17 ağustos 1999~ek$i sözLk aLıntısıı....

[Liz Fire]

her satırını ürperek okudum bu yazıyı...gözlerim doldu!ben depremi bu korkunçluğuğyla yaşamadım hiç!
etrafımda hiç ev yıkılmadı!
hiç insan ölmedi!
hiç bu şekilde korkmadım!
o çaresizliği yaşamadım!
bir yerlerde hala insanların acı çektiğini görrmek ve buna sebep olanların elini kolunu sallaya sallaya dolaşması!!
İşte beni asıl ürperten bu!!!

[OcToBeR]

cok kötü oldm yhaa sölicek bişi bulamıorum

[pansy]

şu anda cidden ağlıyorumm ...bende yaşadım bu depremi enkazda kalmadım yada tanıdıklarımızdan biri ölmedi..ama çok kötü bişi ...çok çok çok çok çok kötü bişi..

[~FrozenHunter~]

evet aydın 4 teki evlerin hepsi depremden sora yıkıldı(nerden biliosun diye sormayın yalova da oturuyorum)

cevdet aydın parkı da bizim dershanenin önündeki park böyle bi hikayesi olduğunu bilmiodum...

ama gerçekte çok kötü olmuş

depremde bizim evimiz yıkılmadı ama çok korktuğumu hatırlıyorum.

gözlerimi açtığımda ablamın kafasına kumbaranın düştüğümü görmüştüm ve nerdeyse odadaki televizyon kapının önüne düşüodu

neyse yaşayanlara yeniden geçmiş olsun

[hp_delisi]

uff bi garıp oldum...
cok kotu yaa en cok korktugum sey deprem...

[yağmurlar]

oha tüylerim diken diken oldu gerçketn umarm bir daha kimse böyle acılar çekmk zorunda kalmz....

[DeLyMeRvE]

Yaşananlardan ders almayı bilseydik bunların hiçbiri başımıza gelmez aslında.
Bu kadar büyük bir deprem geçirdi bu ülke hala binalarda malzemeden çalıyorlar! Depreme bile gerek yok artık. Evler kendiliğinden çöküyor,onlarca kişi can veriyor ama akıllanacağı yok bu ülkenin...

[Marissa]

o deprem gecesi Ankarada nöbetçiydim.ne berbat bir şeydi .elektrikler kesilmiş,jeneratör devreye girmemişti.kendi başına nefes alamayan hastalar suni solunum cihazlarına baglıydı ve o cihazlar elektrikle çalışıyordu.o geceki korku ve koşuşturmanın sonucunda nasıl olupta kalp krizi geçirmediğime hala şasarım.jeneratör devreye sonunda girince pencereden dışarıya baktım.sadece bizim ekip kalmıştı binada geri kalan herkes dışardaydı.aklıma dışarıya çıkmak bile gelmemişti.ucundan bile geçmemişti.ertesi gündü sanırım gönüllü deprem bölgesine yardıma gitmek isteyenler listesine bizde yazdırmıştık adımızı.rekor sayıya ulaşılmıştı.bize gitmek kısmet olmadı ama arkadaslarımızdan gidenler olmuştu çektikleri acıları anlatınca,orada gördüklerini anlatınca  aklım almamıştı.gidenler orada çalısan arkadaslar asla eskisi gibi olmadı.arada gözleri dalıyor,sanki o anları yaşıyorlardı,dudaklarında acı bir tebessüm oluyor genelde.ama milletin dayanışmasını ben orda gördüm...offf offf...

[Dunédaine]

Sadece 8 yaşındaydım, dolabın altında kaldığımda. Tüyler ürpertici bir şey bu. Bir daha yaşamak mı? Gerçekten Allah Korusun. Sanırım bu bünye bir kaç psikoloğu, bir kaç psikiyatristi daha kaldıramaz.

