Kirlenmiş hayatların, çamurlarından gözüm görmez oldu. Oyuncak edilenleri, oyuncak edenleri, sevmenin bedelini yeşil tarlaları unutarak ödedim. Saflığımın kırıntılarını göz yaşlarımla gömerken toprağa, dalga geçti gök yüzü gürleyerek.

Sevgiyi uğurladım son trenle geri dönmesin diye. Birliklerimden güçsüzlük doğduğunu fark ettim birlikte olduklarımla. Tükenmiş hayatların arzularında, kendine zincir vurumayanlara aşık oldum. İçinde ki ateşi başkalarıyla söndüren binlerce kişiden, en parlağını seçtim kendime.

Bitmişliğimin dansını panayır ateşinin etrafında yaptım. Dalgalar kıyaya gelirken, masumluğum boğuldu derinlerde. Kaybettim her şeyi ve her olmuşlukları. Yalanlarımla yıkandım kirlendiğimde. Birlikte olduklarımın nefeslerini ezberlemeye çalışan burnum, şaşırdı. Yalanlarla gerçek öyle bir birleşti ki, ayırt edilemez oldu.

Onlarca ten geçti elde ettiklerimin üzerinden. Onlarca duyu kazandılar küçük hayatlarında. Kendi arzularını bastıramayışlarının acısını birbirlerinden çıkartıp, övündüler farklı tenlerle geçen gecelerle.

Nefret kabardı damarlarımda, söndürdüm. Gecenin yıldızlarına armağan ettim öfkemi. Kusmam çok daha kötü olurdu. Burnumdan bile çıkardı öfkem ve nefretim. Yıldızlar aldı onları. Bastırıp söndürdüler. Bazıları o kadar güçlüydü ki, dayanamadı sahip olan yıldız. Kaydı.

Tiksintinin gırlağımdan yukarıya tımanışını hayal etmedim, yaşadım. Yüzlerine gülmekten bıkmışlıkların çaresizliğinde, konuştum üzerinde. Hoşnut olmadıklarını bile bile yaşadım.

Kayıtsızlığı sınırdışılığında yanan insanlar. Seferini bitirememiş ömürlerin düşmaları olurlar haklılıklarıyla. Tarlalarda, şehirlerde, sokaklarda ve evlerde seslenirler zehirlerine. Yavaş yavaş boşalttılar zehirlerini onlardan olmayanların, ‘ olmalılar’ ında.

Yıllık hayatların ömürleri yaşar içeride, dokunma !

Kalbimin çalgısını kırdım, geçmişimde. Öyle bir kırdım ki o aleti, bird aha kimse toplaryamadı. Toparlamayı hak bile etmediler. Bein hak ettiklerini düşünen küçük yaratıkları almadım içeriye . kırık parçalar güçsüzdüler belki ama, öldürürdü onları.

Güneş batarken izledim renkleri. Her şeyin pembeye dönüşünü ve bird aha doğmayacakmışcasına yok oluşunu güneşin. Neler yitip gitti akyonusun ortasında ki bedenimden hayal edemedim. Gücüm yetmedi göz yaşlarına. Hıçkırıklar taçlandırdı geceleri. Onurlandırdılar iç çekişlerimle. Tenim yandı hırsı alevi ile. Hiç bir şey çözüm olamadı krizlerime. Sık ve yoğun krizlerimden başımı kaldıramadım.

Kırmızlıkta kayboldu ateş. Ambülans sesleri kesti kulaklarımızı, gözlerimizi. Çocukların çığlıkları doldurdu dört bir yanı gürleyerek.

Sigaralarım bitti, izmaritlerin dünyasını öğrendim.

Bir sokak çalgıçısının, sözsüz şiirinde kayboldum bulmak için seni. Belki kurtulmuşsundur diye çamurlarından, eve gittim. Mumlar yaktım umut anlamına gelen. Pencereyi kapattım, perdeyle birlikte. Hani olurda gelirsen, uçup gitmeyi düşleme diye. Kabul ettim seni bütün çitlerin ötesinde kabullenerek oluşumunu. Aktım her bir zerrene ve sevdim benden once başkalarının da sevdiği tenini. Öptüm daha once kimsenin öpmediği kadar temizce seni. Bitmişliğinin kanıtını vurmadım yüzüne iyice bitme diye. Gel dedim beklerim ben seni. Birlikte oluşumuz yakar belki anıları. Siler geçmişte ki gökyüzü renklerini. Bir dansın yarım kalan adımında aradım seni, belki kalmışsındır diye.İç çekişlerinle doldurdum geceyi. Sevişmelerinin hatrına.


