Kim ? ...

[Arna Belorn]

Kalp atışlarım yavaşlar. Nefesim zorlanır. Zamanın zamansızlına şaşarım. Kim benden bir şey almak ister ? Kim olmak ister benim gibi ? Hazırdır benim hayatım kiralanmaya. Veririm isteyene.

Düşüncelerim yavaşlar. Kuşlar durur havada, bulutların yanında. Bir gitar sesi gelir uzaktan. Kulak veririm. Kim zamana karşı durmuş ? Kim hayatı ters çevirmiş ?

Kıvrılır dudaklarım. Büzülür dudaklarım. Gözlerim dolar. Boşalır. Nefes alırım derin derin. Bütün oksijeni bitirmek ister akciğerlerim. Dumandan zedelenmişliğini, oksijenle telafi etmek istercesine. Kim yalan söylememiş ? Kim aldatmamış birini ?

Rüyalar gelir. Düşlerin kurulduğu masal ülkelerinde geçer ömrüm. En büyük hatam olur kitaplardan çıkmak. Roman kahramanlarına aşık olmayı bırakmak, bittiğim gün olur. Yeniden başlanmaz. Gerçeklikle birleşir kırık düşlerim. Kim yenmiş bir ejderhayı ? Kim sevmiş ölene kadar birini ? Kim sadakat denen yemini bozmak istemeden ölmüş ?

Şarkı söyler biri. Dinlerim. Hücrelerim uyuşur. Tepki verirler zaman. Ne zaman aktığını bilmem zamanın. Ne zaman duracağını. Neden akmaya devam ettiğini. Bakarım gökyüzüne. Uçsuzluğun ucunu görmek ister gibi. Kim deler geçer bulutları ? Kim görür karanlık yıldızları ?

Sözler kalır boğazımda. Çıkmazlar. Çıkamazlar. Hak etmez insanlar. İnsanlar insan oldukları sürece hak etmeyeceklerdir de birbirlerini. Ben de hak etmem söylenenleri. Yalan üzerine kurulmuş küçük hayatları incelerim birer birer. Fotoğrafları birleştirip, dağıtırım tekrar. Kim hatırlar her şeyi ? Kim unutmaz en unutulmaz şeyleri ?

Burnum uyuşukluğu atar. Kokuların dünyasında, gizemli bir yelkenlide hareket eder. Sevdanın sevgisizliğinde, unutur diğer düşleri. Dalar çiçeklerin, sabahın kokusuna. Hasret ve özlem düğüm olup çatar birer birer. Aldırmaz. Koklar durur. Kim hatırlar sevdanın kokusunu ? Kim bilir nasıl koktuğunu meleklerin ?

İlk olma savaşının yetersizliğinde, karınca ile bit savaşa tutuşurlar. İzlerim. Hangisi kazanır bu komik savaşı. Evrenselliğin boyutunda, kim Tanrı olur, kim ölür insan niyetine diye merak ederim. Kim görmüştür Tanrıyı ? Kim konuşmuştur gerçekten onunla ?

Sevmenin umutsuzluğunda, sevilmenin sarhoşluğu ile dans ederim. Ayaklarım uçar gider benden önce. Nerede oldukları önemsiz. Sadece dans ederim. Şarkı da söylerim vahşice. Detoneyi unuttururum sanata. Doğada detone olan yoktur diye, bağırırım bütün gücümle. Boşalır sinirlerim. Gider umutlarımla birlikte. Kim söylenmemiş şarkıyı dillendirmiş ? Kim dans etmemeyi seçebilmiş ?

Kazanırım. Saçlarım uçuşur. Sevinç gelir bütün hızıyla. Ve geldiği gibi gider. Kaybettiklerimin ayininden yeni çıkmış bünyem, sarsılır hıçkırıkla. Kim bitmez sonsuzlukta ? Kim kaybetmez elde ettiklerinin hiçbirini ?

