Beklemek Zamanı

[Arna Belorn]

Aşağıdaki yazıyı, bir kaç sebepten ötürü silmiştim, şuanda tekrar yayımlıyorum.

Aşağıdaki eserde, tek bir gönderme var ise, o da Dame'in yazısına Bez Bebek kısmında olmuştur. Orası da bilinerek ve koymak için çabalayarak konmuştur.

Orman teması ve diğer temalar, benim yazılarımda sürekli kullanılmaktadır. Bir zahmet, diğer yazılarıma da göz atmanızı ve tarzım ile sürekli kullandığım imgelerin, bu yazı içinde geçerli olduğunun farkına varın. Ha, eğer okumuş ve hala anlamsızca iddanızı sürdürüyorsanız, bir zahmet Arna Öykülerinden defolun. Kimseye ihtiyacım olmadığını, buraya yazıları sadece kendime bir internet arşivi oluşturmak ve diğer arkadaşlarımla paylaşmak için koyduğumun altını çizerim.

Eğer birilerinin yazılarından esinleneceksem, emin olunuz ki bu kişi HPC'de ya da herhangi bir site de yoktur. Esinleneceksem gider Neil Gaiman'dan, Robert Jordan'dan, Tolkien'den, Margaret'ten, Clive Barker'dan esinlenirim.

Eser benim gözümde çok büyütülecek bir yapıtım olmamakla birlikte, aldığım ÖM'lerden gına geldiği için tekrar koyuyorum.

Açıklamam budur.

Bu esere yaptığınız hiç bir yorum, cevap görmeyecektir.

Kimse de üzgün olduğunu belirtmesin. Eser için yapacağınız yorum, eser için olsun. Yukarıda dediğim gibi eseri beğenmiyorsanız başımın üzerinde yeriniz var fakat eserin esinlenme olduğunu düşünüyorsanız lütfen bir zahmet Arna Öyküleriden defolup gidin.

Yazarken Anathema - A Fine Day to Exit çalmaktaydı.


~~



Ellerimden akan kan, gök yüzüne ulaştığında, küçük bir zaman kayar tarihin çizgisinden. Bir iklimin kışı başlar dünyanın topraklarında.

Ellerimden fırlayan küçük ışık demetleri, penceremden giren yansımalarla buluşur. Birlikteliklerinin tadını çıkartan iki sevgilinin mutluluğunda, kanatlanıp yok olurlar.

Takvimden bir gün daha eksildiğinde, ben, uykusuz bedenimin bütün ağırlığı ile çökmüş olacağım. Bedenimi tüketen uzun yolculuk, hazırlıksız gelen kaderimle birleştiğinde, elimde sadece nikotin külleri kalır.

Ruhumun eskicisi nerededir ? Ne zaman gelecektir bilmem ama ‘ Beklemek Zamanı ‘ geçmiştir artık. Devrik cümlelerimin kanını içen bir topluluğun ruhunu sömürür harflerim.

Sayısız ruhun haykırışları karıştığında gökyüzüne, bir feryat dalgası yükseldiğinde yukarıya, zaman yanılır. Nereye gideceğini bilemez.

Notaların can bulduğu bir dünyanın yıkıntıları arasında, devrimin sesini dinledi kulaklarım. Gelecek yeni çağın habercisi topluluklara bakarak, onlardan olmadığını söyledi. Elimde kalan küçük umutlardan yaptığım bir yelpaze vardı, biran sonra kırıldı. Küçük şimşeklerin dünyasında kaybolan umutlar, yelkenlilere ayak uydurmaya çalıştı.

Ormanların derinliklerine gömdüğüm Aşkım, orman cinleri tarafından kaçırıldı. Ellerimde onların kanı ile bin bet dua ederek baktığımda gökyüzüne, dallardan başka bir şey göremez oldum. Koca orman bir hapishane, bense, kaçmak için güzel bir gün olduğunu düşünen ahmak idim.

Uzun yollar geçtim zamanın derinliklerinde. Dakikaların hesabını yapan yüreğim, kanını gezdirmeyi unuttu belki ama unutmadı orman güzelini.

Saçlarımda dolanan bir bulut muydu yoksa kötü bir sis miydi bilemedim.

Kaç zaman sekti yerinden seni ararken ? Kaç gün geri kalmak için yola çıkmışken, kaç günahın teninde gezdi yanlış bedenim ?

Şimdi ellerimde bir kan gölü, toprağın kutsallığına tecavüz ediyor. Arzu ile birleşen bedenlerime tecavüz ediyor. Hiç doğamayacak olan bebeğimize tecavüz ediyor ellerimden akan kan.

