Ak Yıldırım

[Arna Belorn]

Aşağıda benim roman girişim bulunuyor. Bunlar benim masa üstü kağıtlarım diyebiliriz. Hepsini birleştirmek okuyanlar için çok zor ama bunları birleşmiş olarak bir roman oluşturucam. Şimdilik ipuçlarını ve her ne deniyorsa onları yayınlıyorum. Roman olunca haber veririm

[Arna Belorn]

FersaN kulesindeyiz
Kaldenot karşımda duruyor.
“ Ailemi bir daha kandıramayacaksın” diye bağırıyorum yüzüne.
Sadece gülümsüyor.. yağlı pis bir gülümseme..

“ Ailen sadece budalalardan oluşuyor” diyor.

Sinir..adrenalin..tüm vücuduma yayılıyor. Kaslarım geriliyor.
Kafamın içinde için için yanan sözcükler çakıp duruyor.. yapmam gereken onları okumak..
Ama hayır onun istediği de bu. Sinir, ümitsizlik ,mutsuzluk.. tüm iğrenç şeylerle beslenir o.

Büyü yapmıyorum. Yapacak o kadar büyüm varken yapmıyorum. Onu çıplak ellerimle öldürmek istiyorum. Ona dokunmak ve onu boğmak... kardeşime yaptığı gibi..

“Kaybettin. Senden yana değilim. Elimden onca şeyi benden habersiz aldın. Şimdi bedelini ödemenin vakti geldi..” diyorum. Saldırıyorum.

Kaldenot Kandera kralının sağ kolu. Çok güçlü. Geniş güçlü omuzlara sahip. Kasları geniş ve iyi eğitim görmüş. Kılıcı ustalıkla tutuyor.

Ben..

Bende güçlüyüm ama fiziksel değil. O anki öfkem ve kardeşimin imgesiyle istesem onu yok ederim. Geriye hiçbir iz bırakamaz. Ama hayır. Onu ellerimle öldürmeye kararlıyım...

Gene o gülümsemesi.. “Başaramazsın.” Diyor bana.. Kule karanlık. Sadece yanan birkaç mum odaya ışık veriyor. Dışarıda yağmur yok ama ara da sıra da çakan bir şimşek mumlara yardım ediyor.

Haykırıyorum tüm gücümle.. kardeşim için... ve ölen diğerleri için.

“Senin tarafında değilim  Cam'wethrin coia .”

Cam'wethrin coia / yaşam hırsızı
 
Ve dövüş başlıyor.. Hızlı ve acımasız. Elinde tüm ülkede adını duyurmuş ve artık efsaneleşmiş kılıcı Harsey. Benim ellerimde ise azim, güven, ümit, sevgi, iyilik... iyilik.. aslında iyi değilim. Işık bile bana acı verdi. Kendi doğruları kendi iyileri var ve bunun ötesini göremiyorlar.

Karanlıkta mıyım?                                       

Hayır.

Kılıç baldırımı yırtıyor. Acı..dayanılmaz. Aklıma gelen iki sözcüğü söylüyorum. Acı diniyor. Yara hala kanamakta. Ama iyileşir. Tabii yaşarsam.

Bu andan önce ellerimi saldırıda sadece büyü hareketleri için kullandım. Şimdi ise parmaklarım göz oymakla ilgileniyor. Kaldenot acı içinde çıkan sol gözünü tutarak bağırıyor. Bu sırada onun kılıcı kendi kolunu yırtıyor...  Lanet harekete geçiyor... Adam gözlerimin önünde kılıcı ile kendini doğruyor. Önce bacakları sonra kolu ve boynunu kesiyor. Bense Kılıcın lanetini biliyorum. Uzaktan izlemekle yetiniyorum. Onun çektiği acı bana zevk vermesi gerekir... ama vermiyor. Hiçbir şey hissetmiyorum.

Kaldenot yerde parçalanmış bir şekilde yatıyor. Başına gidiyorum gözleri hala açık ve bana bakıyor. Yüzünde o iğrenç gülümsemesi. Ben sakinim..

“Illusionist” diyorum ve anlaması için elfçe kelimeyi Ortak lisana çeviriyorum ne de olsa duyacağı son söz bu olacak

 “ Aldatıcı”..

Ve çıplak ellerimle canını alıyorum.. aynı kardeşime yaptığı gibi .. kardeşime olanlar gibi ..