Işık yanar. Işık söner. Ve tekrar yanıp tekrar söndüğünde, gelir bütün umutlar geriye. Bağlanır tek bir kişiye. Kalbime engel olmaya çalışan hücrelerim, boğulur kanda. Durmaz, atar kalbim. Deli gibidir. Delidir de zaten. Bağlanıp kalır bir tek kişiye. Bir çok kişiye. Dur derim, yapma. Duymaz, duymak istemez. Mutfağın kokusu ağır gelir. Işık yanar, ışık söner. Ve bir trenin keskin sesi gelir kulaklarıma. Zonklarlar ama sevinçle. Işıklar yanar. Işıklar söner. Kim kontrol edebilir kalbin kanını ? Kim yakıp söndürebilir ışıkları ?


02 Nisan 2008

14:41

The Halcyon Days -  The Tea Party

[+cloe and rub+]

naman allahım yine mi. ayakta alkışlıyorum dikkat ettim de yazdıklarını yeni yeni okumaya başlamışken bu kadar zevk vermiyordu okumak. ya şimdiki kadar güzel değildi yazdıkların ya da ben o yazılarda kendimden birşey bulamıyordum pek. her yazıda ayrı bir deneyim kazanılır ya, artık hata bulamıyorum son paragraf çok hoşuma gitti; ilk ışık, son ışık...
sıradakini bekliyorum ve bir kez daha alkışlayıp defoluyorum

[Nymphe]

Harika yazıyorsun. Yazılarının çoğunluğunu büyülenmişcesine okudum. O kadar harika yazıyorsunki, belkide benim bünyem dayanmıyor bu kadar çok duygunun harmanlanmasına bakmaya. Hissetmek sadece yaşamakla olmuyor. Bazen bir kalemin attığı bir çizik oluyor beynime giden sinirler. Muhteşemsin, her yazını okuyuşumda yorum yazmak istiyorum. Ama bu arzumu şimdi karşılıyabildim. Yorumlarım yetersiz geliyor. Çok teşekkür ederim okurken tattığım zevkten ötürü.

[Arna Belorn]

naman allahım yine mi. ayakta alkışlıyorum dikkat ettim de yazdıklarını yeni yeni okumaya başlamışken bu kadar zevk vermiyordu okumak. ya şimdiki kadar güzel değildi yazdıkların ya da ben o yazılarda kendimden birşey bulamıyordum pek. her yazıda ayrı bir deneyim kazanılır ya, artık hata bulamıyorum son paragraf çok hoşuma gitti; ilk ışık, son ışık...
sıradakini bekliyorum ve bir kez daha alkışlayıp defoluyorum

şuanda daha iy yazdığım anlamına gelir bu ^^

çok teşekkürler okuduğun için =)

Harika yazıyorsun. Yazılarının çoğunluğunu büyülenmişcesine okudum. O kadar harika yazıyorsunki, belkide benim bünyem dayanmıyor bu kadar çok duygunun harmanlanmasına bakmaya. Hissetmek sadece yaşamakla olmuyor. Bazen bir kalemin attığı bir çizik oluyor beynime giden sinirler. Muhteşemsin, her yazını okuyuşumda yorum yazmak istiyorum. Ama bu arzumu şimdi karşılıyabildim. Yorumlarım yetersiz geliyor. Çok teşekkür ederim okurken tattığım zevkten ötürü.

okuduğun her yazıma yorum istiyorum

lütfen

para karşılığı olarak yorum alıyorum ben

en ufak bir şey olsa bile yazmanda benim için inanılmaz bir önem var =)

çok teşekkür ederim ayrıca, okuduğun ve yorum yaptığın için.

[Felonious]

kim diye başlayan tüm cümleleri daha bir sevdim

son paragrafta çok iyi olmuş.

ve yorum yapmayı beceremiyorum sevdim diyorum sadece ^^

[Elentari]

Ama bu...ama bu.... Harikaydı... Muhteşemdi... (Yeni sıfatlar öğrenmeliyim )

En büyük hatam olur kitaplardan çıkmak. Roman kahramanlarına aşık olmayı bırakmak, bittiğim gün olur.