Lanetin büyüklüğü, hayal edilen kadardır, bilirim. Kendi zindanını kendin oluştur partisinde, en iyi zindanı ben yaratırım. Cehennemin efendisi, en büyük günahkardır, bilirim. Ben günahlarımı, olduğu gibi kabul ederim. Ne de olsa kanlıdır elim. Ne de olsa bırakmışımdır orman kıyılarında dolaşmayı artık.

Sabahın ilk kokusu burnuma ulaştığında, kırmızı gözlerim dikilir dünya ormanlarına. Burnum bütün varlığını zorlarcasına koklarken havayı, [ senin ] kokunun zerresi gelmez.

Şimdi, bir zaman seker takvimden, bir başlangıç, diğer sonu kovalarken.

Ellerimde ki kanı temizlemek için uğraşmazken ben, orman cinlerine lanet ederek, her bir günümü zehir edeceğime ant içerek beklerim ormanın en derin yerinde.
Alacakaranlık bütün hızıyla saldırırken kış güneşine, kalbim kana bulanır orman cinleriyle. Onlar seni öldürmüş olan mahluklar, can verdiler birer birer ellerimde. Boyunlarını kırdım hiçbir zevk almadan ve hiçbir tiksinti duymadan. Duygulardan soyutlanmış birliğim sarsılmadı biran için bile.

Küçük kızların bez bebeklerini yiyen canavara selam olsun ! O ki, umutları ilk kıran canavardır. İlk gerçeklik, ilk nefes, ilk korkudur. İlk farkındalıktır.

Yönlerini şaşırmış ezgiler zamanı delip, kulağıma erişirler. Binlerce vızırdanan böcek, binlerce küçük arı.

 Masumiyetimin tacı ellerimden kelebek ölülerinin içine düşerken, üzüldüğüm tek şey, kırık karakalemimdir.

[Fides]

Ruhumun eskicisi nerededir ? Ne zaman gelecektir bilmem ama ‘ Beklemek Zamanı ‘ geçmiştir artık. Devrik cümlelerimin kanını içen bir topluluğun ruhunu sömürür harflerim.

Lanetin büyüklüğü, hayal edilen kadardır, bilirim. Kendi zindanını kendin oluştur partisinde, en iyi zindanı ben yaratırım. Cehennemin efendisi, en büyük günahkardır, bilirim. Ben günahlarımı, olduğu gibi kabul ederim. Ne de olsa kanlıdır elim. Ne de olsa bırakmışımdır orman kıyılarında dolaşmayı artık.


İstediğin gibi sadece yazıya yorum Diğer yazılarına göre çok farklı ve daha - ne diyeyim bilemedim ama sert diyeceğim aslında sert de değil tam da neyse- daha sert bir yazı gibi geldi. Üstteki iki yerini beğendim yazının. Eline sağlık



* Kısa bir yorum oldu ama

[Nymphe]

  Ahh yine harika bir yazı daha . Bence harika yazmışsın kalbine sağlık. Her yazında olduğu gibi bunda da büyülendim. Alıntı yapmak isterdim ama nerdeyse yazının tümünü alıntılamak zorunda kalacağım için girişmiyorum. Çok teşekkürler böyle güzel yazdığın için

[charmed]

Masumiyetimin tacı ellerimden kelebek ölülerinin içine düşerken, üzüldüğüm tek şey, kırık karakalemimdir.

En güzel yeri son cümlesiydi.

Güzel olmuş. Beğendim. Altta imza olmasa da arna öykülerinden birisidir diyebileceğim bir yazıydı. Bunu yazarken naaıl bir ruh halinde olduğunu merak ettim sadece  

[Felonious]

bu şarkıyı dinlemeyi ne çok özlemişim =)

kullandığın orman, olayı o kadar tamamlamışki. hayretlere düştüm doğrusu.

herbir cümleyi okuyup 2 sn bekleyip hmm diyorum anladığım için değil hayır bazı çağrışımlar yaptığı için. bu benim genel özelliğim hep yaparım ama sanki bu yazıda daha fazla yaptım gibi =)

‘ Beklemek Zamanı ‘ ve 'Ruhumun eskicisi' güzel tabirlermiş =) çok sevdim
başka da söyleyecek bir şeyim yok. anathemayla nice yazılarına

[Marissa]

İşte budur diyorum veeee sımsıkııııı kucaklıyorum (anladın sen onu)  

Ruhumu yine aldı götürdü bilinmeyen uzaklara.Kalbim iki avuç arasında sıkıldı ,ruhum dar geldi bedenime.Senin yazıların her daim etkiler beni bunu sende  biliyorsun.eğer bir yazı her okuduğumda bana farklı duygular tattırıyorsa,kah ağlatıp kah güldürüyorsa bilki o yazı olmuştur.bilki başarmışsındır,bilki unutulmayacaksındır.çok güzel bir yazı olmuş,ürperdim ve hüzünlendim.eline sağlık canım.