[Arna Belorn]

Yapraklar gibi soldu yüreğim. Çürüdü. Artık evime ışık bile girmiyor .Üç ay önce baş büyücümüz Tanrılarla iletişime geçmeye çalıştı. Ve başardı. Tarikatımızın ileri gelenleri ortada yanan sönmeyen ateşin başına geçtik. Baş büyücümüz kendini buz mavisi koruma büyüsü ile sarmalayarak ateşin ortasına geçti. Yüzyıllar boyunca yanan ve yanmaya devam edicek ateş içine bir canlının girdiğini hissedince çoştu. Ateş yükseldi ve tüm odayı doldurdu. Ateşin bizi yutacağını sanmıştık ama yanıldık ateş bize değmeden yanımızdan geçti….. İnanın çok korkunçtu Tanrım yazmama yardım et…hepimiz bu yolculuk yada mesajlaşma için iki ay boyunca sürekli motivasyondaydık. Çünkü tarihte ikinci kez bunu deniyecektik ve ilk denemeyi bizden kat kat güçlüler yapmışlardı. Tanrıların geleceğimizi bildikleri söylenir. Bizde krallığımızı ayakta tutacak yada yıkacak seçim için onlara baş vurmaya karar verdik. Odayı ateş kapladığında bir birimizi göremez olmuştuk. Bu körlük dakikalar boyunca sürdü . Sonra ateş bir anda söndü ve yerini zifiri karanlığa bıraktı. Sadece nefes seslerimizi duyuyorduk. Bir anda zaman ve dünyadan daha eski olan bir gediğin açıldığını gördük. Ama gözlerimizle değil. Bu gediğin açıldığını tüm hücrelerimizle gördük. Hissettik. Dehşet vericiydi. Hayallerimizde bile göremeyeceğimiz bir koridora açılıyordu kapı.. size bu manzarayı anlatmak isterdim ama bana bunu yapmamı yasakladılar çünkü Tanr – buradan sonraki cümlenin üzeri tamamen karalanmıştı- Her birimiz buraya girmemiz gerektiğini bilerek gediğe doğru süzülmeye başladık. Yürümüyorduk tüm fizik kuralları tamamen çarpılmıştı. Hatta orada olanlardan biri kolunun bacağının olması gereken yerde kolunun olduğunu sayıklayarak günlerce yatakta kaldı. Gedikten girdiğimizde ilk başta hiçbir farklılık olmadı. Daha sonra şiddetli bir patlama oldu ve Tanrılar gözlerini bize çevirdiler. Onların varlığını görmekten çok hissettik. Öyle tüyler ürperticiydi ki… tanrım… baş büyücü aylarca yaptığı konuşma alıştırmaları ve motivasyonu sonucunda toplanmış büyü gücüyle konuşmaya başladı onlara kaderimizi sordu. Ve onlar cevap verdi. Her birimizin saç telerimizden ayak tırnaklarımıza kadar titreten sesler kafamızda çınladı. Sürekli dönen sözcüklerin dilini çözmek bizim için imkansızdı. Onlar bunu anlamış olacak ki bizimle simgelerle konuşmaya başladılar. Bir anda kafamızda imgeler ve simgeler çakmaya başladı. Korkunçtu. Tüm büyü enerjimizi yaşamak ve simgeleri çözmek için kullanmaya başladık. Gördüklerimiz çok dehşet vericiydi. Her tarafta insanların ve hayvanların alev toplarına dönmüş bedenlerini görüyorduk. Bir anlığına çakıp giden görüntüler arasında en sonuncusu bize mesajı verdi..

[Arna Belorn]

Kayanın üzerinde oturan cüce bir ses duyarak irkildi. Aslında cüceler çok iyi duyamazlardı hatta hiç duymazlardı. Ama bu ses o kadar yakından gelmişti ki bu cüce bile duymuştu. Arkasına baktı. Karanlık ormanda ağaçlardan başka bir şey göremedi. Başka bir kayaya dayadığı baltasını eline aldı. Yanında ki ağaç tehlikeli bir biçimde hışırdadı.
“ Bu balta sana değmez ahmak söğüt” dedi cüce çok gür bir sesle. Cüce tekrar bi arkasına baktı gene bir şey görmeyince zırhının elverdiğince kayanın üzerine kuruldu. Çok yorulmuştu hatta mahvolmuştu. Köyü yanmıştı ablası karısı annesi ve üç çocuğu yangında ölmüştü. Ve cücede köyünü yakanlardan öcünü alacağına yemin etmişti. Tek başın neler yapabileceğini bilmese de yollara düşmüştü. Gözünden hafif bir damla düştü. Gözleri ağlamaktan kızarmıştı artık……..bir daha hiç mutlu olamayacağını biliyordu. Gözleri gene daldı. Karısını düşündü çocukları ile oturdukları leziz yemeklerin olduğu masayı hayal etti. Sonra yemeklerini kabus gibi bir yangın ve koşuşturan cüceler böldü. Tekrar yaşar gibi oldu o anı. Silkindi tekrar ayağa kalktı artık gitmesi gerekiyordu yeterince dinlenmiş ve karnını doyurmuştu. Küçük adımlarla ormana sırtını dönerek dağlara doğru yürüdü….kaderin ağları da peşinden süründü. Boğazına yapışan ipliği cüce fark edemedi….