Evet, kendimden parça bulduğum, o yüzden de en sevdiğim sözlerdi bunlar. Romanlardaki kişilere -aslında kişi dememek lazım, kahramanlara, çünkü mükemmel olmaları beni onlara çeken şeylerden biri- yani kahramanlara aşık olmak bir o kadar güzel, bir o kadar kötü. İyi yanı, ondan karşılık bekleyecek halin yok Sadece sevsen yeter. Onu hayalinde istediğin kadar 'senin' yapabilirsin. Ama aslında ne kadar senin yapmaya çalışsanda yazarın yakıştırdığı kişinindir o... Tüh, yine kaybettim Kötü yanı ise, mükemmelleri sevmeye o kadar alışıyorum ki, gerçek dünyada da aynı özellikleri taşıyanları arıyorum. Ve sonuç : sıfır. Aslında trajik dursa da bana komik geliyor bu olay. Artık gülüyorum sadece trajikomik halime.. Haha...

Sevmenin umutsuzluğunda, sevilmenin sarhoşluğu ile dans ederim

Bir de bu sözün var. Bu da çok hoşuma gitti, çünkü gerçekler dımdızlak derler ya, işte öyle ortada Sevmek çok zor... En azından benim için. Ama sevilmek... Var mı ondan güzeli? Peki sevmek bu kadar zor ve acı verirken, sevilmeyi istemek biraz da bencilliğe girmiyor mu? Galiba öyle..

Kim benden bir şey almak ister ? Kim olmak ister benim gibi ? Hazırdır benim hayatım kiralanmaya. Veririm isteyene.

Biri benden bir şey almak istese bile, bakalım ben verecek miyim? Zaten kimin hayatı kiralık değil ki? Hatta bazılarının ki tamamen satılık. Bazıları kiralık yapıp sürekli sahip değiştiriyor. En iyisi direk satılık olmak, sadece bir kişiye bağlısın Tabi değişikliği sevenler için başka... Onurlu kaç kişi kaldı dünyada? Ama onurlu dediklerimizin de bir fiyatı çıkıyor elbet... 6 milyardan kaç yüz tanesinin onuru var? "Kim olmak ister senin gibi?" Ben senin gibi olmak isterim Böyle yazı yazmak vs Senden gaz aldım şimdi şiir yazacağım (zaten ödevim, keyfimden şiir yazdığım nerde görülmüş bu beceriksizlikle )

İnsanlar insan oldukları sürece hak etmeyeceklerdir de birbirlerini.

Lanet olsun ki evet.. Kimse kimseyi haketmiyor. Etmesin de zaten. Biz çocuklar, bazen ailelerimizin sevgisini bile hak etmiyoruz... Biz, insanlar, çoğu şeyin -hatta hiç bir şeyin- farkında değiliz. Değer bilmeyiz, kıymet bilmeyiz. Tek amacımız, ah şöyle lüks bir yaşam olsun, altıma bir Volvo çekeyim, boğaza bakan bir villam olsun, şöyle sevgilim olsun, şöyle kocam olsun, işimden şu kadar kazanayım, (biraz(!) daha abartıp) dergilerde boy boy resimlerim olsun vs vs vs. Bıktım şekilcilikten! Bıktım lüks hayata bu kadar özenmekten. Nedir bu lüks hayat? Ne getiriyor size? Güldürüyor mu sizi bütün içtenliğinizle bir arkadaşınız gibi? Mutsuz, zor anlarınızda, banka hesaplarınıza bakan adamın/kadının omzunda mı ağlıyorsunuz? Gece yatağınızda insan şekline soktuğunuz banknotlarınıza mı sarılıp uyuyorsunuz... Hiç biriniz hiç bir şeyi haketmeyin! Etmiyorsunuz ya zaten, neyse...

Uzun mu oldu ne Umarım okurken sıkılmazsın - ki sıkılman yüksek bir olasılık olabilir, averaj bir yorum oldu işte

Sen yazarken The Halcyon Days -  The Tea Party dinlersen ben de Silent Hill - Moonlight Sonata'yı dinlerim hıh Acaba yorum yaparken işe yaradı mı?
Ellerine sağlık Arna....