[~~PR£N§£§~~]

göz yaşyaşlarımı tutamadım .    depremi yaşayan arkadaşlarıma da geçmiş olsun diorm 

[Isabelle Bristow Vaughn]

1. ya da 2.sınıfa gidiyordum. İyi ki öyleymiş, daha pek birşey anlamıyordum. Anlatılanlar, duyduklarım ve gördüklerim hala daha gözlerimin önünde ve kulaklarımda. Unutulmaz böyle bir şey asla.. Allah bir daha yaşatmasın.. Sanki koca bir heyelanla evin üzerine kocaman toprak parçaları yıkılıyormuş gibi hissetmiştim o sesleri duyunca. Evin yıkıldığını zannettiğimi çok iyi hatırlıyorum ne olduğunu bilmeden. Annemler anlatır. Annem zelzele oluyor demiş ben yarı uyur biçimde "Zelzele ne bee" demişim.. Bir farkla.. onlar anlattığında gülünüyordu.. Annem hemen yanıma koşabilmiş de babam o kadar şanslı değilmiş. Holden geçicem derken üzerine kaç kez bisikletim inmiş.. Su, ayakkabı filan almaya çalıştığımızı hatırlıyorum. Mutfak kapısını açamamıştık. Buzdolabı kapamıştı çünkü önünü. Bir de kapının önünde beklediğimizi hatırlıyorum bitsin diye. Sonra kaç gün arabada yattığımızı hatırlıyorum. Sabah olunca kuşlarımızı almaya gitmişti annem. Babam hop oturup hop kalkmıştı annem yukarı çıktı diye. Evin içinin hali de ayrı bir garipmiş.. Büfe açılmış, içindekileri dökmüş ve yeniden kapanmış. Çoğu kristalimiz kırılmıştı, kırılan likör bardakları filan kenarları kırık olan süsler, yakına kadar duruyordu.. Neyse, durum ne diye arka sokağa dolaşmaya çıkmıştık. O da diğerleri gibi gözümün önünde. Tek bir ev yıkılmıştı.. Annem ağlıyordu. Ben anlamadığımdan olsa gerek sadece bakıyordum. Kim bilir ne düşünmüşümdür.. Metanetli kelimesinin anlamını o gün öğrenmiştim. İnsanlar ölmüştü orada. Şimdi o binanın yerinde yeni bir bina, altında da iş bankası var.. Tekrar yaşamış kadar oldum. Aman bunlarla kalsın, bari sadece anılarla kalsın allah öyle bir şeyi birdaha yaşatmasın.. Bir yakınıma, aileme, evimize birşey olmamıştı allahtan.. küçükken böyle şeylerde oyncaklarımı kurtarmayı düşünürdüm.. Bir ara annemler bana derdi "Deprem olursa da biz uzakta olursak, direkt mutfağa git, bitince de bizi düşünme çık hemen dışarı, anneannenlere git[sokağın alt tarafındalar, damlalarıla aynı apartmand ] " diye. ben de hep içimden "Yaa tabii" diye geçirirdim. Hala öyle.. Ölürsek birlikte ölürüz. Düşünmek istemiyorum ama allah korusun öyle bir durumda, sesi tek çıkan ben olsam, sadece kendimi kurtarabileceksem, bağırmam. Ağzımı bile açmam.. Neyse, büyük konuşmuş olmayayım, dediğim gibi Allah böyle bir acıyı yaşatmasın.. Herkese geçmiş olsun..

[BilgeNazz]

Ay içim bir fena oldu. Ben deprem sırasında Eskişehir'deydim fazla hissettiğim söylenemez. Zaten küçüktüm 7-8 yaşlarındaydım...15 yaşındaki o gencin yaşadığını yaşayan o kadar çok insan var ki...Allah sabır versin demekten başka bir şey yapamıyorum...

[Nezii]

çok feci çok üzücü bende yaşadım ama sarsıntıyı ablamın hamile arkadaşı ölmüştü ve en yakın arkadaşımın annesi ve babası

[Sürgün Melek]

Depremi yaşayan herkese çok büyük geçmiş olsun diyorum  .Yazdıklarınızı okurken gözlerim doldu.Ben depremi hiç hissetmedim biz o gece yoldaymışız ayvalık a gidiyomuşuz. Yolda olduğumuz için ancak indiğimizde haberimiz olmuştu.

[holy_solemn]

Okurken tüylerim diken diken oldu Kim bilir neler yaşamıştır o çocuk nasıl kendine gelmiştir Allah bir daha yaşatmasın böyle bir şey   O gece hissetmemiştim ben ama sadece televizyondan görebildiklerimden dolayı ne kadar üzüldüğümü gayet net hatırlıyorum hepimize geçmiş olsun