         Cücenin gözünden dökülen yaşın aktığı anda handa bir kavga başlamıştı. Küçük bir kasabanın hanı olan Mutlak Han o gün gerçekten çok zor bir gün geçirmişti. Şu anda çıkan kavga bir günde beşinci kavgaydı. Bu sefer kimin yumruk attığına bakmak için masanın üstüne çıkan hancı gördükleri karşısında hemen nöbetçilere gitmeye karar verdi. Hancı bir saniye bile beklemeden hemen fırladı. Han kapısını büyük bir aceleyle açtı. Ve karanlık sokağa dalıp koşmaya başladı. Kocaman göbeği ile koşmak bir hayli zordu. Ter içinde kalmıştı hancı gene de koşmaya devam etti. Ara sokaklarda onu izleyen karanlık bir çift gözü görmedi bile. Hancının kalbi artık dayanamaz hale geldiğinde hancı soluk almak için iki katlı bir evin önde durdu. Evin bahçesi her zaman yeşil yapraklarla doluydu. Bu evde kalan aile pek dışarı çıkmazdı. Her Salı evin önünde Pazar kuruldu ama evdekiler perdeleri sıkıca örtmekle  yetinirlerdi. İçine aldığı oksijenden ciğerleri yanan hancı öksürmeye başladı. Uzun bir süre orada kalacak gibi gözüküyordu yorulmuştu. Arkasından yaklaşan karanlık gözlerin sahibini göremeyecek kadar yorulmuştu. Hancı hala gördükleri karşısında şokunu üstünden atamamıştı. Karanlık gözlü kişi siyah cüppesi ile hancının tam arkasında durduğunda bile hancı adamı fark etmedi. Fark ettiği zaman ise artık çok geçti. Koca göbekli adam yere yığıldı. Sırtında ay ışığında parlayan bir hançer vardı….karanlık gözlü adam tiksindiği belli olarak öldürdüğü adama baktı boynunda kaderin ağını hissetti. Siyah cüppesinin hışırdamasına izin vererek arka sokaklar da kayboldu….

[Ruh]

harikalar sonuncuyu sonra okucm malüm gözlerim..

[Eumelia]

Gerçekten çok güzeller! =)  Özellikle ikinci olanı çok beğendim.
Okurken garip bi duygu oluştu içimde
Eminim hepsi birleşip roman olduğunda ortaya mükemmel bişi çıkıcak.
Tebrik ederim

[Ruh]

bir kazan pastası hak etti bence

[ginny_weasley]

bir kazan pastası hak etti bence

bencede hakk etti bende verdim
gerçekten çok güzel olmuş tebrikler! özellikle 1. ve 3. çok güzeldi  (geriye ne kaldı ki )

[Arna Belorn]

Çok teşekkürler Beğenmenize sevindim.

Romanın genel gidişatını söylemem gerekirse o cüce, fersan kulesinde imtikamını alan elf, hancıyı öldüren ( malum ) kişi birleşip ikincidekş yazıtın peşinden Tanrıların yoluna gidecekler. Tabiki karşılarında tüm ihtişamı ve nefreti ile bekleyen Kaos ve yokluğun hanımını geçmek gerek. Bu da tahmin edersiniz kolay değil Grup bu kadar değil. Dünyanın farklı bölgelerindne hareket eden gruplar olacaklar. Mesela bu grup iki erkek bi kızdan oluşuyor. Evet o hancıyı öldüren bi kadın

Pastalar çok güzeldi. Teşekkürler

[Glacius]

Ne cüce mi!!

Okudum cüce ile ayrı bir hoş olmuş.. umarım ileride tüm huylarıyla bir cüce görürüz

[Arna Belorn]

Muhahahahahaha 

Benim çok hoş bir cücem var aslında 

O cüceden daha cüce  senin tabirinle yani 

Onu da bir ara yayınlarım 

Beğenmene sevindim 

[Glacius]

Valla çok bekletme derim ben Kazan Pastanıda takdim ediyorum

[Arna Belorn]

ehehe

Teşşekkür ederim. Bir cüceden beklenmeyecek kadar leziz olmuş doğrusu

[Laila]

Arna, müthişsin, ve ben de bu başlığı 3. sayfadan, herkesin okuyabilmesi için 1. sayfaya taşımaktan gurur duyuyorum yeteneklisin, süper yazıyosun, kısaca:İŞİNİN ADAMISIN KARDEŞİM!!

[Arna Belorn]

Eah, çok teşekkür ederim

( avatarın çok tatlı bu arada )