[delidir]

Bir kaç ay sonra senin yazılarını okumaya başlamamın 2. yılı dolacak. Önce hikayelerinle, daha sonra GP'le tanıştım Not Defteri'nde. Hiç bir zaman, özgünlükten sıyrıldığını hissetmedim, tıpkı bu yazında da olduğu gibi. Ben her zaman senin yazılarına ağzı açık kalarak hayran olan küçük kız oldum, senin yazılarını okudukça ne kadar gelişmek 'zorunda' olduğumu gördüm. Sen bana bir örnek oldun bu konuda Fırat Abi.

Yazı hakkında yorum yapamayacağım (yine), sen biliyorsundur her yazını okuduktan sonra yaşadıklarımı, nasıl dilimin tutulduğunu..

[derhavril]

Masumiyetimin tacı ellerimden kelebek ölülerinin içine düşerken, üzüldüğüm tek şey, kırık karakalemimdir.

ne yazacağımı bilmiyorum. Bilemiyorum nasıl anlatacağım hislerimi. İyi ki diyorum kendime beklemişim boşaltmak [bu yazı için] kafamı. o kadar iyi bir yazı olmuş ki Arna Abi, hiç duyupta bilemediğim yerlere götürdü beni.eline sağlık 

[çatalak06]

Arna Abi,gerçekten hayranım yazılarına. Henüz 4'te 1'ini okumuşumdur belki,ama gerçekten hepsi birbirinden güzel. Nasıl yazıyorsun bunları gerçekten anlam veremiyorum. Son cümlesine özellikle bayıldım. Masumiyetimin tacı ellerimden kelebek ölülerinin içine düşerken, üzüldüğüm tek şey, kırık karakalemimdir. Ellerine,emeğine,kalbine,ruhuna sağlık! 

[dora_mien]

"Ruhumun eskicisi nerededir ? Ne zaman gelecektir bilmem ama ‘ Beklemek Zamanı ‘ geçmiştir artık. Devrik cümlelerimin kanını içen bir topluluğun ruhunu sömürür harflerim."

okurken hissettiklerimi nasıl anlatacağım inan bilemiyorum.
özellikle yukardaki cümleler beni çok duygulandırdı
çok güzel bir yazı! Ellerine sağlık!

[*Skywalker*]

Cafeye her girişimde uğramadan çıkamadığım kısım sanırım Arna Öyküleri. Uzun aralıklarla girdiğim için de, her kontrol edişimde devasa gelişmelerle karşılaşıyorum. Soyut kavramları bu kadar başarılı şekilde tasvir etmen gerçekten çok hoş. Nice güzel yazılara diyim. ^^'

[Elentari]

Sonunda okudum ve sanırım yorum yapabileceğim

Başım ağrıdığından mıdır nedir, bazı cümleleri tekrar okudum anlamak için. Tabi bu benim edebiyat kıtlığımdan da kaynaklanıyor olabilir, bilemem. Neyse.

Bazı cümlelerde hafifçe gülümsedim. Kendimi buldum, duygusal anlardı ama gülümsedim.

Yazını bütünüyle sevdim. Çok sevdiğim cümlelerden birkaçı;

Birlikteliklerinin tadını çıkartan iki sevgilinin mutluluğunda, kanatlanıp yok olurlar.
Dunyadaki en buyuk mutluluklardan biri... ama kısa sürüyor... en azından benim için... bir kelebek ömrü kadar... ve sonra da kanatlanıp yok oluyorlar gerçekten de o anlar... yalan olduklarından dolayı kısa sürüyorlar bence. yalan daha da sarpa sarmasın diye kısa...

Sayısız ruhun haykırışları karıştığında gökyüzüne, bir feryat dalgası yükseldiğinde yukarıya, zaman yanılır. Nereye gideceğini bilemez.
Zamanın kişileştirilmesi çok hoşuma gitti. Zaman gibi mükemmel işleyen bir kavramın yanılması, beni sevindirdi. Neden bilmem.

Dakikaların hesabını yapan yüreğim, kanını gezdirmeyi unuttu belki ama unutmadı orman güzelini.
Artık o bir ölü mü yoksa orman güzeli aklına geldi ve kalbi mi durdu?

Burnum bütün varlığını zorlarcasına koklarken havayı, [ senin ] kokunun zerresi gelmez.
Yok işte... Aradığın zaman yok işte... İhtiyacın olduğunda orda değil. Ama belkide, koku artık yabancılaşmıştır... Burnuna geliyordur ama sen farketmiyorsundur...

Ve tabi ki ellerine sağlık. Harika bir yazıydı yine ama bana göre anlaşılması biraz zordu dediğim gibi tekrar okumam gerekti bazen. Tekrardan ellerine ve yüreğine sağlık. Ve tabi yeteneğine de