türkçesi biliyorum canım

ve çok iyi yerleri tespit etmişsin bu da gerçekten okudğunu gösteriyor ^^

okurken dinlediğin şarkıları yazmanda ayrıca bir hoşuma gidiyor ama umarım bir gün korn falan yazmasın oraya

seviyorum seni küçük pis yaratık

saol okuduğun için

[StaticPulse]

Dün okudum bugün yorum yapim
"Çünkü artık kendimi analiz etmekten o kadar çok korkar oldum ki, bu işi uykuya ve rüyalara bırakıyorum bu işi uykuya ve rüyalara bırakıyorum"
 Gariptirki tamda yeni bir yazımın ardından senin yeni bir yazınla karşılaştım ve bu cümle dikkatimi çekti çünkü aynısını bende yazdım... Ne bu bilmiyorum gözlerim bana oyun oynuyor dedim birkez daha okudum... Ayn aynı! Sen kendini bırakıyorsun ben başkasını... her neyse, bu konuya takılmamın nedeni yeni bi kitapta kendimi ve tamamen benim cümlelerimi barındırıyor olmasıydı, çok şaşırmıştım birazda kıskandım çünkü o kitap benimkiler dağınık sayfalar... bu kadar benzerlik pes dedirtti o yüzden her okuduğuma dikkat ediyorum, hayat beni bana kanıtlamaya uğraşıyor sanırım... (iyi de bana niye anlatıyorsun?!!! diyorsun belkide inan bende bilmiyom yazdım işte..=) )

"Eskiden bana uyandırdığı duyguları hatırlıyorum. Boş bir koridorda, hayali sevgilimin hayali piyanosunun sesinde, tek başıma beyazlar içinde dans etmek gibiydi güneşin batışı. ."
Vay be! Harika çok sevdim bunu!!

"Tamamen çıkartmıştın beni kendinden, bünyenden, kokundan, anılarından. Ben başaramamıştım."

Çıkarmak çok kolayda orada bir uçurum açılıyo karşı kıyıya nasıl ulaşmalıyız onu bulmak zor..

"Arsızdır bedenim, yorulmadı yaşamaktan."
Bu cümle iştee!!!


Başından sonuna çok güzel ...

[Laila]

tamamdır ^^ işte en sevdiğim yazı ^^ linkini vercem imzamda o kadar yani(belki de sen bunu okurken çoktan vermişimdir)
Fıratcım canım abim, gerçekten hissederek yazdıysan bunları yazık sana(çünkü ben bazen hissederek yazmam, aklıma gelen bi cümleden koca bi yazı çıkıverir bkz. yeni serim) ama imzandaki yazı çok hoş, umarım gerçekten güzel şeyler yaşıyosundur çünkü ben seni seviyorum gerçekten
aman ya her seferinde saptırıyorum. kesinlikle en sevdiğim yazın bu, ilk üye olduğum zamanlarda (alaiyekedish zamanlarında, bilmem hatırlar mısın?) "muhteşem muhteşem" yazıyodum, bütün o muhteşem yorumlarını bu yazı için stoklayabilirsin, çünkü bu gerçekten bir üst kulvara geçiş niteliğinde
öeh amma uzun yazdım ama yaz yaz söliceklerim bitmiyo. ben de söylüyorum bazen "Keşke birlikte bulabilseydik bu labirentten çıkışı." diye ama abim, olmuyo ki naaparsın. brakıp gidiyo ve bu duygudan, geri isteme, tekrar yaşama duygusu bir süre sonra yerini nefrete bırakıyo, bunu bilebilecek kadar çok şey yaşadım. umarım hüzün kısmısı da, nefret kısmısı da kısa sürer, çünkü bunlar insanı çok yıpratan şeyler... ve ben bunları yaşamaktan hiç hoşlanmıyorum tabiki senin gibi çok sevdiğim ve örnek aldığım bi insanın yaşamsı da hiç mutlu etmez
dediğim gibi, bütün muhteşem stoklarını bu yazı için saklayabilirsin, o kadar güzel yani