[Pena]

Kim..Kimse onlar ya da o kadar cok mular bılmıyorum kımse o bulsa ya benı..ınandırsa ya hayata..bızı bızlerı..dogru ınsanlarla dogru yerlerde dogru zamanlarda olamaz mı hayat? Mutluluk bu kadar mı zor..Hayat bu kadar mı..Yasamaya deger mı anlamı varmı..
Yazın bır kez daha kendımı dusunmemı dusundugumde eksık cumlelerımı tamamlamamı sagladı,bır kez daha bazı seylere cevap buldum bır kez daha anladım ama keske senın bu yazıyı yazmana benım de anlamama fırsat vermeyecek kada bızım olsaydı hayat..Keske ellerımıze tutup oksayarak hayata guzel guzel bakabılseydık bunca sebebı aramadan..Bulabılseydık o 'kım'lerı..
Her seyın dısında gercekten cok cok daha derlenıyor toplanıyor yazıların.(bu degısımı nasıl ıfade edecegımı bılemedım,umarım yanlıs anlamazsın) Daha cok usluba ve kalıba oturuyor ama aynı zamanda oncekılerden farklı olarak..Bılmıyorum belkı de en basından berı okudugum ıcın belkı de kısılıgıne saygımdan yazılarını bu kadar cok sevıyorum ama bır degısım oldugu gayet acık.

^^

[Marissa]

Kimse .bence kimse .yorgun bedenime iyi geldi bu yazı diyorum ruhum azda olsa teselli buldu.yüreğine sağlık canım.

[bushu]

ouff yine harika olmuş..

Rüyalar gelir. Düşlerin kurulduğu masal ülkelerinde geçer ömrüm. En büyük hatam olur kitaplardan çıkmak. Roman kahramanlarına aşık olmayı bırakmak, bittiğim gün olur. Yeniden başlanmaz. Gerçeklikle birleşir kırık düşlerim.

neden bilmiyorum ama en çok bu kısım hoşuma gitti.. sanırım kendimle özdeşleştirdim biraz..
sanki gerçeklerle yüzleşmiş, ama tekrar eskisi gibi farkında olmamayı diliyo ama artık çok geç..
istese de mutlu olamicak gibi.. en azından ben böyle hissettim bu kısmı okurken..

sonuç olarak yine harika bi yazı olmuş

[Arna Belorn]

kim diye başlayan tüm cümleleri daha bir sevdim

son paragrafta çok iyi olmuş.

ve yorum yapmayı beceremiyorum sevdim diyorum sadece ^^

anlıyorum hayatım

teşekkürler

Ama bu...ama bu.... Harikaydı... Muhteşemdi... (Yeni sıfatlar öğrenmeliyim )

En büyük hatam olur kitaplardan çıkmak. Roman kahramanlarına aşık olmayı bırakmak, bittiğim gün olur.

Evet, kendimden parça bulduğum, o yüzden de en sevdiğim sözlerdi bunlar. Romanlardaki kişilere -aslında kişi dememek lazım, kahramanlara, çünkü mükemmel olmaları beni onlara çeken şeylerden biri- yani kahramanlara aşık olmak bir o kadar güzel, bir o kadar kötü. İyi yanı, ondan karşılık bekleyecek halin yok Sadece sevsen yeter. Onu hayalinde istediğin kadar 'senin' yapabilirsin. Ama aslında ne kadar senin yapmaya çalışsanda yazarın yakıştırdığı kişinindir o... Tüh, yine kaybettim Kötü yanı ise, mükemmelleri sevmeye o kadar alışıyorum ki, gerçek dünyada da aynı özellikleri taşıyanları arıyorum. Ve sonuç : sıfır. Aslında trajik dursa da bana komik geliyor bu olay. Artık gülüyorum sadece trajikomik halime.. Haha...

Sevmenin umutsuzluğunda, sevilmenin sarhoşluğu ile dans ederim

Bir de bu sözün var. Bu da çok hoşuma gitti, çünkü gerçekler dımdızlak derler ya, işte öyle ortada Sevmek çok zor... En azından benim için. Ama sevilmek... Var mı ondan güzeli? Peki sevmek bu kadar zor ve acı verirken, sevilmeyi istemek biraz da bencilliğe girmiyor mu? Galiba öyle..

