Bütün olmaya çalışmalarım yaktı bedenimi, Anka’sız sabahlarımda, hiçbir zaman doğamadım küllerimde. O kadar parçalara ayrıldım ki, toparlayamadı hiçbir şifa tutkalı beni. Kırdım bile bile kendi kalbimi. Bir başka ten, bir başka ruh, bir başka arzu uğruna, kırdım içimde ki en saf kalmış çocuk gözyaşlarımı.eh aynen böyle ne denebilir ki?ne ekleyebilirim ??
Hiçbir şey bilmeyen ve bilemeyecek olan lanet insanların, nasihatlarıyla geçen bir ömür ve bir ömür daha kaybedilmiş ömürlerim için.Ve o insanların anlamadığı şeylerle bana bakması,bana "Psikolojik Sorunlu" demesi...
Bittim.
Tükendim.İşte ben buyum dedim kendi kendime.
İşte ben kaybedilmiş ömürlerin kralı.
İşte ben ayrık vadilerin, kırık yolların ustası.
İşte ben dilsiz bir solist gibi süzülen yıldız.
İşte ben buyum dedim kendi kendime.
Noktalarda ki sonsuzluğun, sınırı.
İşte ben buyum … acaba öyle mi demek gerek?
Ben buyum demeyi denedim fakat karşılığında çok agresifsin dediler...
Hiçbir şey bilmeyen ve bilemeyecek olan lanet insanların, nasihatlarıyla geçen bir ömür ve bir ömür daha kaybedilmiş ömürlerim için.bunu bir ara imzama koyabilir miyim?
Senin şu yazıların...Benim gibi bir psikolojik sorunluya...Çok iyi geliyor
eğer hala srni anlattığını düşünüyorsan, elbette ki koyabilirsin imzana yazıyı
artı olarak nickini çok sevdim
yorumuna gelince gerçekten güzel bir yorum olmuş. umarım diğer yazılarıma da yorum yapmayı sürdürürsün.
teşekkürler okuduğun için
En son ki yazılarına baktım.. Hepsini tek nefeste okumaya yeltendim.. Çoğunu okudum ama nedense bunu sona bıraktım ve bir başka gün okuma kararı aldım.. Neden böyle yaptığımı bilmiyorum gerçekten açmadım bile sayfayı.. Ve şimdi okuyorum..
Sessizliğin esiriyiz..
Ölümü arzulayanlarız..
Tutsağız bir bıçak ucunda..
Gerçekten ölüm ve yaşam arasındaki ince çizgideyiz..
Ne nefes alıyoruz ne de kalbimiz durmuş..
Ne kayboluyoruz ne de varız...
Gerçek ile sanal arasında bir bağlantı kuruyoruz..
Evet evet küller arasındayız..
Kayboluşları aşıyoruz...
Evet yaşayacağız..
Yaşıyoruz..
Öyle bir şey ki kayboluş gerçekten varoluşa zıtlığı o kadar belirgin anlaşılıyor ki insan şaşırıp kalabiliyor.. Ah şu anlamsız aşklara esir olmak.. Kurtuluşu aramak.. Elbet bir gün sorulara cevap bulacak.. Az kaldı gerçekten.. Biliyorum, hissediyorum .. Az kaldı ... Bu eşsiz duyguları yaşatabilmek ustaca. Ve bu usta sensin. Teşekkürler gerçekten çok teşekkürler
ah, çok güzeldi gerçekten. çok ama çok teşekkür ederim. umarım benden sıkıldığında, seni yansıttığını düşündüğünbir başa yazar bulabilirsin kendine ve umarım her zaman seni anlatabilecek yazarlar olur etrafında
yazın gibi kısa ve öz toplu ama dağınık bi yorum yapmak istiyorum.
yorum yapacak yer bırakmamışsın ne bu böyle yha =
Anka’sızlıklarımızda yanıp, kül oluyoruz her birimiz. İroninin, kısır döngüsünde yer edinmelerimiz bundandır belki de. Ve bundandır aşık oluşlarımız her gecede, her sevişmede bir diğer bedene.
çok hoşuma gitti bu bölüm...
çok güzel olmuş (yine) eline sağlık...
benim de en beğendim kısım orasıydı
çok teşekkürler yorum yaptığın ve okuduğun için
Anka’sızlıklarımızda yanıp, kül oluyoruz her birimiz. İroninin, kısır döngüsünde yer edinmelerimiz bundandır belki de. Ve bundandır aşık oluşlarımız her gecede, her sevişmede bir diğer bedene.
ah! çok güzel satırlar! tebrik ederim , harika yazmışsın
teşekkür ederim
Öncelikle eline sağlık Aslında uzun zamandır Cafede bulunsam da bu, okuduğum ilk yazın
İşte ben kaybedilmiş ömürlerin kralı.
İşte ben ayrık vadilerin, kırık yolların ustası.
İşte ben dilsiz bir solist gibi süzülen yıldız.
En çok bu kısmı beğendim Ben de bir şey katıyım bari
Ben ömrünün sonu gelmiş yolunda daha başında olduğumu anlayan....
çok teşekkür ederim
son sözünün anlamı çok derin.