Kelebek kanatlarında, günahın kırıntıları.
Uçup serptin üzerime.
Nimetten saydım hepsini.
Açlığımı giderme isteğimle buluştum özleminde.
Rüzgar gülü döner, zaman söner.
Seni gözlerini dikersin bana
Saçlarının ardından
Biter, gider geçmiş
Gelecek, donar, yazılamaz
Kalbin atar boş ruhuma yakın
Gitmeye meyilli ayakların
Yanımda ..
Duman sarar yatağı
Buluruz dumanaltı mutluluğu
Neşe sanarız.
Sar baştan


Hiçliğin başlangıcında bağdaş kurup oturduk.




Yazarken : Pj Harvey - Tom York ~ This mess we're in

senin tek bir harfinbilebüyük bir övgü o yüzden övgülemediğini düşünme

ve evet. bu yazıyı üstelik ingilizce wordde yazdım. yazım hatası olarak bütün bir yazıyı ele aldı neredeyse

Senin yazılarında en çok hoşuma giden nokta her okuyuşumda bana farklı duygular hissettirmesi olmuştur.Bir okuyuşumda umudu,bir okuyuşumda hüznü başka birinde tükenmişliği hisettiriyor ,yaşam gibi aynen.bunu bana tattırabilen bunu yaşatabilen çok az kişidir sende onlardan birisin prensim.

Yorum yapayım diyorum deneyince saçmalıyorum ve pek çok kez yollamıyorum () ama bu sefer tutamadım

Kirlenmiş hayatların, çamurlarından gözüm görmez oldu. Oyuncak edilenleri, oyuncak edenleri, sevmenin bedelini yeşil tarlaları unutarak ödedim. Saflığımın kırıntılarını göz yaşlarımla gömerken toprağa, dalga geçti gök yüzü gürleyerek.

Saflık göreceli bir kavram aslında ve onu sadece "ilkler" yok ediyor. Tecrübeler arttıkça hayat bizi kirlenmeye zorluyor ama bence en kötüsü gökyüzünün alayı değil artık aynı seviyeye geldiğin o kirlenmiş hayatların seni kendilerinden biri haline getirdiklerini fark etmeyerek aşağı görmeleri.

Kalbimin çalgısını kırdım, geçmişimde. Öyle bir kırdım ki o aleti, bird aha kimse toplaryamadı. Toparlamayı hak bile etmediler. Bein hak ettiklerini düşünen küçük yaratıkları almadım içeriye . kırık parçalar güçsüzdüler belki ama, öldürürdü onları.

Belki de sadece işinin eri bir ustayı bekliyordur tekrar çalabilmek için. Öyle biri ki tüm kırık parçaları temizleyip çiziklerin üzerini sabırla örtebilecek biri...

Kelebek kanatlarında, günahın kırıntıları.
Uçup serptin üzerime.
Nimetten saydım hepsini.
Açlığımı giderme isteğimle buluştum özleminde.
Rüzgar gülü döner, zaman söner.
Seni gözlerini dikersin bana
Saçlarının ardından
Biter, gider geçmiş
Gelecek, donar, yazılamaz
Kalbin atar boş ruhuma yakın
Gitmeye meyilli ayakların
Yanımda ..
Duman sarar yatağı
Buluruz dumanaltı mutluluğu
Neşe sanarız.
Sar baştan


Yine de her şeyi bir kenara bırakırsak en güzel yeri burası. Ellerine sağlık çok güzel, her zamanki gibi.

Sevgiyi uğurladım son trenle geri dönmesin diye. Birliklerimden güçsüzlük doğduğunu fark ettim birlikte olduklarımla. Tükenmiş hayatların arzularında, kendine zincir vurumayanlara aşık oldum. İçinde ki ateşi başkalarıyla söndüren binlerce kişiden, en parlağını seçtim kendime.

Bittim,tükendim bu yazında.Gerçekten hepsine böyle ayıla bayıla yorum yapıyorum ama bu sefer hakıkaten tukendım sanırım..Sankı soyleyecek kelımelerım varmıs bogazımda takılıp kalmıs gıbıydı sankı sımdı herseyı soyledı(n)(m) öyle bos kaldı,bos bos bakıyorum sımdı yazıya..Kelımenın tukendıgı yer dedıgımız sey bu olsa gerek hakıkaten ama bunu daha once de soylemıstım of ama bılmıyorum sanırım bu oncekılerden daha ozel bır yazıydı.Guzel olmasına guzel,ozel olmasına her zamankı gıbı cok ozel.