Kim benden bir şey almak ister ? Kim olmak ister benim gibi ? Hazırdır benim hayatım kiralanmaya. Veririm isteyene.

Biri benden bir şey almak istese bile, bakalım ben verecek miyim? Zaten kimin hayatı kiralık değil ki? Hatta bazılarının ki tamamen satılık. Bazıları kiralık yapıp sürekli sahip değiştiriyor. En iyisi direk satılık olmak, sadece bir kişiye bağlısın Tabi değişikliği sevenler için başka... Onurlu kaç kişi kaldı dünyada? Ama onurlu dediklerimizin de bir fiyatı çıkıyor elbet... 6 milyardan kaç yüz tanesinin onuru var? "Kim olmak ister senin gibi?" Ben senin gibi olmak isterim Böyle yazı yazmak vs Senden gaz aldım şimdi şiir yazacağım (zaten ödevim, keyfimden şiir yazdığım nerde görülmüş bu beceriksizlikle )

İnsanlar insan oldukları sürece hak etmeyeceklerdir de birbirlerini.

Lanet olsun ki evet.. Kimse kimseyi haketmiyor. Etmesin de zaten. Biz çocuklar, bazen ailelerimizin sevgisini bile hak etmiyoruz... Biz, insanlar, çoğu şeyin -hatta hiç bir şeyin- farkında değiliz. Değer bilmeyiz, kıymet bilmeyiz. Tek amacımız, ah şöyle lüks bir yaşam olsun, altıma bir Volvo çekeyim, boğaza bakan bir villam olsun, şöyle sevgilim olsun, şöyle kocam olsun, işimden şu kadar kazanayım, (biraz(!) daha abartıp) dergilerde boy boy resimlerim olsun vs vs vs. Bıktım şekilcilikten! Bıktım lüks hayata bu kadar özenmekten. Nedir bu lüks hayat? Ne getiriyor size? Güldürüyor mu sizi bütün içtenliğinizle bir arkadaşınız gibi? Mutsuz, zor anlarınızda, banka hesaplarınıza bakan adamın/kadının omzunda mı ağlıyorsunuz? Gece yatağınızda insan şekline soktuğunuz banknotlarınıza mı sarılıp uyuyorsunuz... Hiç biriniz hiç bir şeyi haketmeyin! Etmiyorsunuz ya zaten, neyse...

Uzun mu oldu ne Umarım okurken sıkılmazsın - ki sıkılman yüksek bir olasılık olabilir, averaj bir yorum oldu işte

Sen yazarken The Halcyon Days -  The Tea Party dinlersen ben de Silent Hill - Moonlight Sonata'yı dinlerim hıh Acaba yorum yaparken işe yaradı mı?
Ellerine sağlık Arna....

ahaha hayır sıkılmadan okudum çok tatlı bir yorum olmuş çünkü

bi kere evet roman kahramanları. ikinci olarak evet sevilmeyi istemek bencilliktir. aşk denilen şey bencillikten başka bir şey değildir aslında zaten.

ve sevgiyi hak etmeye gelince, ailenin sevgisini değil, ailem bnm sevgimi hak etmiyor =) öyle bir durumda var.

onun dışında bnm gibi olmak demek sadece böyle yazmak demek değil. iyi ve kötü ben olmak demek. emin ol istemezdin tanısaydın

ve çok ama çok teşekkür ederim, okuduğun ve yorum yaptığın için =)

