Kim ? ...

[Hey Ho Lou]

Hiç kimse.

yazıdan önemli gördüğüm ya da beni derinden etkileyen yerleri alıntı yapmıyorum, yapmak istesem hepsini hiç ayırmadan alıntılamam gerekir.

sorulara; "benim!" cevabını verebilmeyi istedim yazıyı okuyunca.

okurken; KoRn - 4U
bunu sana yapmak istemezdim

[Madeleine]

Arna öykülerinin çoğunu okumuşken nasıl kaçtı gözümden bu ? Eni iyisini en sona saklamışım sanırım. Öyle harikaydı  ki... Hüngür hüngür ağladım okurken. Bu yazı benim yazım, beni anlatıyor. Büyülendim okurken. Eline sağlık Fırat abi...

Rüyalar gelir. Düşlerin kurulduğu masal ülkelerinde geçer ömrüm. En büyük hatam olur kitaplardan çıkmak. Roman kahramanlarına aşık olmayı bırakmak, bittiğim gün olur. Yeniden başlanmaz. Gerçeklikle birleşir kırık düşlerim. Kim yenmiş bir ejderhayı ? Kim sevmiş ölene kadar birini ? Kim sadakat denen yemini bozmak istemeden ölmüş ?
 

İşte burası en en en harikasıydı...

[charmed]

Çok güzel. Okurken kayboluyorum cümlelerinin arasında ki benim için alışılmamış bir şey. yüreğine sağlık çok güzeldi

[|Nrsd@|]

ne? nasıl?ben bu yazıyı okuyup sindirip hatta kağıda yazıp ezberleyip deli gbi seven ben yorum yapmamış mıyım? O.o
yarın ayık kafayla yorum yazmalıyım... ilk işim bu olmalı kızdım kendime aşırı derecede...

[Dan/canan15]

çok güzel olmuş çok beyendim

[Fides]

Dumandan zedelenmişliğini, oksijenle telafi etmek istercesine. Kim yalan söylememiş ? Kim aldatmamış birini ?

Sanki telafi edebilir de. Bir de insanlar bunu bekler, karşılık olabilirmiş gibi.  Yalan söylemeyeni, aldatmayaı arayan var mı? Öyle bir haldeki insan sadece az yalan söyleyeni, az aldatanı arıyor sadece. Yalan söylemiş mi? Ah, ama beni üzmemek içindi. O zaman yalan olmasının ne önemi var ki? Ya da azına tahammül edebilirse insan, fazlasının olmamasının ne yanlışı var? Kim yalan söylemeyeni, aldatmayanı aramış? bile denebilir!

Rüyalar gelir. Düşlerin kurulduğu masal ülkelerinde geçer ömrüm.

Ve buradakinden çok daha güzel geçer ömrüm. En azından mutluyum, arada sıkışıp kalmamışım.... Ama bazen sormuyor da değilim böyle geçmesi çok mu yanlış ve garip diye Çünkü insanların yaklaşımı o kadar garip ki bu "Kim?" tarzı soruları sorduğumuzda, cevap aradığımızda.

En büyük hatam olur kitaplardan çıkmak. Roman kahramanlarına aşık olmayı bırakmak, bittiğim gün olur. Yeniden başlanmaz. Gerçeklikle birleşir kırık düşlerim.

Kesinlikle! O kitapların içinde olmak zaten zaten bir şekilde tahammül gücü vermiyor mu? Çıkıp gerçek ile yüzleşmek hatta buna çabalamak bile zor!  Romanlardaki kahramanları sevip alışıyorum. Gerçekte de aramaya çalışınca zaten anlıyorsun biraz aslında onun kurgu olduğunu. Yoksa gayet normal gündelik bir biyografi gibi bir şey de olabilir. Ama yok Kitaplardaki karakterleri gerçek hayatta aramayı bıraktığım gün de biterim ben. Çünkü bir şekilde birileri, birisi, bir şey o iki dünyayı birbirine bağlamalı!   Çok karışıyor aklımdakiler ama   Doğru düzgün, içimdekileri yazarak bir yoruym yapayım dedim, o da karmaşık 1 şey olacak

Kim yenmiş bir ejderhayı ? Kim sevmiş ölene kadar birini ? Kim sadakat denen yemini bozmak istemeden ölmüş ?