Ama yazında bır degısıklık sezdım,burdan sonrası benım sacma bı gorusum uydurmam olabılır,sankı oncekı yazılarında kendın yanı yazıdakı sozlerı soyleyen daha gucsuz daha bıtıktı ama bu yazıda bır guc bır saglamlık gıbı bır sey var sankı bır..farklı.Kendını yenılemeyı ve farklılıklar olusturmayı cok ıyı yapıyorsun hakıkaten.

Yuregıne saglık..

ben henüz eski yazılarımla yeni yazılarımı karşılaştırmadım ama eminim ki gelişme vardır

çok teşekkürler yorum yaptığın ve okuduğun için ^^


oyh yerim ben seni !!

seviyorum seni çok


Ah, ne güzel bir lakap o

çok ama çok teşekkürler yorumun ve okuman için =)


çok ama çok tatlı bir yorum olmuş =)

teşekkür ederim ^^


şaka mı yapıyorsun ? yorumlarını çok beğeniyorum. gerçek anlamda süperler =)

bu yorumunu da çok beğendim gerçekten ^^

çok ama çok teşekkür ederim okuduğun için



önceki yazılarda, talihsiz olmaktan yakınan ve kendini acındıran biri vardı. sürekli konuşur sürekli ne kadar çok acı çektiğinden bahsederdi. melankolinin tavan anlamında ki acımayla birleştirdiği anılarını aktarırdı kağıda.

şimdi ki yazılarda, o kişi biraz evrim geçirdi. hala acı çekiyor, hala üzülüyor, hala ve hala sömürüldüğünün farkında fakat bunu daha oturaklı bir biçimde aktarıyor. çünkü artık gururunu ve kendine olan saygısını koruması gerektiğinin farkında.

çok ama çok teşekkürler yorumun için ^^ doğru tespit.


çok çok teşekkür ederim canım ^^

çok iyi bir yorumdu ^^

Ya sinir oldum benim bilgisayarda 2 saatte yorum yazıyo deli oldum, başka pc ye el attım sırf yorum yazcam diye

"Oyuncak edilenleri, oyuncak edenleri, sevmenin bedelini yeşil tarlaları unutarak ödedim." ...
büyümenin bedeli de o değil midir?

"Nefret kabardı damarlarımda, söndürdüm. Gecenin yıldızlarına armağan ettim öfkemi."
Burda bambaşka düşüncelere kapıldım ben yahu (:


"Kayıtsızlığı sınırdışılığında yanan insanlar. "
HARİKA!!!!!

"Seferini bitirememiş ömürlerin ......."
Bu bana bi mektubumu hatırlattı, ilk işim onu okumak olcak... 'sefersiz bir dönüştü bendeki..ömürsüzdü ayrılık yolsuzdu bakışların..susuştaydı kelimelerim..

"Neler yitip gitti akyonusun ortasında ki bedenimden hayal edemedim. Gücüm yetmedi göz yaşlarına"
Süper!

"ir sokak çalgıçısının, sözsüz şiirinde kayboldum bulmak için seni. "

Sanırım içinde en sevdiğim cümlen bu...

"Birlikte oluşumuz yakar belki anıları. Siler geçmişte ki gökyüzü renklerini. Bir dansın yarım kalan adımında aradım seni, belki kalmışsındır diye"

Ya da ben yanılıyorumdur.. birlikte olmak daha çok acı doğurmaz mı?


"Kelebek kanatlarında, günahın kırıntıları.
Uçup serptin üzerime. "

bu kelebek kanatları bırakmaz peşini... (:


Yine harika olmuş....

bu yazıyı ilk okuduğumda yorum yapamamıştım aradan baya zaman geçti ve bu sefer yorum yapıcam 


en sevdiğim kısımlardan birisi bu paragraf..
yazılarında genelde bi kısmı aşırı derecede bağlanıyorum ama çoğu zaman nedenini bilmiyorum..
bu yazının beni kendine bağlayan kısmı da burası..
yaa bu karamsar demiyim de melankolik mi desem bu havayı çok seviyorum..
ve bu paragrafta melankoli tavan yapmış durumda..
paragrafı bölemiyorum bile bak bu cümle en güzeli diye..



bir diğer favorim.. en kötü duyguları - ki nefret gerçekten çok kötü bi duygu bence - bile bu kadar güzel anlatabilimene inan çok şaşırıyorum.. i