Kim..Kimse onlar ya da o kadar cok mular bılmıyorum kımse o bulsa ya benı..ınandırsa ya hayata..bızı bızlerı..dogru ınsanlarla dogru yerlerde dogru zamanlarda olamaz mı hayat? Mutluluk bu kadar mı zor..Hayat bu kadar mı..Yasamaya deger mı anlamı varmı..
Yazın bır kez daha kendımı dusunmemı dusundugumde eksık cumlelerımı tamamlamamı sagladı,bır kez daha bazı seylere cevap buldum bır kez daha anladım ama keske senın bu yazıyı yazmana benım de anlamama fırsat vermeyecek kada bızım olsaydı hayat..Keske ellerımıze tutup oksayarak hayata guzel guzel bakabılseydık bunca sebebı aramadan..Bulabılseydık o 'kım'lerı..
Her seyın dısında gercekten cok cok daha derlenıyor toplanıyor yazıların.(bu degısımı nasıl ıfade edecegımı bılemedım,umarım yanlıs anlamazsın) Daha cok usluba ve kalıba oturuyor ama aynı zamanda oncekılerden farklı olarak..Bılmıyorum belkı de en basından berı okudugum ıcın belkı de kısılıgıne saygımdan yazılarını bu kadar cok sevıyorum ama bır degısım oldugu gayet acık.

^^

evet yazılarımda bir değişim olduğunu ben de gözlemledim ve sana katılıyorum tamamen.

bence, yazılarımı seviyorsun. çünkü karakterimi tam anlamıyla öğrenemezsin şuanda bulunduğumuz forumda. dahadoğrusu benimle bir yıl geçirmeden öğrenemezsin karakterimi. ama evet, saygı duyman beni çok onurlandırdı. bunun için çok ama çok teşekkür ederim.

kaldı ki yorum yaptığın ve zaman ayırıp okuduğun için de sonsuz teşekkürler ^^

Kimse .bence kimse .yorgun bedenime iyi geldi bu yazı diyorum ruhum azda olsa teselli buldu.yüreğine sağlık canım.

ouff yine harika olmuş..

Rüyalar gelir. Düşlerin kurulduğu masal ülkelerinde geçer ömrüm. En büyük hatam olur kitaplardan çıkmak. Roman kahramanlarına aşık olmayı bırakmak, bittiğim gün olur. Yeniden başlanmaz. Gerçeklikle birleşir kırık düşlerim.

neden bilmiyorum ama en çok bu kısım hoşuma gitti.. sanırım kendimle özdeşleştirdim biraz..
sanki gerçeklerle yüzleşmiş, ama tekrar eskisi gibi farkında olmamayı diliyo ama artık çok geç..
istese de mutlu olamicak gibi.. en azından ben böyle hissettim bu kısmı okurken..

sonuç olarak yine harika bi yazı olmuş

çok doğru hissetmişsin =)

ben de aynı hislerle yazdım çünkü ^^

kaldı ki evet bu yazıda ki favori kısımlarımdan biri de o benim =)

[Pena]

evet yazılarımda bir değişim olduğunu ben de gözlemledim ve sana katılıyorum tamamen.

bence, yazılarımı seviyorsun. çünkü karakterimi tam anlamıyla öğrenemezsin şuanda bulunduğumuz forumda. dahadoğrusu benimle bir yıl geçirmeden öğrenemezsin karakterimi. ama evet, saygı duyman beni çok onurlandırdı. bunun için çok ama çok teşekkür ederim.

kaldı ki yorum yaptığın ve zaman ayırıp okuduğun için de sonsuz teşekkürler ^^

Kasteddiğim forumdaki konulardaki yorumlarından ve de beğendiğin beğenmediğin şeylerdi kişilik yanlış bi kelime oldu belki de düşüncelerine felan demeliydim.
 

[Claire Pace]

Yine çok güzel olmuş ellerine sağlık..
Yani yorum yazıcak seni ve bu yazıları anlatıcak uygun bir kelime bulamıyorum ama sen anlarsın umarım..
Çok süper ve muhteşem olmuş bile bunun yanında biraz sönük kalıyor fakat benim söyleyebilecğim en iyi kelime bu
Arna Öykülerini okurken ayrı bir zevk alıyorum ve bunun için teşekkür ediyorum
Son paragrafı çok sevdim..
Sonuç olarak Muheteşem

[Laila]

sevdimm.. yorum yapamıyorum, kelimeler gelmiyo.. sadece sevdim..

[derhavril]

Zamanın zamansızlına şaşarım.
Kim olmak ister benim gibi ?

Kim zamana karşı durmuş ? Kim hayatı ters çevirmiş ?

sen,ben,o....