Bunları gerçekten arayan birini görsem o kadar sevineceğim ki! Ah ama en azından aynı tarz sorular soran olarak tek olmadığımı, başkalarının da sorduğunu biliyorum. Eh, bu da yeter. Yoksa bunları sorduğum için garip davrandığımı düşünenlere inanmaktan da korkuyorum arada sırada. Sanki sadakat beklemek garipmiş gibi. Fedakarlık beklemek, bencil olunmamasını beklemek garipmiş gibi bakmak normal, ama bunları beklemek anormal, hayal dünyasında yaşamak....

Kim ile başlayan tüm cümlelerin ayrı bir güzelliği vardı. Bir de garip bir şekilde her kim yazan cümleden sonra aynı cümleyi kim istiyor ki diye düşündüm. Dedim ya, isteyeni, arayanı bulmak bile o kadar zor ki... Kaldı ki olanı bulmak...

Işık yanar. Işık söner. Ve tekrar yanıp tekrar söndüğünde, gelir bütün umutlar geriye. ... Kim yakıp söndürebilir ışıkları ?

Son paragrafın bu kısımları...


Yorum yapmak da bir marifet, bunu da öğrendim tabi, o da ayrı konu. Bazen okuyorum ama aklımdakileri tam yansıtamadığımdan yazamıyorum. Ama bu yazıda belki de kendimi de bulduğum için biraz tutamadım kendimi  

Rüyalar gelir. Düşlerin kurulduğu masal ülkelerinde geçer ömrüm. En büyük hatam olur kitaplardan çıkmak. Roman kahramanlarına aşık olmayı bırakmak, bittiğim gün olur. Yeniden başlanmaz. Gerçeklikle birleşir kırık düşlerim. Kim yenmiş bir [/b] [/color] ejderhayı ? Kim sevmiş ölene kadar birini ? Kim sadakat denen yemini bozmak istemeden ölmüş ?

Bir daha okudum da yazıyı baştan, yazıyı tamamiyle çok sevmeme rağmen bu üstteki ksım en beğendiğim yeri! En vurucu, kısmı olan yeri. Gerçekten çok başarılı bir yazı olmuş. Ve çok sevdim [Eh yorum pek yapamayan biri olarak bu kadar çabalamamdan da bellidir herhalde ] Eline sağlık! 

Edit: Bir de bir o en son alıntıladığım kısmı kullanabilir miyim imzamda?

[Arminas]

İlk olma savaşının yetersizliğinde, karınca ile bit savaşa tutuşurlar.

Yukarıdaki söz çok hoşuma gitti. Belki kimse... Belki sadece vefat edenler... Bilemem(yiz).

Şarkı da söylerim vahşice. Detoneyi unuttururum sanata.

Benim için önemli... Kimseye aldırmadan hayatını kendi bildiğin yaşamak. Bu cümlede ise... bu konu harika bir şekilde anlatılmış.


Eline emeğine ayrıca yüreğine sağlık... Senden harika bir yazı daha ama merak ettiğim bir şey var. Müzik dinlerken gerçekten ne yazdığına konsantre olabiliyor musun? Bir de bu tarz yazılar yazmak bir anda mı aklına geliyor yoksa bugün bir yazı yazmalıyım. Acaba konu ne olsun. Aa tamam bu konu güzelmiş gibi düşünmüyorsun sanırım... Yani bir anda mı geliyor aklına, yaşadığın duygularımı yazıyorsun yoksa konu bulmak için çabalıyor musun?