Gerçeklikle birleşir kırık düşlerim. Kim yenmiş bir ejderhayı ? Kim sevmiş ölene kadar birini ? Kim sadakat denen yemini bozmak istemeden ölmüş ?

bozulmuş sadakatların habercisi kuşlar..,onlarda ejderhalara yem olmuşlar....

Hücrelerim uyuşur. Tepki verirler zaman. Ne zaman aktığını bilmem zamanın. Ne zaman duracağını. Neden akmaya devam ettiğini. Bakarım gökyüzüne. Uçsuzluğun ucunu görmek ister gibi. Kim deler geçer bulutları ? Kim görür karanlık yıldızları ?

Kimse...Görebilen tek tüklerde o anın sarhoşluk anı olduğunu bilir......

Sözler kalır boğazımda. Çıkmazlar. Çıkamazlar. Hak etmez insanlar. İnsanlar insan oldukları sürece hak etmeyeceklerdir de birbirlerini. Ben de hak etmem söylenenleri. Yalan üzerine kurulmuş küçük hayatları incelerim birer birer. Fotoğrafları birleştirip, dağıtırım tekrar. Kim hatırlar her şeyi ? Kim unutmaz en unutulmaz şeyleri ?

Çıkmaz o sözler.... Hak etmeyenlere hiç çıkmazlar....Yalanlar'ın yalanı=onların hayatı

Kaybettiklerimin ayininden yeni çıkmış bünyem, sarsılır hıçkırıkla. Kim bitmez sonsuzlukta ? Kim kaybetmez elde ettiklerinin hiçbirini ?

Herkes biter o sonsuzluğa giden yolda...biter ama bir şansı vardır;geri dönmek....

Işık yanar. Işık söner. Ve tekrar yanıp tekrar söndüğünde, gelir bütün umutlar geriye. Bağlanır tek bir kişiye.

Bağlanan kişi de değmez buna....Yalanlar açar kapısını hak etmeyenlerle hak edenlerin kesiştiği yolun...

Ve bir trenin keskin sesi gelir kulaklarıma. Zonklarlar ama sevinçle. Işıklar yanar. Işıklar söner. Kim kontrol edebilir kalbin kanını ? Kim yakıp söndürebilir ışıkları ?

Herkes ışık yakıp söndürebilir...
ama ancak vefasız olanlar kalp kanını kontrol eder.....

....
yine özet geçemedim Fırat abi 
Muhteşemdi bu... 
ellerine sağlık 

[Fides]

Rüyalar gelir. Düşlerin kurulduğu masal ülkelerinde geçer ömrüm. En büyük hatam olur kitaplardan çıkmak. Roman kahramanlarına aşık olmayı bırakmak, bittiğim gün olur. Yeniden başlanmaz. Gerçeklikle birleşir kırık düşlerim. Kim yenmiş bir ejderhayı ? Kim sevmiş ölene kadar birini ? Kim sadakat denen yemini bozmak istemeden ölmüş ?



Işık yanar. Işık söner. Ve tekrar yanıp tekrar söndüğünde, gelir bütün umutlar geriye. Bağlanır tek bir kişiye. Kalbime engel olmaya çalışan hücrelerim, boğulur kanda. Durmaz, atar kalbim. Deli gibidir. Delidir de zaten. Bağlanıp kalır bir tek kişiye. Bir çok kişiye. Dur derim, yapma. Duymaz, duymak istemez. Mutfağın kokusu ağır gelir. Işık yanar, ışık söner. Ve bir trenin keskin sesi gelir kulaklarıma. Zonklarlar ama sevinçle. Işıklar yanar. Işıklar söner. Kim kontrol edebilir kalbin kanını ? Kim yakıp söndürebilir ışıkları ?

Özellikle ilk alıntıladığım ilk paragraf hep sorduğum sorulaqrla dolu olmuş. Belki de  o yüzden en anlamlı kısmı orası geldi bana.  Son paragraf da çok güzeldi. Işıklar yanar, ışıklar söner...  arada da derin bir nefes alnır. Eline sağlık